Geri Dön

Expression de la violence dans le theatre de Ionesco

Başlık çevirisi mevcut değil.

PDF İndir

  1. Tez No: 17106
  2. Yazar: ABDÜLLATİF ACARLIOĞLU
  3. Danışmanlar: PROF.DR. TUĞRUL İNAL
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Sahne ve Görüntü Sanatları, Performing and Visual Arts
  6. Anahtar Kelimeler: Fransız tiyatrosu, Ionesco, Eugene, Tiyatro, Şiddet, French theatre, Ionesco, Eugene, Theatre, Violence
  7. Yıl: 1991
  8. Dil: Fransızca
  9. Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Fransız Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

m TÜRKÇE ÖZET“Avant-garde ”olarak da adlandırdığımız Öncü Tiyatro'ya damgasını vuran başlıca dört yazardan biri olan Eugene lonesco -diğerleri Beckett, Genet ve Adamov- ilk günlerde olduğunun tersine günümüzde çok büyük kitlelerce sevilmesine rağmen, herkes tarafından anlaşıldığını söylemek mümkün değildir. Halbuki, ilk piyeslerden bugüne kadar 35-40 yıl geçmiş, bu oyunların artık öncülük kavramı kaybolmuş ve artık kasikleşme aşamasına çoktan gelmişlerdir. Bu hiçbir zaman demek değildir ki, yine eski geleneksel tiyatro türünde yazılacak. Artık geriye dönüş yoktur. Belki de, Öncü Tiyatro'nun yazın alanına yaptığı en büyük iyilik budur. Biz iki ana bölümden oluşan bu çalışmada, lonesco'nun tiyatro yapıtlarında“şiddetin nasıl ifade edildiğini”araştırdık. Birinci bölümde, şiddetin hangi tiyatro öğeleriyle ne şekilde ve ne amaçla ifade edildiğini, ikinci bölümde ise iç ve dış şiddeti yani sahnede ifade ediliş biçimi ile seyirci ve dış olaylarla kurulabilecek ilgiyi araştırdık. Bilindiği gibi lonesco, annesi Fransız, babası Romen olması, 2nci dünya savaşı ve buna bağlı olarak tüm sosyal ve edebi alanındaki değişiklikleri yaşadığından oldukça çalkantılı bir hayat sürmüş ve bunları, rüya ve anılarını da katarak oyunlarına yansıtmıştır. Yazarımız, tiyatroda kullanılabilecek herşeyi en uç noktasına ulaştırarak bir çeşit“şiddet tiyatrosu”yazmak istemiş ve bunda başarılı olmuştur. Beckett'in kahramanlarının tersine, lonesco'nun kahramanları konuşmakta, konu bulmakta, hattâ gevezelik yapmakta hiç güçlük çekmezler. Bununla da kalmayıp, bir süre sonra saldırgan olur ve şiddete başvururlar:“Dışarı çıkınız!”şeklinde bağırma gibi en basit şiddet ifadesinden tutunuz da, oyunların ritminiIV artırmak için en ağır küfürler savurmaktan çekinmezler. Araştırmamızda şiddetin, gergedanların toplu halde bağırarak sarsıntıyla geçişi, bir taşın aniden düşüşü veya bir saldırganın çifte silahlı bir insan karşısında hiçbir şey söylemeden pervasızca sırıtması, korkunun yol açtığı panikle cam ve tabak kırılması, hızla kapının çalınması gibi daha yüzlercesini sayabileceğimiz çok çeşitli sekililerde ifade edildiğini gördük. Şiddete karşılık verilmesi olayı, lonesco'da geleneksel tiyatroyla karşılaştırıldığında son derece farklıdır. Geleneksel tiyatroda, başkişiler hep güçlü kuvvetli ve iyilik simgesi olurlar. Oysa lonesco'da, başkişiler veya yazarın düşüncesini savunmak için şiddete karşı koyanlar çoğunlukla hiç umulmadık, en ilgisiz, en zayıf olanlar ve hattâ bazen sarhoşlardır. Kısacası lonesco, tiyatroda her tür yeniliği kullanmaktan çekinmemiştir. Yeter ki, geleneksel tiyatroya karşı olsun!

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Geri Dön