Hepatit B virüsüne karşı immün yanıtta HLA doku gruplarının rolü
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 165429
- Danışmanlar: DR. AYŞE ALBAYRAK
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji, Infectious Diseases and Clinical Microbiology
- Anahtar Kelimeler: Hepatit B virüsü, insan lökosit antijenleri, Hepatitis B virus, Human leukocyte antigen
- Yıl: 2005
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Atatürk Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Klinik Bakteriyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
IV ÖZET HBV enfeksiyonu, dünyada ve ülkemizde yaygın olarak görülmekte olup, erişkin yaşta geçirildiğinde % 5-10 oranında kronikleşmektedir. HBV'ne karşı geliştirilen HBV aşısı ile etkin bir korunma sağlanabilmesine karşın, %2.5-5 oranında koruyucu antikor gelişmemektedir. Bu çalışma, HBV'ne karşı immün yanıtta HLA doku gruplarının etkili olup olmadığının araştırılması amacıyla yapıldı. Bu amaçla, HBV enfeksiyonu tedavisi ve proflaksisi yönünden takip edilen 79 kişinin kan örneklerinde Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Doku Tiplendirme ve Genetik Laboratuarı'nda Sınıf I ve II HLA doku antijenleri tespit edildi. HLA antijenlerine serolojik yöntemle ve polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) yöntemi ile bakıldı. Böbrek transplant vericilerinden oluşan 41 kişi ise kontrol grubu olarak kabul edildi. Elde edilen sonuçlar Ki (X)-kare testi ile yorumlandı. Çalışmamızda HLA DR1 1, kontrol grubunda kronik hepatitli hasta grubuna göre yüksek, HLA DQ7 düşük bulundu. HBV'ne karşı doğal bağışıklığı olan grup ile kontrol grubu karşılaştırıldığında HLA Cw1 doğal bağışıklığı olan grupta, HLA DR17 ise kontrol grubunda istatistiksel olarak anlamlı oranda yüksek bulundu. HLA DR13, doğal bağışıklığı olan grupta kronik hepatitli gruba göre yüksek bulundu. HLA B51 ise doğal bağışık grupta aşı ile bağışıklık kazanmış gruba göre yüksek bulundu. Sonuç olarak HLA DR11 ve HLA DR13'ün hepatit B enfeksiyonunun persistansından koruyucu, HLA DQ7'nin ise yatkınlık sağlayıcı alleller olabileceği tespit edildi. Aşıya yanıtsız grupla kronik hepatitli hasta grubu arasında HLA grupları bakımından anlamlı benzerlik tespit edilemedi. HLA gruplarının bireyler, toplumlar ve etnik gruplar arasındaki dağılımının farklı olması nedeniyle, istatistiksel olarak daha anlamlı veriler elde etmek için, değişik toplum ve bölgelerde ve daha fazla bireyi kapsayan ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.
Özet (Çeviri)
ABSTRACT Infection with hepatitis B virüs (HBV) has a wide occurrence in Turkey as well as in other parts of the world and in 5-10 % it may become a chronic liver disease when one is exposed to it in adult age. The HBV vaccine proves to maintain immunity against this infection however, it cannot provide protective antibodies in 2.5-5 % of the patients.This study has been carried out to investigate whether HLA tissue groups have any influence on the immunological response to HBV. In the blood samples from 79 patients who had been follewed up for treatment and profilaxy of HBV infection, class I and II HLA tissue antigenes were determined in the Tissue Typification and Genetics Laboratories of the Faculty of Medicine, Atatürk University, Erzurum. Serological and Polymerasis Chain (PCR) methods were emplayed in the HLA antigene analyses. A group of people consisting of 41 kidney transplantation donors was enrolled as the controls. The results were evaluated by X2 tests. The test resuts showed that HLA DR1 1 was higher and HLA DQ7 was lower in the control group as compared to the patients with chronic hepatitis B. When the control group was compared with the recovered group, HLA Cw1 was found to be statistically significantly in the recovered group while HLA DR17 was significantly higher in the control group. HLA DR13 was found to be higher in the recovered group than in patient group with chronic hepatitis B. The recovered group appeared to have higher HLA B51 than that of the group who became immune by vaccination. The resuts revealed that HLA DR11 and HLA DR 13 were determined to be protective and HLA DQ7 suscebtibility factors against the persistency of hepatitis B infections. No significant correspondens was noted between the group with no response to vaccination and the group of patients with chronic hepatitis B in respect of HLA types. Since the distribution of HLA groups between individials, communities and ethnic groups was different, further studies covering greater number of patients in various peoples and regions are required in order to obtain more significant data.
Benzer Tezler
- Hemodiyaliz hastalarında yüksek doz hepatit aşısının intramusküler uygulanması ve aşı yanıtına etki eden faktörler
Başlık çevirisi yok
SIDDIG MUMİN ADAM
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1997
NefrolojiÇukurova Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. YAHYA SAĞLIKER
- Allojenik kök hücre transplantasyonu yapılmış hastalarda ve dönürlerinde virüs spesifik sitotoksik T lenfositelerin hepatit B virüs enfeksiyonu seyrine etkisi
Başlık çevirisi yok
MURAT GÜLER
Yüksek Lisans
Türkçe
2005
BiyoteknolojiAnkara ÜniversitesiBiyoteknoloji Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)
PROF.DR. HAMDİ AKAN
- Kronik hepatit b tanılı hastalarda kemik metabolizma parametrelerinin bazılarının sağlıklı bireylerle karşılaştırılması
Comparing some of bone metabolism parameters between chronic hepatitis b patients and healty control
OĞUZ DİKBAŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2006
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSelçuk Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MUSTAFA SAİT GÖNEN
- Hepatit B virusu dışı sebeplerle oluşan kronik karaciğer hastalıklarında hepatit B aşısına immun cevap
Başlık çevirisi yok
AHMET FARUK AĞAN
- Hepatit B yüzey antijenleri polipeptitlerinin kimyasal yolla sentezi ve karakterizasyonu
Başlık çevirisi yok
DİLGİMEN SALMAN
Yüksek Lisans
Türkçe
1998
Kimyaİstanbul Teknik ÜniversitesiKimya Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MUHAMMED MUSTAFAEV