Sıçanlarda steroid veriliminin pringle manevrası sonucu oluşan bakteri translokasyonu ve endotoksemi üzerindeki etkileri
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 165040
- Danışmanlar: DR. BÜLENT TIRNAKSIZ, PROF.DR. İSKENDER SAYEK
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Genel Cerrahi, General Surgery
- Anahtar Kelimeler: Pringle manevrası, deksametazon, endotoksemi, bakteriyel translokasyon, Pringle maneuver, dexamethasone, endotoxemia, bacterial translocation
- Yıl: 2005
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Pringle manevrası, karaciğer nakli, hepatik rezeksiyonlar ve travmaya bağlı karaciğer yaralanmalarında kanamayı kontrol etmek amacıyla hepatoduodenal ligamentin kompresyonudur. Pringle manevrası sistemik hemodinamik değişiklikler oluşturmasının yam sıra karaciğerde iskemi reperfuzyon hasan, intestinal bakteri translokasyonu ve endotoksemiye de yol açmaktadır. Fizyolojik stres dozunda steroidlerin sepsis ve septik şok tedavisinde kullanımı son yıllarda tekrar güncelleşmiştir. Bu çalışmada hem düşük (0,1 mg/kg) hem de yüksek doz (1,0 mg/kg) deksametazon veriliminin, Pringle manevrasının yol açtığı intestinal bakteri translokasyonu ve endotoksemi üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmada 64 adet 200-250 gram ağırlığında erkek Sprague- Dawley cinsi rat, her bir grup 8 hayvandan oluşmak üzere, 8 ayrı grupta çalışmaya dahil edildi. Bunlardan ilk dört grup erken iskemi reperfuzyon (İR) grupları ( Al -sham, Bl- kontrol, Cl -düşük steroid, Dİ -yüksek steroid), diğer yansı 24 saatlik İR gruplan (A2- sham, B2-kontrol, C2-düşük steroid, D2-yüksek steroid) olarak oluşturuldu. Deney gruplan Cl ve C2'ye düşük, Dİ ve D2'ye ise yüksek doz deksametazon, Pringle manevrası öncesinde verildi. Erken İR gruplarında 20 dakika Pringle manevrası ve 15 dakika reperfuzyon sonrasında sıçanlar öldürülerek mezenter lenf nodlan (MLN), karaciğer ve dalaktan bakteri translokasyonu tayini için doku örnekleri, kanda endotoksin tayini için aorttan 1 mL. kan alındı. 24 saatlik İR gruplarında farklı olarak Pringle manevrası sonrasında karınları kapatılıp, 24. saatte tekrar açılarak kan ve doku örnekleri alındı.Sonuç: Düşük doz (0,lmg/kg) deksametazonun MLN'nda hem erken hem de geç dönemde bakteriyel translokasyonu anlamlı derecede azalttığı saptanmışken (P<0,05), yüksek doz (l,0mg/kg) deksametazonda anlamlı bir etki görülmedi. Kan endotoksin varlığı ile transloke olan enterik bakteri miktarı arasında anlamlı pozitif ilişki saptandı (P<0,05).
Özet (Çeviri)
Pringle Maneuver (PM) is a technique where the hepatoduodenal ligament is clamped including the portal vein, hepatic artery and the main bile duct, in order to reduce the current or potential bleeding. This technique is used especially in hepatic transplantation, hepatic resection and hepatic injuries. Following PM, systemic haemodynamic changes lead to hepatic ischemia reperfusion (I/R) injury, bacterial translocation and endotoxemia. Currently, using steroid doses in physiologic amounts have become increasingly popular for the treatment of sepsis and septic shock. In the present study, we aimed to investigate the effects of both low dose (0.1 mg/kg) and high dose (1.0 mg/kg) dexamethasone treatment on bacterial translocation and endotoxemia following PM. Material and Methods: Sixty four male Sprague Dawley rats (200-250grs) were used in the study. The study consisted of 8 groups consisting of 8 animals in each group. Four groups were early I/R groups (Al-sham, Bl -control, CI -low dose steroid, D 1 -high dose steroid) and the other four were 24 hour I/R groups (A2-sham, B2-control, C2-low dose steroid, D2-high dose steroid). In CI and C2 groups low dose (0.1 mg/kg) dexamethasone, and in Dl and D2 groups high dose (1.0mg/kg) dexamethasone were administered before PM. In the early I/R groups rats were sacrificed following 20 minutes of PM and 15 minutes of reperfusion. Tissue cultures were obtained from the mesenteric lymph nodes (MLN), liver and spleen for bacterial translocation analyses, and 1 mL of blood was drawn from the aorta for detection of endotoxin in the blood. In 24 hour I/R groups following PM, the rats' abdomen were closed and at 24 hours, animals were sacrificed and blood and tissue culture samples were taken similarly.Results: In MLN, low dose dexamethasone (0.1 mg/kg) decreased the bacterial translocation significantly both in the early and the late period (P<0.05). High dose (1,0 mg/kg) dexamethasone did not cause any significant change. There was a significant positive correlation between the presence of endotoxin in the blood and the amount of translocated bacteria (P <0.05).
Benzer Tezler
- Gonadal steroid tedavisi yapılan ovariektomili sıçanlarda nitrendipin ve ritodrinin tokolitik etkilerinin karşılaştırılması
Başlık çevirisi yok
H. EKMEL OLCAY
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1992
Eczacılık ve FarmakolojiSelçuk ÜniversitesiFarmakoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. NECDET DOĞAN
- Sıçanlarda travmatik ayak ödeminin tedavisinde iloprost ve diklofenak sodyum'un karşılaştırılması ( deneysel çalışma )
Başlık çevirisi yok
MUSTAFA USLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2006
Ortopedi ve TravmatolojiYüzüncü Yıl ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF.DR. AHMET SEBİK
- Steroid ve nonsteroid antiinflammatuvar ilaçların mide mukozasına etkilerinin deneysel olarak incelenmesi
Başlık çevirisi yok
TURGAY TUNCELLİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1994
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıTrakya ÜniversitesiPROF.DR. GÜLBİN DÖKMECİ
- Furosemide uygulanmış sıçanlarda selektif cox-2siklooksijenaz-2 inhibitörlerinin böbrek fonksiyonlarına ve böbrekte siklooksijenaz-2 ekspresyonuna etkileri cox-2
The effects of cox-2 inhibitors upon renal function and renal cox-2 protein expression at furosemide applied rats
FATİH KÖSE
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2006
NefrolojiÇukurova Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF.DR. SAİME PAYDAŞ
- Deneysel osteoartrozda non-steroid antienflamatuar ilaçların eklem kıkırdağı üzerine etkileri
The Effect of nonsteroidal antiinflammatory drugs on articular cartilage in an experimental model of osteoarthritis
BELGİN GENÇOSMANOĞLU