Geri Dön

Avrupa Birliği ve Türkiye'de iklim değişikliği politikalarının yenilenebilir enerji kaynakları açısından değerlendirilmesi

The European union and Turkeys climate change policies evaluation according to renewable energy sources

  1. Tez No: 160151
  2. Yazar: AYŞE KAYA DÜNDAR
  3. Danışmanlar: DOÇ.DR. NESRİN ALGAN
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Kamu Yönetimi, Public Administration
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2005
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Sosyal Çevre Bilimleri Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

7. ÖZET Küresel ısınma ve iklim değişikliği kavramı, 1980'lerden bu yana dünyanın en önemli sorunlarından biri haline gelmiştir. Bu kapsamda yapılan araştırmalar, atmosferik CO2 konsantrasyonun, 1750 yılından bu yana %35 oranında artmış olduğunu ve artmaya devam edeceğini göstermektedir. Son 20 yılda insan kaynaklı CO2 emisyonlarının yaklaşık %80'i fosil yakıtlar ve çimento üretimi nedeniyle, kalan bölümü ise ağaçsızlarıma sonucu oluşmuştur. Avrupa Birliği'nde iklim değişikliğinin önlenmesine ilişkin politika ve önlemler, hazırlanan Çevre Eylem Programlarında verilmektedir. Avrupa Komisyonu' nun, ilk CO2 salımlarının sınırlandırma ve enerji verimliliği stratejisini yayınladığı 1991 yılından bu yana, Avrupa Birliği, iklim değişikliğini önlemeye ve Topluluğun sera gazı salımlarını azaltmaya yönelik çok sayıda girişimde bulunmuş, Avrupa İklim Değişikliği Programı (ECCP) hazırlamıştır. 24 Mayıs 2004 tarihinde Türkiye'nin İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi'ne taraf olma süreci tamamlanmıştır. Ayrıca, Avrupa Birliği'nin kabul ettiği Kyoto Protokolü de 16 Şubat 2005 tarihinde resmen yürürlüğe girmiş ve AB 'ye üye bütün ülkeler ile Türkiye dışındaki aday ülkelerin tamamı bu Protokolü imzalamıştır. Bu kapsamda AB Komisyonu Kasım 2003 'de,“AB Sera Gazı Salım Ticareti”konulu bir direktif yayınlamıştır. Salım ticaretinin ilk aşaması 2005 yılında başlayacaktır. 2001 verilerine göre AB sera gazı emisyonlarının %28'i enerji, %21'i ulaştırma, %20'si endüstri, %10'u tarım ve %17'si diğer kaynaklardan oluşmaktadır. Türkiye'nin İklim Değişikliği ile ilgili politika ve mevzuatına bakıldığında, politika belgelerinin henüz yetersiz kaldığı ve tamamlanmadığı görülmektedir. 97Türkiye'de üretilen enerji, tüketimi karşılamadığı için, enerji tüketiminin %66'sı ithalatla karşılanmaktadır. Türkiye, yenilenebilir enerji kaynaklan açısından zengin bir potansiyele sahiptir ve toplam enerji tüketiminin %14'ü bu kaynaklardan sağlanmaktadır. ETKB'nin öngörülerine göre 2020 yılında, güneş, rüzgar ve jeotermal enerjinin toplam talep içerisindeki payının %3, hidrolik enerji ve diğer yenilenebilir kaynaklarla birlikte bu payın %8 olması hedeflenmektedir. Türkiye'nin Kyoto Protokolünü imzalamamış olması önümüzdeki dönemde ve AB uyum sürecinde problemli alanlardan biri olacaktır. Bu nedenle Türkiye, Protokolün 1. uygulama dönemi sonu olan 2012 sonrası için programım oluşturarak, protokole taraf olma yönünde hazırlıklarım yürütmelidir. Bu çerçevede“Ulusal İklim Değişikliği Eylem Planı”hazırlanarak, enerji, sanayi, ulaştırma, tarım ve çevre politikaları arasında entegrasyon sağlanmalıdır. 98

Özet (Çeviri)

8. ABSTRACT The concept of global wanning and climate change has been evaluated as one of the most challenging global issues since 1980's. The research conducted in this field has proven that the atmospheric CO2 concentration has increased by 35% since 1750, which is expected to continue to increase as well. It is estimated that 80% of the global anthropogenic CO2 emissions in the last 20 years has been a result of fossil fuel consumption and cement production, whereas the remaining was due to deforestation. The policies and measures related to climate change mitigation at the European Union are addressed within the Environment Action Programme of the EU. Since the announcement of the first CO2 emissions limitation and energy efficiency strategy of the Commission in 1991, various programmes and initiatives at the EU level has been implemented and European Climate Change Programme (ECCP) is developed. The United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC) entered into force for Turkey on 24 May 2004. Moreover, the Kyoto Protocol to the UNFCCC, which EU also ratified, entered into force on 16 February 2005. All the 15 Member States and the 10 Accession countries, except Turkey have ratified the Protocol. Within this frame, the Commission of the European Community issued“Directive on Emissions Trading Scheme of the EU”in November 2003. Thus, the first phase of EU Emissions Trading Scheme will be launched in 2005. The sectoral analysis of emissions of EU greenhouse gases based on the 2001 figures imply that energy, transportation, industry, agriculture and other sectors account for 28%, 21%, 20%, 10% and 17% of total EU emissions respectively. 99The analysis of policy and legislations related to climate change in Turkey indicates that there are certain gaps in policy documents which lack to inadequate policy formulation in the related fields. Due to the fact that Turkey's energy needs can not be met by the domestic production, the imported fuel dependency in Turkey reaches up to 66%. There are huge potentials for renewable energy sources in which contribute to 14% of total energy consumption. Based on the projections of Ministry of Energy and Natural Resources, the contributions of solar, wind and geothermal energy will account for 3% and hydroeletricity and other renewables will account for 8% of total consumption by 2020. It is expected that Turkey's position as a non-Party to the Kyoto Protocol might be evaluated as one of the toughest issues of accession process to the EU. Therefore, it is recommended that policy options for Turkey within the scope of Kyoto Protocol shall consider the post-2012 period that is after the first commitment period in 2008- 2012. Within this frame, it is recommended that a“National Climate Change Action Plan”shall be prepared that integrates policies among sectors as energy, industry, transportation, agriculture and environment. 100

Benzer Tezler

  1. Integrating renewable energy technologies into cities through urban planning: In the case of geothermal and wind energy

    Yenilebilir enerji teknolojilerinin planlama yaklaşımı ile kentlere entegrasyonu: İzmir ili jeotermal ve rüzgar enerjisi potansiyelleri örneği

    ZEYNEP PEKER

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2005

    Şehircilik ve Bölge Planlamaİzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü

    Şehir ve Bölge Planlama Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. AKIN SÜEL

  2. Kütahya ili güneş potansiyelinin belirlenmesi ve düzlemsel kollektör optimizasyonu

    Solar potantial designation of Kütahya city and plane collector optimization

    HALE CENGİZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    Makine MühendisliğiDumlupınar Üniversitesi

    Makine Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. RAMAZAN KÖSE

  3. Yabancı sermaye ile ilişkiler 1850-1954

    Başlık çevirisi yok

    NEVZAT ONARAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Ekonomiİstanbul Üniversitesi

    İktisat Ana Bilim Dalı

  4. The impact of enviromental politics in overall decision making at national and international levels

    Ulusal ve uluslararası düzeylerde çevre siyasetinin karar almaya etkisi

    RANA İZCİ

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2004

    Uluslararası İlişkilerMarmara Üniversitesi

    Avrupa Birliği Siyaseti ve Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. CENGİZ OKMAN

  5. Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne tam üyeliğinde enerji sektörünün yapısal uyum sorunu

    The Structural harmonization problem of the energy sector in the context of Turkey's membership to the European Union

    YALÇIN ELMAS

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    EkonometriAbant İzzet Baysal Üniversitesi

    İktisat Ana Bilim Dalı

    Y.DOÇ.DR. ERDOĞAN KOTİL