Geri Dön

Bulaşık makinesinde durulama performansı ölçüm metodunun geliştirilmesi

Development of the measurement method of rinsing performance in dishwasher

  1. Tez No: 151571
  2. Yazar: GAYE KAYA
  3. Danışmanlar: PROF.DR. NURSEN İPEKOĞLU
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Kimya Mühendisliği, Chemical Engineering
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2004
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Teknik Üniversitesi
  10. Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Kimya Mühendisliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

BULAŞIK MAKİNESİNDE DURULAMA PERFORMANSI ÖLÇÜM METODUNUN GELİŞTİRİLMESİ ÖZET Enerji ve su tüketimi, beyaz eşya üreticilerinin gelişen teknoloji ile beraber daha düşük tüketim değerlerine ulaşmak için sürekli çalıştıkları konulardandır. Günümüzde bu hedeflere yönelik olarak bulaşık makinelerinde yıkama ve kurutma performansı A olan, çok az enerji ve su harcayan bulaşık makineleri üretilmektedir. Bunun getirişi ise dünyada bulaşık makine(BM)'lerinin durulama performansı ölçümü için herhangi bir metod ve standart bulunmaması nedeniyle, azalan su tüketimlerinin durulama ve dolayısıyla insan sağlığı üzerine etkisinin tespit edilememesidir. BM'de durulama performansı ölçüm metodunun geliştirilmesi için durulama suyunda ve yıkanan ekipman üzerinde kalan deterjan miktarının belirlenmesi ve bu metodun beyaz eşya üreticileri tarafından yaygın olarak kullanılabilir olması nedeniyle geliştirilen metodun kolay ve ucuz olması gerekmektedir. Bu amaçla, bu çalışmada, bulaşık makinesi deterjanı analizinde kullanılabilecek metotlar araştırılmış ve toplam organik karbon, yüzey gerilim, iletkenlik, pH ve gravimetrik metotların son durulama suyunda ve yıkanan ekipmanda kalan deterjan miktarının tespitinde kullanılabilirliği incelenmiştir. Deneysel çalışmalar iki aşamada gerçekleştirilmiştir. Birinci kısımda metotlar için kalibrasyon eğrileri çıkartmak için referans deneyler yapılmış, daha sonra BM'de son durulama suyunda ve yıkanan ekipmanda kalan deterjan miktarının tespitine yönelik çalışmalar yapılmıştır. Metodlar için yapılan ön çalışmalar sonunda, iletkenlik ölçümü ile durulama suyunda kalan deterjan miktarının, yüzey gerilimi ölçümü ile sudaki yüzey aktif madde (YAM) miktarının, toplam organik karbon (TOC) ile de organik bileşen miktarının tespit çalışmalarının yapılabileceği düşünülmüştür. BM'de durulama suyunda kalan deterjan miktarının tespitinde kir miktarının metodlar üzerindeki etkisinin incelenmesi, metodların tekrarlanabilirliğinin ve birbirinden farklılıklarının incelenmesi amacıyla farklı koşullar için TOC, yüzey gerilim, iletkenlik ve pH ölçümleri yapılmıştır. Önceki çalışmalardan edinilen bilgiler göz önüne alınarak, yıkanan ekipman üzerinde kalan deterjan miktarının belirlenmesi çalışmalarında TOC ölçümü ile suda çözünürlüğü yüksek deterjan bileşenlerinin miktarları, gravimetrik metodla ise yıkanan ekipmanda kalan deterjan miktarı tespit edilmiştir. vııı

Özet (Çeviri)

DEVELOPMENT OF THE MEASUREMENT METHOD OF RINSING PERFORMANCE IN DISHWASHER SUMMARY Reduced energy and water consumption, is one of the key points which white-goods manufacturers are working to improve, by helps of the developing technology. With this motivation, dishwashers with A-class washing and drying performance are being produced, that consume less energy and water. There's neither a method nor a standard for measurement of drying performance of dishwashers, so it is impossible to determine the effects of less water consumption on rinsing, on account of human health. In order a measurement method of rinsing performance to be developed, it is necessary to determine the remaining detergent on the washed equipment and in rinsing water, and it is also expected for this method to be both cheap and easy to apply. For this purpose, In this study, methods for analysing dishwasher detergent have been researched and usability of total organic carbon, surface tension, conductivity, pH and gravimetric methods on determining the amount of remaining detergent on rinsing water and washed equipment have been examined in this study. The experimental study has taken place in two phases: In the first one, reference experiments have been made in order to figure out the calibration graphs, and then the work for determining the amount of detergent remaining on the final rinsing water and washed equipment was held. After the primary study for determination of the methods, a forecast about determining the amount of detergent remaining in rinsing water by means of measuring conductivity, and the amount of organic component by means of measuring total organic carbon is made. With the purpose of examining the effect of the amount of dirt on determining the amount of remaining detergent left in the rinsing water on the dishwasher over various methods, the repeatability of these methods and differences between them, TOC, surface tension, conductivity and pH measurements are made. Considering the information gained from previous studies, on determining the amount of highly dissolvable detergent in water is figured out by means of TOC measurement, and amount of detergent remaining on the washed equipment by means of the gravimetric method. IX

Benzer Tezler

  1. Bulaşık makinesi yıkama ortamının incelenmesi

    A Study on the washing medium in the dishwasher

    ZEHRA ÜLGER

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    Kimya Mühendisliğiİstanbul Teknik Üniversitesi

    Kimya Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MELEK TÜTER

  2. Veri tabanından bilgi tabanına geçişte bulanık bir araç

    A Fuzzy tod for extracting knowledge-base from database

    CEM TUTAR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    Mühendislik Bilimleriİstanbul Teknik Üniversitesi

    DOÇ.DR. GAZANFER ÜNAL

  3. A theoretical and experimental performance alanyses of close loop drying system in dishwashers

    Bulaşık makinalarında kapalı devre kurutma sisteminin teorik ve deneysel performans hesaplamaları

    ALİ TANSEL KİBAR

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2006

    Makine MühendisliğiOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    Makine Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. CAHİT ERALP