Diyabet retinopatili olgularda serum ve vitreusta leptin ve VEGF seviyeleri
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 150898
- Danışmanlar: PROF. DR. HALUK KOZAKOĞLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Göz Hastalıkları, Eye Diseases
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2006
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Marmara Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Göz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Diyabet sıklığı giderek artan önemli bir toplumsal sağlık sorunudur. Diyabetin önemli komplikasyonlarından biri diyabetik retinopatidir (DR). 1995 yılında 135 milyon kişiye diyabet tanısı konulduğu ve bunun 2025 yılına kadar 300 milyona yaklaşacağı tahmin edilmektedir. Diyabetik retinopatinin en ileri evresi olan proliferatif diyabetik retinopati (PDR), retinada yeni damar gelişmesi ile tanımlanır ve bu yeni damarlardan gelişen kanamalar ciddi görme kaybına sebep olabilir. Retinada yeni damarların gelişmesinde anjiogenezi arttıran birçok faktör etkilidir. Bu faktörler içinde VEGF'in spesifik olarak vaskülar endotel hücreleri üzerinde proliferatif etkisi olduğu ve damarsal geçirgenliği arttırdığı bilinmektedir. VEGF retinal anjiogenezde etkili başlıca mediyatör olsa da, yalnızca VEGF'in inhibe edilmesi retinal vaskülarizasyonu tamamen durdurmaz. Yağ dokusundan salgılanan leptin iştah ve metabolizma üzerine etkileri olan bir hormondur. Ancak leptinin anjiogenezde ve yara iyileşmesinde etkili sitokin benzeri etkileri de vardır. Bu bulgular dolayısıyla bazı yazarlar leptinin anjiogenezi direk olarak arttırarak, diyabetin gözdeki fibrovaskülar komplikasyonlarında da rol oynayabileceğini öne sürmüşlerdir. Ayrıca leptinin retinada anjiojenik etkilerini VEGF üzerinden ortaya çıkardığı öne sürülmüştür. Çalışmamızda leptinin DR patogenezindeki rolünün varlığı araştırılmıştır. Bu amaçla çalışmamıza 15 diyabetik retinopatili olgu ile kontrol grubu olarak 6 diyabetik retinopatisi olmayan olgu dahil edildi. Diyabet grubunun yaş ortalaması 56,2±9,47 kontrol grubunun ise yaş ortalaması 54,5±12,7idi. Tüm olgulardan pars plana vitrektomi veya vitreus içine triamsinolon uygulanması esnasında vitreus ve kan örnekleri alındı. Alınan örneklerde, immünolojik metotlarla VEGF ve leptin seviyesi belirlendi. Bu değerler VEGF ve leptin seviyesini değiştirilebileceği öne sürülen parametreler [vücut kitle indeksi (VKl), açlık kan şekeri (AKŞ), glikozillenmiş hemoglobin (HbA1c), kolesterol, trigliserit, yüksek molekül ağırlıklı lipoprotein (HDL), düşük molekül ağırlıklı lipoprotein (LDL) ve çok düşük molekül ağırlıklı lipoprotein (VLDL) ] ile karşılaştırıldı. Çalışmamızda vitreus VEGF seviyesinin DR olgularında (90,45 ± 61,85 pg/ml) kontrol grubuna göre (41,38 ± 8.72 pg/ml) anlamlı olarak (p=0.005) dahayüksek olduğunu, vitreus VEGF seviyesinin serum HbA1c ile korelasyonunun olduğunu (r=0,59 p=0,005) saptadık. Kadın olgularda serum leptin seviyesinin ortalaması 22,43±18,87ng/ml ve vitreus leptin seviyesi ortalamasını 3,2±3,15 ng/ml, erkeklerde serum leptin seviyesi ortalamasının 6,17±6,65 ng/ml, vitreus leptin seviyesi ortalamasının 1,73±0,69 ng/ml olduğunu ve kadınlarda anlamlı olarak (p=0.030) serum leptininin yüksek olduğunu, VKl ile serum leptin seviyesinin korelasyonun olduğunu (r=0,86 p<0,001) saptadık. Ayrıca serum leptin seviyesinin vitreus leptin seviyesi ile anlamlı korelasyon gösterdiği (r=0,63, p=0,002) ve vitreus VEGF seviyesi arttıkça vitreus/serum leptin oranının (leptin indeksi) anlamlı olarak (r=0,48 p=0,02) arttığını saptadık. Bu sonuçlar bize vitreus leptin seviyesinin ağırlıklı olarak serum leptin seviyesinden etkilendiğini, özellikle vitreusta VEGF seviyeleri arttıkça, muhtemelen kan retina bariyerinin bozulmasına bağlı olarak, serumdan vitreusa leptinin geçişinin arttığını gösterdi. Sonuçta bulgularımız bize leptinin DR patogenezindeki rolünün primer olmadığını, ancak ikincil olarak vitreus içinde artan leptin seviyesinin retinopati patogenezinde rol alabileceğini düşündürmektedir. ıı
Özet (Çeviri)
SUMMARY Diabetes is an important common health problem, with an increasing prevelance. An estimated 135 million people worldwide had diagnosed diabetes in 1995, and this number is expected to rise to at least 300 million by 2025. One of the most severe complications of diabetes is diabetic retinopathy. Proliferative diabetic retinopathy, the most advanced stage of diabetic retinopathy, is characterized by neovascularizations, that can bleed and lead to serious vision loss. Retinal neovascularization is induced by many angiogenic factors. Vascular endothelial growth factor (VEGF) has been selectively promote the proliferation of vascular endothelial cells and is known to enhance vascular permeability. Although VEGF is a primary mediator of retinal angiogenesis, VEGF inhibition alone is insufficient to prevent retinal neovascularization. Leptin, a hormone involved in body weight and hunger regulation, is secreted mainly from adipose tissue. Leptin also acts as a cytokine-like mediator capable of playing a role in angiogenesis and inflammation. These findings led some authors to speculate that leptin could participate in fibrovascular complications of diabetic retinopathy by direct proangiogenic effects within the eye. It also has been shown that leptin exerts its effects through stimulating the release of VEGF. In our study we aimed to investigate the role of leptin in pathogenesis of diabetic retinopathy. We included 15 patients with diabetic retinopathy and as a control group 6 patients without diabetic retinopathy. Vitreous and serum samples were obtained at the time of vitreoretinal surgery or at the time of intravitreal triamsinolon injection. Leptin and VEGF concentrations in serum and vitreous were measured using a commercially available immunassay kits. Previously reported parameters that could influence serum or vitreous levels of leptin and VEGF ( body mass index, glycosylated hemoglobin, fasting blood glucose, cholesterol, triglyceride, HDL, LDL and VLDL levels) were studied for correlations. We found a significant corelation between body mass index and serum leptin levels (r=0,86 p<0,001). In female subjects mean serum leptin levels were 22,43±18,87ng/ml and mean vitreous leptin levels were 3,2±3,15, while in male subjects this mean levels were 6,17±6,65 ng/ml and 1,73+0,69 ng/ml respectively. mFemales had significantly higher levels of serum leptin (p=0.030). Vitreous levels of leptin were corelated with serum levels(r=0,63, p=0,002). Vitreous levels of VEGF were significantly higher (p=0.005) in diabetic retinopathy group (90,45 ± 61,85) than in the control group (41,38 ± 8.72). Vitreous levels correlated with serum concentrations of glycosylated hemoglobin (r=0,59 p=0,005). Vitreous levels of VEGF correlated with vitreous/serum leptin ratio significantly (r=0,48 p=0,02). In conclusion, leptin levels correlated with body mass index and were elevated in female subjects, vitreous leptin levels correlated with serum leptin levels, vitreous VEGF levels were elevated in patients with diabetic retinopathy and were correlated with serum glycosylated hemoglobin levels, vitreous to serum ratio of leptin levels were correlated with vitreous VEGF levels. Based on these results, we believe that vitreous levels of leptin mainly reflects serum levels of leptin, especialy elevated levels of vitreous VEGF augments diffusion of leptin from serum to vitreous, mainly due to disruption of blood retina barrier. In this context we conclude that leptin has probably not a primary role in the pathogenesis of diabetic retinopathy, but a secondary role of elevated vitreous leptin levels should not be ruled out. IV
Benzer Tezler
- Tip 2 diabetes mellituslu hastalarda N-terminal beyin natriüretik peptid (NT-proBNP) düzeyleri
Başlık çevirisi yok
UZAY GÖRMÜŞ
- Vasküler endoteliyal büyüme faktörü (VEGF)'nün diyabetik retinopati gelişimindeki rolü ve insülin direnci, beta-hücre indeksi ile ilişkisi
The role of vascular endothelial growth factor(VEGF) on diabetic retinopathy development and the relationship between VEGF and insulin resistance, beta-cell index in these patients
MURAT EYÜP BERDAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2003
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıGataİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MEHMET DANACI
- Tip 2 diyabetik hastalarda diyastolik disfonksiyon/endotel disfonksiyonu ile serum Cystatin C düzeyi arasındaki ilişki
The relationship between serum level of Cystatin C and diastolic dysfunction/endothelial dysfunction among patients with diabetes mellitus
SERKAN KOCAKUŞAK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2008
KardiyolojiAdnan Menderes ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. TARKAN TEKTEN
- Tip 1 diabetes mellituslu çocuklarda serum IGF-1 ve IGFBP-3 düzeyleri ve tip 1 diabetes mellitus komplikasyonları için risk faktörleri ile ilişkisi
Başlık çevirisi yok
ERSİN SARI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2002
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıEskişehir Osmangazi ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı