Akne vulgaris tedavisinde topikal eritromisin, tetrosiklin ve klindamisin tedavi etkinliklerinin karşılaştırılması
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 137819
- Danışmanlar: DOÇ. DR. HALİS BÜLENT TAŞTAN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Dermatoloji, Dermatology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2003
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Gata
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
VI. ÖZET Akne vulgaris, pilosebase ünitin kronik iltihabı bir hastalığıdır. Derinin yüz, sırt, göğüs gibi seboreik bölgelerinde komedon, papül, püstül, nodul, kist ve skatris şeklinde polimorfik deri belirtileri ile seyreder. Primer olarak puberte döneminde görülen bir hastalık olup, bu dönemdeki kızların % 83, erkeklerin % 95 'ini az ya da çok etkilemektedir. Birbirleriyle ilişkili birçok faktörün etkileşimine bağlı multifaktöryel bir hastalık olduğuna inanılmaktadır. Akne vulgaris tedavisinde, patogenezde rolü olduğuna inanılan faktörlere karşı etkili çeşitli ilaçlar kullanılmaktadır. Topikal antibiyotikler ise akne tedavisinde yaygın olarak kullanılmakta olup özellikle hafif ve orta derecede enflamatuar aknede etkilidirler. Bu açık, rastgele ve karşılaştırmalı çalışmada hafif ve orta derecede akne vulgarisli 60 olguda 12 haftalık topikal tetrasiklin, eritromisin ve klindamisin tedavilerinin etkinlikleri karşılaştırıldı. Çalışmamızda 20 olguya tetrasiklin, 20 olguya eritromisin ve 20 olguya klindamisin tedavisi verildi. İlaçlar 12 hafta süreyle sabah-akşam olmak üzere günde iki kez tatbik edildi. Gruplar arasında yaş, akne başlama yaşı, akne derecesi, cinsiyet ve meslek yönünden istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu (p>0,05). Çalışma sonunda her üç ilaçla da istatistiksel olarak anlamlı düzelme saptandı (p<0,05). Total lezyon miktarındaki azalma tetrasiklin ile %57,95, eritromisin ile %57,97 ve klindamisin ile %39,5 olarak saptandı. Tetrasiklin ile eritromisin arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı değilken (p>0,017), tetrasiklin ile klindamisin ve eritromisin ile klindamisin arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p<0,017). Her üç ilaç da olgular tarafından iyi tolere edildi. Tedaviyi kesmeyi gerektirmeyecek hafif ve orta şiddetteki yan etkiler klindamisin grubunda daha yüksek oranda saptandı. Sonuç olarak, topikal tetrasiklin, eritromisin ve klindamisinin hafif ve orta derecede akne vulgarisde etkin ve güvenilir olduğu, ancak topikal klindamisinin, eritromisin ve tetrasiklininden daha az etkin olduğu ve yan etki insidansının daha yüksek olduğu kanısına vardık. 29
Özet (Çeviri)
Vn.SUMMARY Acne vulgaris is a chronic inflammatory disease of the pilosebaceous units. Clinical manifestations are characterized with polymorphous lesions including comedones, papules, pustules, nodules, cysts and scar formation on seborrhoeic regions. Acne vulgaris is primarily seen in puberty. The prevalence is 83 % in females and 95 % in males. Acne vulgaris is believed a multifactorial condition. Therapy includes the drugs against the factors related to the pathogenesis. Topical antibiotics are widely used and they are effective on mild and moderate inflammatory forms of acne. In our study, we compared the effects of topically applicated tetracyclin, erythromycin and clindamycin for 12 weeks in randomized 60 cases of mild and moderate acne vulgaris. Sixty cases were divided into three groups. Each group contained 20 cases who treated with tetracyclin, erytromycin and clindamycin, respectively. Each drug was applied topically two times for 12 weeks. There was no statisticaly difference of age, duration, acne score, gender and occupation between the groups (p>0.05). Results: Clinical improvement was obtained with all drugs (p<0.05). Total lesion reduction ratio was 57.95%, 57.97% and 39.5% with tetracyclin, erytromycin and clindamycin, respectively. Whereas, there was no statistically difference between the tetracyclin and erytromycin groups (p>0.017). We found that tetracyclin-clindamycin and erytromycin-clindamycin groups differed from each other with statistical significance (p<0.017). All groups were tolerated the therapy well. Adverse effects were mild and moderate and observed more frequently in clindamycin group. Conclusion: Topically applied tetracyclin, clindamycin and erytromycin are safe and effective in mild and moderate acne vulgaris. On the other hand we concluded that topical clindamycin is less effective and it has more side effects than the tetracyclin and erytromycin. 30
Benzer Tezler
- Akne vulgarisli hastalara bakteri direnci
Başlık çevirisi yok
FİLİZ ALTIOĞLU ÇİĞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2004
DermatolojiCumhuriyet ÜniversitesiDermatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. MELİH AKYOL
- Akne vulgarisin topikal tedavisinde Tretinoin, Eritromisin ve Tretinoin + Eritromisinin etkinliği
The efficacy of Tretinoin, Erytromycin and Tretinoin+ Erytromycin in the topical treatment of acne vulgaris
NALAN JALE YAMANER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2008
DermatolojiTrakya ÜniversitesiDermatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SÜLEYMAN PİŞKİN
- Akne vulgaris tedavisinde topikal azelaik asit ve Tretinoin'in etkilerinin karşılaştırılması
Başlık çevirisi yok
HAYRİ AKSEKİ