Geri Dön

HCV pozitif hemodiyaliz hastalarında intravenöz demir tedavisinin etkinliği ve güvenirliliği

Efficacy and safety of intravenous iron therapy in HCV positive hemodialysis patients

  1. Tez No: 131924
  2. Yazar: SERKAN KAHRAMAN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. MUSTAFA ARICI
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Nefroloji, Nephrology
  6. Anahtar Kelimeler: Iron sucrose, HCV, transaminases
  7. Yıl: 2003
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Nefroloji Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

IV ÖZET Kahraman, S., HCV pozitif hemodiyaliz hastalarında intravenöz demir sükroz tedavisinin etkinliği ve güvenilirliği, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi, İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı ve Nefroliji Ünitesi Tezi. Ankara, 2003. Hemodiyaliz (HD) hastalarında demir desteği ve rekombinant insan eritropoietini (rhEPO) kullanımı anemi tedavisinin vazgeçilmez unsurlarıdır. Yetersiz demir depolan ve inflamasyon rhEPO tedavisine suboptimal yanıtın en önemli nedenleridir. Hepatit C virüsü (HCV) seropozitivitesi HD hastalarında çok yaygındır ve bu hastalarda kronik inflamatuar sürece katkıda bulunabilir. İntravenöz (İV) demir tedavisinin etkinliğinde ve güvenilirliğinde kronik inflamatuar süreç nedeniyle HCV seloj isinin etkileri olabilir. Bu çalışmaya oral demir desteği alan ve suboptimal rhEPO cevabı olan 61 hasta (24 K, 37 E, ortalama yaş: 48±1.6 yıl, ortalama diyaliz süresi 76±9 ay) dahil edildi. Hastaların HCV serolojisi ELISA II metodu ile tarandı. Tüm hastalara ilk ay her seans 100 mg daha sonra ise ferritin düzeylerini 300-700 ng/ml arasında tutacak şekilde haftada ya da iki haftada bir 50-100 mg iv demir sukroz desteği uygulandı. Hastalar hemoglobin (Hb) cevaplan, ferritin düzeyleri, transanıinaz değişikleri ve rhEPO ihtiyaçları açısından beş ay takip edildi. Hastaların 29'u HCV (-) ve 32'si HCV (+)'di. Çalışma başlangıcında her iki grubun demografik özellikleri ve Hb, ferritin aspartat aminotransferaz (AST), alanin aminotransferaz (ALT) ve rhEPO doz ihtiyaçları benzerdi. Her iki grup dört aylık süreçte eşit dozda iv demir tedavisi aldı (2120±208 mg ve 21101139 mg, p>0.05). Dört ay sonunda gruplar arasında fark olmaksızın tüm hastaların Hb (9.4±0.15 den 10.8±0.15 mg/dl, p<0.05) ve ferritin (171±17 den 538+40 ng/ml, /K0.05) düzeylerinde anlamlı yükselme saptandı. İV demir tedavisi sonrası rhEPO doz ihtiyacı azaldı. HCV serolojisi ile doz ihtiyacı arasında ilişki saptanmadı. HCV (+) hastaların ALT (28±2 den 37+3 U/L, /K0.01) ve AST (22+1 den 27±2 U/L, /K0.01) düzeylerinde tedavinin üçüncü ayından itibaren anlamlı bir yükselme tespit edildi. Bu çalışmada İV demir tedavisinin HD hastalarında suboptimal rhEPO cevabım düzelttiği gözlemlenmiştir. HCV seropozitivitesinin İV demir tedavisi sonrası Hb ve ferritin cevabı ile rhEPO doz ihtiyacına etkisi görülmemekle birlikte transaminaz düzeylerinde hafif ama anlamlı bir yükselmeye neden olduğu dikkat çekmiştir. Bu durum HCV seropozitif hastaların İV demir ile uzun dönem tedavilerinde dikkatli olunması gerektiği sonucunu düşündürmektedir. Anahtar KelimelenDemir sükroz, HCV, transaminaz

Özet (Çeviri)

ABSTRACT Kahraman, S., Efficacy and safety of intravenous iron thearpy in HCV positive hemodialysis patients, Hacettepe University Faculty of Medicine, Thesis in Department of Internal Medicine and Nephrology Unit, Ankara, 2003. Iron supplementation and recombinant human erythropoietin (rhEPO) administration are the cornerstones of anaemia management in HD patients. Inadequate iron supply and inflammation are main causes for suboptimal response to rhEPO. HCV seropositivity is very prevalent among HD patients and may be another source for chronic inflammatory state. This may affect anaemia management either by increased adverse effects to IV iron supplementation or by hyporesponsiveness to rhEPO due to chronic inflammation. Sixty- one maintenance HD patients (24 F, 37 M, mean age 48+1,6 yrs, on dialysis for 76±9 mo) who were on oral iron supplementation but having suboptimal response to rhEPO administration were switched to IV iron therapy. All patients were screened for HCV serology by ELISA 11. Patients received 100 mg/ses$ion IV iron sucrose during the first month and then the dose was decreased to 50-100 mg weekly or biweekly to keep ferritin levels between 300-700 ng/ml Patients were followed for haemoglobin (Hb) response, ferritin levels, transaminase changes and rhEPO dose requirements for 5 months. Twenty- nine patients were HCV (-) and 32 were HCV (+). Baseline demographic and clinical characteristics, as well as Hb, ferritin, ALT, AST levels and rhEPO doses were similar in both groups Both groups have received same amount of IV iron (2120+208 mg vs 2110+139 mg, p>0.05) in 5 months time. After 5 months, significant increase was observed in ferritin (171+17 to 538+40 ng/ml) and Hb levels (9.410.15 to 10.8±0.15 ng/mi) in both groups and there is no difference between two groups. rhEPO dose decreased after IV iron treatment and HCV seropositivity did not alter rhEPO requirements. Three months after IV iron administration, ALT and AST levels increased significantly only in HCV(+) positive patients (ALT: 28+2 U/L to 37+3 U/L, p<0.01, AST: 22±1 U/L to 27±2 U/L, p<0.01), but not in HCV seronegative patients. This study has shown that IV iron administration reverses suboptimal response to rhEPO administration in HD patients. Although HCV seropositivity does not alter Hb or ferritin response and rhEPO requirements after IV iron therapy, it causes little but significant increase in serum transaminase levels. It may be concluded that more care should be taken in the long-term management of HCV (+) patients during IV iron administration.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    90348

    Türkiyede hemodiyaliz hastalarında HCV genotiplerinin belirlenmesi

    Determination of HCV genotypes in hemodialysis patients in Turkey

    GÜLENDAM BOZDAYI

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    MikrobiyolojiGazi Üniversitesi

    Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SEYYAL ROTA

  2. Tez No

    91176

    Hemodiyaliz hastalarında HCV infeksiyonunun laboratuvar tanısı ve kullanılan yöntemlerin değerlendirilmesi

    Diagnosis of HCV infection in hemodialysis patients and comparison between the used methods

    İDRİS ŞAHİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    MikrobiyolojiErciyes Üniversitesi

    Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HÜSEYİN KILIÇ

  3. Tez No

    141640

    Hemodiyaliz hastalarında hepatit C virüs (HCV) infeksiyonu: PCR yöntemi ile HCV-RNA tespiti ve anti-HCV antikorları, karaciğer fonksiyon testleri ile ilişkisi

    Hepatitis C virüs infection (HCV) in hemodialysis patients: defection of HCV-RNA by RT-PCR and relationship to anti-HCV, liver function tests

    NEDİM KIZILKAYA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1996

    Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİnönü Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET YÜCESOY

  4. Tez No

    164305

    Hepatit C enfeksiyonu olan hemodiyaliz hastalarında immün sistem

    Başlık çevirisi yok

    HAYRİYE SAYARLIOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    NefrolojiYüzüncü Yıl Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. REHA ERKOÇ

  5. Tez No

    71105

    Hemodiyaliz hastalarında eritropoietin, levamisol ve değişik parametrelerin hepatit B aşısının antikor cevabına ve total lenfosit, CD4, CD8 lenfosit sayısına etkilerinin incelenmesi

    Başlık çevirisi yok

    ALİ KOŞAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1994

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSelçuk Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHDİ YEKSAN

Geri Dön