Geri Dön

Ortaçağ ve rönesans dönemin'nde anatomi tarihi

History of anatomy in the middle ages and renaissance period

  1. Tez No: 129727
  2. Yazar: RAFFİ GÜRÜNLÜOĞLU
  3. Danışmanlar: PROF. DR. SAFİYE ÇAVDAR
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Morfoloji, Morphology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2003
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Marmara Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Anatomi Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

1) ÖZET Bu tez çalışmasında klasik uygarlığın 5. yüzyıldaki çöküşünü takiben Ortaçağ ve Rönesans dönemlerinde anatominin tarihi ve gelişim süreci iki ana bölümde ele alınmıştır. Ortaçağ'ın başında antik Yunan etkisinin zayıflamasıyla tıbbın gelişiminde bir durgunluk dönemi başlar. Buna karşın Bizans Dönemi'nin dört ansiklopedicisi; Oribasius, Aetius Aınida, Trallcs'li İskender ve Paulus Aegineta; Hippocrates, Aristotales, Soranus ve Galen dönemine ait Grek-Roınen tıbbının korunmasını sağlarlar. Constantinus Africanus'un etkisiyle II. yüzyılda Salerno'da anatomi eğitimi, Copho'nun“Anatomin Porci”sindeki hayvan diseksiyonlarına dayanılarak verilmeye başlanmıştır. İlk defa, doktorlara kadavra üzerinde anatomik çalışma yapma hakkı İmparator II. Frederick tarafından, Salerno'da verilmiştir (1240). 1200 yılından Ortaçağ sonlarına kadar Avrupa'da 80 üniversite kurulmuş ve bunlardan Bologna, Montpellier, Paris ve Padova'da anatomi konusunda önemli çalışmalar gerçekleştirilmiştir. Ortaçağ'da, Henri dt MondeviIIe, William of Saliceto (Saliceto'lu William), Lanfranchi ve Guy de Chauliac gibi seçkin cerrahlar, cerrahi kitaplarına bir anatomi bölümü eklemişlerdir. 14. ve 15. yüzyıllarda Bologna, anatomi öğreniminin merkezi olarak kabul edilir. İnsan diseksiyonunun tekrar ele alındığı Bologna'da Mondino de Luzzi anatominin gelişimine önemli katkılarda bulunur. Ortaçağ'daki ilk anatomik diseksiyonların, genellikle şüpheli ölümlerin nedenini öğrenme gibi adli tıp gerekçelerinden kaynaklandığı görülmektedir. Bu tarihsel çalışmanın II. bölümünde, Rönesans'da anatomi tarihi incelenmiştir. 15. yüzyılda sanatçılar, insan anatomisine gittikçe artan bir ilgi duymuştur. Bu sanatçıların başında anatomik diseksiyonda da usta olan Leonardo Da Vinci gelmektedir. Vesalius döneminden önce Berengario, Benedetti, Sylvius, Vidius, Eichmann Battista Canano ve Estienne gibi pek çok anatomist, kadavra diseksiyonu sonucu gözlemlerine dayalı olarak anatominin ilerlemesine katkıda bulunmuşlardır. 16. yüzyılda anatomide liderliği Padova ele geçirmiştir. Padova Üniversitesi 'nin en ünlü temsilcisi Andreas Vesalius'tur. Eseri“Fabrica”, değerli ve pratik bir anatomi kitabıdır. Vesalius'tan sonra Padova Üniversitesi'nin anatomi geleneğini Colombo, Fallopius, Fabricius, Casserio, Spigeüus gibi önemli anatomistlcr sürdürmüştür.

Özet (Çeviri)

2) SUMMARY (History of Anatomy in the Middle Ages and Renaissance Period) The present historical study reviews the history of anatomy and the course of its development during the Middle Ages and Renaissance period, following the downfall of classical civilization in the fifth century. During the earlier period of the Midde Ages, the attenuation of Greek originality led to stagnation of medical progress. However, four encyclopedic writers of the first part of the Byzantine period; Oribasius, Aetius Amida, Alexander of Trades, and Paulus Aegineta preserved the full achievements of Hippocrates, Aristotales, Soranus, Galen in Greco-Roman medicine. In the ll“1 century, under the stimulus of Constantinus Africanus, anatomical instruction at Salerno was based upon the dissection of animals as set forth in the ”Anatomia Porci“, of Copho. At Salemo, the Emporer Frederick II for the first time in history gave the right of studying anatomy on the cadaver (1240). From the year 1200 to the end of the Middle Ages about 80 universities were founded in Europe, of which Bologna, Montpellier, Pars, and Padua were most significant for their studies in anatomy. The eminent surgeons of the period, Henri de Mondeville, William of Saliceto, Lanfranchi, and Guy de Chauliac included in their surgical treatise a section for anatomy. During the 14lh and 15lb centuries, leadership in anatomy was at Bologna University. The interest of later periods in the Middle Ages centers in the revival of human dissections by Mondino de Luzzi of Bologna. The earliest dissections in the Middle Ages appear to have had an entirely medicolegal purpose, such as determining the cause of death in suspicious cases. Part n of this historical study examined the history of anatomy during the Renaissance period. The Renaissance artist of the 15lh century became increasingly interested in the study of human anatomy. Among these artists who became adept at dissection was Leonardo Da Vinci. Before the time of Vesalius, Berengario, Benedetti, Sylvius, Vidius, Eichmann Battista Canano, Estienne and many others contributed significantly to the progress of anatomy based on human dissections. Padua became the leader in anatomy from the 16”1 century on. The most important representative of Padua University is Andreas Vesalius whose achievements in anatomy were truly epochal. Still today, his“Fabrica”stands as a valuable and practical anatomical text. After Vesalius, his anatomical tradition at Padua was continued by several anatomists, among whom Colombo, Fallopius, Fabricius, Casserio, and Spigelius are noteworthy.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    122683

    Floransa okulunda Masaccio'nun yeri

    The Place of importance of Masaccio in Florentine school

    EMRE TUĞLU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    Sanat Tarihiİstanbul Teknik Üniversitesi

    PROF. DR. AYLA ÖDEKAN

  2. Tez No

    102290

    1950 sonrası Türk resim sanatında kavram ve biçim ilişkisi

    The Relation between concept and shape in Turkish painting art post 1950's

    DENİZ ÇOBANKENT

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    Güzel SanatlarMarmara Üniversitesi

    Resim Ana Sanat Dalı

    YRD. DOÇ. DR. KEMAL GÜRBÜZ

  3. Tez No

    159746

    A new historicist account of Medieval / feudal relations in English drama during the Renaissance

    Rönesans Dönemi İngiliz tiyatrosunda Ortaçağ / feodal ilişkilerin yeni tarihselci yöntemle araştırılması

    EVRİM DOĞAN

    Doktora

    İngilizce

    İngilizce

    2005

    İngiliz Dili ve EdebiyatıAnkara Üniversitesi

    İngiliz Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYŞEGÜL YÜKSEL

  4. Tez No

    72134

    Dünden bugüne rebab ve yeniden ele alınması

    Başlık çevirisi yok

    M. REFİK KAYA

    Sanatta Yeterlik

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    Müzikİstanbul Teknik Üniversitesi

    Türk Sanat Müziği Ana Sanat Dalı

    DOÇ. M. CAHİT ATASOY

  5. Tez No

    113351

    Göreme Kılıçlar Kilisesi duvar resimlerinin ikonografisi

    Iconographic study of the wall paintings of Kılıçlar Church in Göreme

    BUKET COŞKUNER

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2002

    Sanat TarihiHacettepe Üniversitesi

    Sanat Tarihi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SACİT PEKAK

Geri Dön