Tarsal tunel sendromlu hastalarda elektrofizyolojik yöntemlerin karşılaştırılması
The comparison of electrophysiological methods in patients with tarsal tunnel syndrome
- Tez No: 124474
- Danışmanlar: PROF. DR. GÜLSEREN AKYÜZ
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Nöroloji, Neurology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2003
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Marmara Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Nörobilim Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Elektrodiagnostik Nöroloji Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Tarsal tünel sendromu ayak bileğinde veya distalinde tibial sinir ve dallarının basıya uğramasıdır. Tarsal tünel sendromlu hastalar sıklıkla mediyal malleol arkasında, bazen ayak tabanına doğru yayılan bir ağrı tarif ederler. Ağrı sıklıkla yanma, batma, karıncalanma şeklindedir. Muayenede mediyal ve lateral plantar sinir dermatomunda parestezik bulgular tespit edilir. Eğer eşlik eden bir polinöropati yoksa ayak dorsumu normaldir. En belirgin bulgu posterior tibial sinire ait pozitif Tinnel işaretidir. Çalışma grubunda 20 hastanın 24 ekstremitesi, kontrol grubunda ise 14 hastanın 21 ekstremitesi incelendi. Çalışma grubundaki 20 hastadan 10'unun 11 ekstremitesine de yakın sinir iğne tekniği kullanılarak tetkik yapıldı. Elektro fizyolojik inceleme olarak posterior tibial, peroneal sinirlerde motor ileti çalışması yapıldı. Posterior tibial sinir malleol altı, malleol üstü ve popliteal fossadan uyarıldı. Miks iletim çalışması için mediyal plantar ve lateral plantar sinirler iç malleolün hemen altından uyarıldı. Çalışma grubumuzda mediyal plantar sinirin latansı kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek ve ileti hızı da anlamlı derecede düşük bulundu (p<0.05, pO.0001). Lateral plantar sinir ileti hızı da çalışma grubunda kontrol grubuna kıyasla anlamlı olarak düşüktü (pO.0001). Posterior tibial sinirin malleol üzerinden uyarımıyla elde edilen latans değeri çalışma grubunda kontrol grubuna göre daha düşük bulunmuş olup, posterior tibial sinir iletim hızı da tarsal tünel içerisinde anlamlı olarak yavaşlamıştı (p<0.05, p<0.0001). Yakın sinir iğne tekniğini kullandığımız grupta hastaların tümünden kayıt aldık, aynı hasta grubunda yüzeyel elektrodla stimulasyon ile de kayıt almakta bir sorun yaşanmadı. Sonuç olarak; tarsal tünel sendromlu hastalarda tibial sinirin tünel içindeki segmentinin değerlendirilmesinin yanısıra mediyal ve lateral plantar sinir iletim çalışmalarının da tanıya katkısı bulunmaktadır.
Özet (Çeviri)
SUMMARY Tarsal tunnel syndrome is considered to be a compressive neuropathy of posterior tibial nerve and its branches at the level of the ankle or distally. Patients with tarsal tunnel syndrome usually describe pain behind the medial malleolus paresthetic findings cofined to medial and lateral plantar nerves. The dorsum of the foot should be normal unless a polyneuropathy is present coincidentally. The most common finding is a positive Tinnel sign over the tibial nerve at the ankle. In study group 24 extremities of 20 patients were examined. We stimulated 21 extremities in control group. In 11 extremities of 10 patients out of 20 were studied by using near nerve needle technique.. Motor and mixed nerve conduction studies were performed for posterior tibial, peroneal, sural, medial plantar and lateral plantar nerves. To perform motor nerve conduction study of posterior tibial nerve, it was stimulated from three points; below and above of medial malleolus that the distance between them was kept constant at 10 cm and popliteal fossa. Medial plantar and lateral plantar nerves were stimulated just behind the medial malleolus. In our study group, the latency of medial plantar nerve was prolonged significantly and the mixed nerve conduction velocity was delayed significantly compared to the control group (p<0.05, pO.0001). Also the conduction velocity of the lateral plantar nerve were slowed significantly (p<0.0001). In our study group the latency obtained from stimulation of the posterior tibial nerve above the medial malleolus was increased compared to the control group and nerve conduction velocity of the posterior tibial nerve was slowed across the tunnel compared to the control group also (p<0.05. p<0.0001). We observed that near nerve needle technique was no superiority to surface stimulation technique. As a result; besides across tarsal tunnel nerve conduction studies, evaluation of medial and lateral plantar mixed nerves by surface stimulation is helpful at making diagnosis of tarsal tunnel syndrome in patients who complain pain and burning sensation in plantar aspect of the foot.
Benzer Tezler
- Tarsal tünel sendromunda iki farklı fizyoterapi programının etkinliğinin belirlenmesi
Determining the efficacy of two different physiotherapy programmes in the treatment of the tarsal tunnel syndrome
YASEMİN KAVLAK
Doktora
Türkçe
2004
Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonHacettepe ÜniversitesiFizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
PROF.DR. FATMA UYGUR
- Pes planusta tarsal tünel sendromu sıklığı ve klinik değerlendirme
Başlık çevirisi yok
ŞENOL GÜMÜŞTAŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2005
Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonZonguldak Karaelmas ÜniversitesiFiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
Y.DOÇ.DR. SELDA SARIKAYA
- Pes planus vakalarında tarsal tünel sendromu sıklığının araştırılması
Başlık çevirisi yok
METİN TAMSON
- Ayak deformitelerindeki EMG değişikliklerinin normal populasyonla karşılaştırılması
Comparative study of the EMG findings in the patients that have foot deformities
BELGİN BAMAÇ
- Streptozotosin ile diyabetik hale getiirilmiş sıçanlarda, gelişen diyabetik nöropatinin önlenmesinde, çeşitli sinir dekompresyon yöntemlerinin etkinliği (deneysel çalışma)
Effectiveness of vamous nerve decompression procedures in prevention of the streptozotocin-induced diabetic rats from development of diabetic neuropathy
BÜLENT KALE
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2002
Plastik ve Rekonstrüktif CerrahiGataPlastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. BAHATTİN ÇELİKÖZ
DOÇ.DR. FUAT YÜKSEL