Geri Dön

Sıçanlarda yüksek doz amitriptilinin oluşturduğu kardiyovasküler toksik etkiler üzerine adenozin reseptör antagonistlerinin etkisi

The effects of adenosine receptor antagonists on amitriptyline-induced cardiovascular toxicity in rats

  1. Tez No: 124068
  2. Yazar: MUSTAFA OĞUZ AYGÖREN
  3. Danışmanlar: Y.DOÇ.DR. ŞULE KALKAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Eczacılık ve Farmakoloji, Pharmacy and Pharmacology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2003
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Dokuz Eylül Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Farmakoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

VI. ÖZET TSA ilaçların oluşturduğu hipotansiyonda; farklı mekanizmalar rol oynamakta ve tedavisinde kullanılan birçok ajan, hipotansiyonu belli derecelerde düzeltebilmektedir. Adenozinin; kardiyak depresyon oluşturarak (Aı), periferik vazodilatasyon yaparak (A2a) ve mast hücre degranülasyonu sonucu histamin salınımına yol açarak (A3) hipotansif etki oluşturduğu bildirilmektedir. Çalışmamızın amacı; sıçanlarda amitriptilin zehirlenmesinde oluşan hipotansiyonda adenozin reseptör antagonistlerinin etkisini araştırılmasıdır. Randomize, kontrollü deneysel bir araştırma olan çalışmamızda; sıçanlarda anestezi edildikten sonra ortalama arteriyel basıncı ölçmek için sağ korotis arter, ilaç uygulamaları için ise sol juguler ven ve sol femoral ven kanülasyonu yapıldı (n=24). Amitriptilin uygulanmasından 3 dk. önce, A3 reseptörleri ile oluşan mast hücre degranülasyonu sonucu gelişen hipotansif etkiyi ortadan kaldırmak için sodyum kromoglikat (kromolin, 10mg/kg i.v) enjekte edildi. Amitriptilin (0.94 mg/kg/dk i.v) infüzyonu ile 15 dk içinde ortalama arteriyel basınçta % 40-45 oranında inhibisyon oluşturduktan sonra; kontrol grubuna % 5 dekstroz (0.05 ml/kg/dk, n=8) ve diğer gruplara ise Aı seiektif antagonisti, 8-cyc/opentyl-1,3-Dipropyfxanthine (DPCPX) (20fig/kg/dak, n=8) veya A^ seiektif antagonisti, 8-(3- chlorostyryl) caffeine (CSC) (24mg/kg/dak, n=8) 60 dk. boyunca infüze edildi. Ortalama arteriyel basınç (OAB), kalp atım hızı (KAH) ve EKG'de QRS aralığı bir data acquisition sistem aracılığı ile kaydedildi. İstatistiksel analizde; Student'ın t testi, varyans analizi (ANOVA) ve yaşam sürelerinin analizi için Kaplan- Meier prosedürü ve long-rank testi kullanıldı. Günümüzde ilaç zehirlenmelerine bağlı oluşan ölümlerin nedenleri arasında üçüncü en sık neden olarak TSA ilaçların yer aldığı bildirilmektedir (21). TSA zehirlenmesine bağlı mortalite büyük ölçüde bu ilaçların kardiyovasküler toksik etkilerine bağlıdır. Kardiyovasküler toksik etkilerini kalpte ileti defektleri ve hipotansiyon ile gösterirler. (3,22,23). 41Tüm gruplarda, başlangıç ve kromolin uygulaması sonrası ölçülen OAB, KAH, QRS süreleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmadı. Amitriptilin infüzyonu OAB'ı %42.9±0.9 azaltırken, QRS süresini %130.4±2.3 uzattı. KAH'da tüm deney boyunca anlamlı bir değişim gözlenmedi. Dekstroz; amitriptilin infüzyonu ile oluşan OAB inhibisyonu ve QRS süresindeki uzamada istatistiksel olarak anlamlı bir değişiklik yapmadı. DPCPX infüzyonu, amitriptilin ile oluşan OAB inhibisyonunda istatistiksel olarak anlamlı bir düzelme oluşturdu ( sırasıyla; % 88.5+2.8, % 97.3±4.6, % 99.5±3.8, % 99.2±4.1, % 100.6±4.7, % 103.3±3.7, p<0.0001; 10, 20, 30, 40, 50 ve 60.dk). CSC infüzyonu da amitriptilin ile oluşan OAB inhibisyonunda istatistiksel olarak anlamlı düzelme yaptı ( sırasıyla; % 75.6±4.7, p<0.01; % 89.8±6.5, p<0.001; % 98.1±6.7, p<0.001; % 98.3±5.5, p<0.0001; 97.5±5.3 %, p<0.0001; % 95.5±4.3, p<0.0001; 10, 20, 30, 40, 50 ve 60.dk). Gruplar arasındaki istatistiksel analiz; kontrol grubunda 20 dk.dan sonra ölümlerin artması nedeni ile 0-20. dk'lar arasında yapıldı. Kontrol grubu (dekstroz) ile karşılaştırıldığında DPCPX infüzyonu OAB'da 10. ve 20. dk'larda istatistiksel olarak anlamlı bir artış oluşturuken (sırasıyla; % 50.1 ±14.7, % 88.5±2.8, p<0.01, 10.dk; % 58.8+4.2, % 97.3±4.6, p<0.01, 20.dk), CSC infüzyonunun oluşturduğu artış yalnızca 10.dk'da istatistiksel olarak anlamlı bulundu (sırasıyla; % 50.1 ±14.7, % 75.6±4.7, p<0.05, 10.dk). DPCPX ve CSC infüzyonu amitriptilinle oluşan QRS süresindeki uzamayı istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde düzeltti (sırasıyla; p<0.0001, p<0.01 ; 10. dk; p<0.0001, p<0.001, 20, 30, 40, 50 ve 60.dk). DPCPX veya CSC infüzyonu, QRS süresinde oluşan uzamayı dekstroz grubu ile karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde düzeltti (sırasıyla; p<0.01; p<0.05, 10.dk; p<0.01, p<0.05, 20.dk). Bir saatlik yaşam hızı için uygulanan Kaplan- Meier prosedürü sonucunda, DPCPX ve CSC grubunda yaşam hızı % 100, dekstroz grubunda ise % 0 bulundu (p<0. 00001). Ortanca yaşam süresi dekstroz grubu için 8 dk, tedavi edilen gruplarda ise 60 dk olarak hesaplandı. Sonuç olarak; çalışmamızda, sıçan amitriptilin toksisite modelinde meydana gelen kardiyotoksik etkilerin adenozin reseptör antagonistleri 42tarafından geri döndürüldüğü ve bu antagonistlerin amitriptilin zehirlenmesinde yaşam süresini uzattığı bulunmuştur. 43

Özet (Çeviri)

VII. SUMMARY Several mechanims contribute to amitriptyline-induced hypotension. Many agents may reverse hypotension to some degree. Activation of adenosine receptors produces hypotension by a decrease in cardiac output (Ai), peripheral vasodilation (A2a) and degranulation of mast cells (A3). The purpose of the our study was to evaluate the effects of adenosine receptor antagonists on amitriptyline-induced hypotension in rats. The study was a randomized, controlled animal study. Rats (n=24) were anesthetized and the right carotis artery was cannulated for mean arterial pressure while left jugular vein and left femoral vein were cannulated for drugs administration. Sodium cromoglycate (cromolyn) was injected intravenously 3 min before amitriptyline administration for inhibiting the A3 receptor-mediated activation of mast cells. Amitriptyline toxicity was induced by the continuous infusion of amitriptyline 0.94mg/kg/min until 40-45 % reduction of mean arterial pressure. After amitriptyline, control animals were given 5 % dextrose (0.05 ml/kg/min, n=8) and the other groups received the A1 -selective antagonist 8- cydopentyl-1,3-Dipropylxanthine (DPCPX)(20p.g/kg/min, n=8), the A2a-selective antagonist 8-(3- chlorostyryl)caffeine (CSC, ) (24ng/kg/min, n=8). Mean arterial pressure (MAP), heart rate (HR) and ORS duration were recorded with Data Acquisition System. Student's t test, ANOVA and survival analysis were used for selected comparision.Survival analysis was performed by Kaplan-Meier estimates and log-rank test. For all parameters, the treatment groups were similar at baseline, at postcromolyn periods before amitriptyline infusion. Amitriptyline infusion significantly reduced MAP by 42.9±0.9 %.and prolonged QRS by 130.4+2.3 % after 15 minutes. HR was not significant change during the whole experiments. Dextrose did not improve MAP and QRS prolongation induced by amitriptyline infusion. DPCPX continuous infusion significantly increased in MAP after amitriptyline administration (88.5±2.8 %, 97.3±4.6 %, 99.5±3.8 %, 99.2±4.1 %, 100.6±4.7 %, 103.3±3.7 %, p<0.0001 at 10, 20, 30, 40, 50 and 60 min 44respectively). CSC continuous infusion significantly increased in MAP after amitriptyline administration. (75.6±4.7 %,p<0.01, 89.8±6.5 %,p<0.001, 98.1 ±6.7 %,p<0.001, 98.3±5.5 %,p<0.0001, 97.5±5.3 %,p<0.0001, 95.5+4.3 %, p<0.0001 at 10, 20, 30, 40, 50 and 60 min respectively). Parametric statistical analysis between group was restricted to the interval 0-20 min because of missing value due to death. DPCPX administration developed a significant improvement in MAP compared to the dextrose group within 20 minutes (88.5±2.8 %; 50.1 ±14.7 %, p<0.01, at 10.min; 97.3±4.6 %; 58.8±4.2 %, p<0.01, at 20. min, respectively). CSC administration developed a significant improvement in MAP compared to the dextrose group within 10 minutes (75.6±4.7 %; 50.1 ±14.7 %, p<0.05, at 10.min; respectively). DPCPX or CSC continuous infusion developed a significant improvement in QRS prolongation after amitriptyline administration (p<0.0001, p<0.01 ; at 10. min; p<0.0001, p<0.001, at 20, 30, 40, 50 ve 60.min, respectively). DPCPX or CSC administration developed a significant improvement in QRS prolongation compared to the dextrose group within 20 minutes (p<0.01; p<0.05, at 10.min; p<0.01, p<0.05, at 20.min). The Kaplan-Meier estimates of the 1 hour survival rate was 100 % for the DPCPX and CSC treated groups and 0 % for the dextrose group. The log-rank test revealed a statistically difference between the survival rates over time (p<0.00001 ). Median survival time was 8.0 min for the dextrose group and 60.0 min for the treated groups. Adenosine antagonists are found to be effective in improving hypotension, QRS prolongation in our amitriptyline toxicity model. These antagonists increase the survival time and decrease the mortality versus the dextrose. Finally, treatment with adenosine receptor antagonists may be prevent amitriptyline-induced toxicity. 45

Benzer Tezler

  1. Tez No

    91580

    Bazı antidepresanların haloperidol ile oluşturulan katalepsiye etkileri

    Effects of some antidepressants on haloperidol induced catalepsy

    İREM DİKİCİ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2000

    Eczacılık ve Farmakolojiİstanbul Üniversitesi

    Farmakoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. OSMAN ÖZDEMİR

  2. Tez No

    142180

    Kronik obstrüktif sarılık oluşturulan prepubertal sıçanlarda karaciğer bozukluğu üzerine deksametazonun doza bağımlı koruyucu etkileri

    The effects of dexamethasone on liver damage in prepubertal with bile duct ligation

    HALİL İBRAHİM EKEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    Çocuk CerrahisiDicle Üniversitesi

    Çocuk Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HAYRETTİN ÖZTÜRK

    DOÇ. DR. SELÇUK OTÇU

  3. Tez No

    69542

    Kronik demir sorbitol uygulanan sıçanlarda karaciğer hücrelerinin incelenmesi

    Studies on hepatic cells of long-term iron-sorbital injected rats

    HABİBE MELTEM ÖZGÜNER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1998

    MorfolojiAnkara Üniversitesi

    Histoloji ve Embriyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NURŞEN SAYIN

  4. Tez No

    165011

    Sıçanlarda sisplatin nefrotoksisitesine karşı selenyum ve yüksek doz E vatamininin koruyucu rolü

    The protective role of selenium and high dose vitamin E administration to cisplatin-induced nephrotoxicity in rats

    ASUDE ORHAN AKSOY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    BiyokimyaFırat Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    Y.DOÇ.DR. AZİZ KARAOĞLU

  5. Tez No

    164643

    Sıçanlarda akut ve kronik nitrik oksit sentaz inhibisyonu kan basıncı ve plazma nitrik oksit ilişkileri ve elektrokimyasal ve spektrofotometrik yöntemlerin karşılaştırılması

    The relationship between blood pressure changes and plasma nitric oxide levels in acute and chronic nitric oxide synthase inhibition in rats and the compharison of the electrochemical and spectrophotometric methods

    ENGİN YILMAZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    Eczacılık ve FarmakolojiFırat Üniversitesi

    Tıbbi Farmakoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. HAKKI ENGİN AKSULU

Geri Dön