CD20 pozitif B lenfoproliferatif hastalıklarda anti-CD20 (rituximab)'ın akım sitometrik olarak fonksiyonel analizi
Flow cytometric functional evaluation of anti-CD20 (rituximab) activity in CD20 positive B lymphoproliferative disorders
- Tez No: 123757
- Danışmanlar: PROF.DR. MERAL BEKSAÇ
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Hematoloji, Hematology
- Anahtar Kelimeler: Akım sitometresi, anti-CD20, KLL, CD55, CD59, Flow Cytometry, anti-CD20, CLL, CD55, CD59
- Yıl: 2002
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ankara Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
49 5. ÖZET: CD20 pozitif B Ienfoproliferatif hastalıklarda anti-CD20 (Rituximab)'in akım sitometrik olarak fonksiyonel analizi Akım sitometrisi, hematolojik kanser hastalıklarının tanı ve tiplendirilmesinde, hematolojik hücre farklılaşmasını evrelendirmek ve ayırt etmek amacıyla sıklıkla kullanılan bir yöntemdir. Uygun standartlar ve kontroller kullanılarak floresanlı antikor bağlı moleküllerin tam sayısının nicel olarak saptanması mümkündür. Böyle bir sayım antikor tedavisi almaya aday hastaların değerlendirilmesi açısından önemli olabilir. Örneğin; B Ienfoproliferatif hastalıkların anti-CD20 tedavisi gibi. B hücre neoplazmaları, genellikle tek bir B hücresinin immunoglobulin geninin yeniden düzenlenmesi sonucu oluşan klonal proliferasyonu ve uzun yaşam sürelerine sahip olgun görünümlü lenfositlerin birikiminin sonucu oluşur. B hücrelerin yaklaşık %90'ında CD20 antijeni eksprese edilir. Rituximab (IDEC - C2B8), CD20 molekülüne spesifik kimerik bir fare - insan monoklonal antikorudur. Rituximab, B hücreler üzerinde değişik mekanizmalarla etki etmektedir. Bu çalışmada, in vitro olarak Rituximab efflux ve kompleman aracılı sitotoksisitenin etkilerini inceledik. B Ienfoproliferatif hastalığı olan 38 tedavi almış veya tedavisiz izlenen bireyden test edilmek üzere akım sitometrisine gelmiş periferik kan ya da kemik iliği50 örnekleri ile çalışıldı. Bütün hastaların ortalama yaşlan 58 (35 - 90), ortalama lenfosit sayılan 50 x 103 / uL (2 x 103 / uL - 183 x 103 / uL) idi. Hastaların 16'sı kadın, 22' si erkekti. Bu hastaların hepsinin CD20 pozitifliği (tedavi alanlar dışında) %60'ın üzerindeydi (%65 - %98). Monoklonal antikor tedavisi alan hastalarda CD20 ekspresyon yüzdesi ortalama %20 (%1 - %57) idi. Örneklerdeki CD55 miktarı ortalama %68 (%24 - %99), CD59 miktarı ortalama %87 (%50 - %99) idi. Efflux deneyi eş zamanlı olarak iki aşamada yapıldı. Birinci aşamada sadece Rituximab ile hücre fonksiyonlarına bakıldı, ikinci aşamada ise tüplere Rituximab ile beraber hücreden madde atımını önlemek için siklosporin A (CsA) eklendi. Dört saat boyunca saat başı ve 24. saatte tüplerden alınan örnekler hem floresans ataçmanlı mikroskopta hem de akım sitometresinde incelendi. Floresans mikroskobunda yapılan incelemelerde hücrelere hem anti-CD20 (PE)'nin hem de Rituximab (FITC)'m bağlandığı görüldü. 24 saat sonunda incelenen son tüpten alman örnekte hücrelerde gerek mikroskopta gerekse akım sitometresinde antikor kaybı gözlenmedi. CsA eklenmesi Rituximab'in hücreye bağlanma oran ve miktarına ne erken ne de geç dönemde bir etki göstermemektedir. Kompleman aracılı sitotoksisitede hücre yüzeyinde yer alan kompleman etkinliğini ortadan kaldıran CD55, CD59 gibi antijenlerin varlığı engelleyici rol oynayabilir. Rituximab ve kompleman varlığında CD55 ve CD59 taşıyan B lenfositlerde hücre ölümleri geniş bir dağılım gösterdi. CD55 bulunan tüplerde hücre ölümleri ortalama %65 (%26 - %99), CD59 bulunan tüplerde hücre ölümleri ortalama %67 (%33 - %99) idi. Hücre ölümü ile CD55 ekspresyon yüzdesi arasında51 ve CD59 ekspresyon yüzdesi arasında bir korelasyon bulamadık. Sırasıyla (r = - 0.205), (r= 0.226). Yine hücre ölümü ile CD55, CD59 floresans yoğunlukları (MFI) arasında bir korelasyon bulamadık. Sırasıyla (r= - 0.132), (r=0.004). CD55, CD59 antijen ekspresyon yüzdeleri ile MFI seviyeleri arasında bir korelasyon bulamadık. Sırasıyla (r = 0,156), (r = 0.123). Hücreler üzerinde eksprese edilen CD20 miktarı arttıkça komplemana bağlı hücre ölümünün arttığını gözledik, fakat bu iki veri arasında da bir korelasyon saptanamadı (r = 0.192). CD20 miktarı düşük örneklerde kompleman varlığında veya yokluğunda, Rituximab'in hücre ölümü üzerinde herhangi bir etkisini saptayamadık..In vitro Rituximab etkilerini araştırmak için antikor efflux çalışmasının uygun bir yöntem olmadığı görüldü. CD55 ve CD59 ekspresyonları, in vitro etkinlik açısından belirleyici bulunamamıştır. B lenfoproliferatif hastalık durumunda GIP ekspresyonu, normal ve PNH olgularına göre daha yüksektir. In vivo monoklonal antikor tedavi başarısı açısından bu durumun olgularda izlenmesinde yarar vardır. Monoklonal antikor tedavisi alacak hastalarda CDC testi uygulanabilir bir yöntemdir. Ancak, hastaların çoğunun tedavi sonrası testleri yapılamadığından hasta sayısının arttırılması gerekmektedir
Özet (Çeviri)
52 6. SUMMARY: Flow cytometric functional evaluation of anti-CD20 (Rituximab) activity in CD20 positive B lymphoproliferative disorders Flow cytometry is an accepted medical practise for evaluation and diagnose of hematological disorders, and classification and staging of hematological cell differentiation. By using appropiate standarts and controls, flow cytometry can quantitative bound fluorescent antibodies molecules. Such quantitation may be important in the evaluation of patients before an antibody based therapy, such as anti-CD20 treatment. B cell neoplasms are clonal expansions of cells derived from a single B cell with immunoglobulin gene rearrangements. CD20 is expressed in the majority of B-cell lymphomas. Rituximab (IDEC C2B8), is a chimeric monoclonal antibody containing mouse and human regions, against the B-cell spesific antigen CD20. Rituximab activity involves different mechanisms. In this study we used in vitro efflux assay and complement mediated effects on B cells. 38 peripheral blood and bone marrow samples of previously treated or newly diagnosed patients with B lymphoproliferative disorders were included. The median age of the patients were 58 (35-90), the median lymphocyte count was 50 x 103 /uL (2 x 103 /uL - 183 x 103 /uL). 16 of patients were women and 22 of them were men.53 Rituximab sensitivity test was performed on cases with CD20 expressions (except previously treated patients) more than 60% of the lymphocytes. At previously treated patients, the median of the CD20 expression was 20% (1% - 57%). The median of the CD55 expressions at the samples was 68% (24% - 99%) and the madian of the CD59 expressions was 87% (50% - 99%). Rituximab efflux test performed simultenously on the different tubes in the presence and the absence of CsA. During the 24 hours incubation period, 100 uL cell suspension taken for the analyses on flourescent attachment microscope and flow cytometry at l8^, S10^* and 24th hours. Both on the microscope and FCM, it was observed that B cells bound Rituximab and a conjugated antibody anti-CD20 without any loosing during 24 hours period. In addition of CsA, did not change the binding of Rituximab on the cells. In CDC, the presence of the antigen upregulating complement, like CD55 and CD59 on cell surface, can block its effect. CD55 and CD59 positive B lymphocytes, has shown a wide distribution cell death on the cells, with the presence of Rituximab and complement. The mean of the cell death was 65% (26% - 99%) on the CD55 positive cells and 67% (33% - 99%) on the CD59 positive cells. There was no correlation between the percentage of CD55 an CD59 expression and cell death. (Respectively r = - 0.205, r = 0.226). Also there was no correlation between MFI values of CD55 and CD59, and the cell death. (Respectively r = 0.156, r = 0.123). The cell death was increased much more depends on CD20 expression on the cells,54 but we were not able to find a correlation between those values (r = 0.192). Rituximab did not effect the cell death which contains low CD20 expressions. As a result; Rituximab efflux test is not an optimal method for the evaluation of the in vitro Rituximab effects. CD55 and CD59 expressions are not predictive for the in vitro efficiency of Rituximab. Patients with B lymphoproliferative disorders, express GIP proteins more than the normal pool and the PNH diagnosis patients. This situation may follow in the future cause of the success of the monoclonal antibody therapy. CDC is an easily applicable method for the evaluation of the efficiency of Rituximab. However, the number of patients must redound for provide more accurate results related to GIP proteins and Rituximab effects.
Benzer Tezler
- Akut lenfoblastik lösemili çocuklarda çeşitli lenfosit yüzey işaretleri ve interleukin-2 seviyeleri
Başlık çevirisi yok
AKGÜN YAMAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1997
MikrobiyolojiÇukurova ÜniversitesiMikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. EROL AKAN
- Kronik C hepatittinde karaciğeri infiltre eden lenfositlerin immünohistokimyasal yöntemle araştırılması
Detection of liver infiltrating lymphocytes by immunohistochemical staining in patients with chronic hepatitis C
DİDEM KARAVELİOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1997
GastroenterolojiAnkara Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ÖZDEN UZUNALİMOĞLU
- Hashimoto tiroiditindeki lenfoid reaksiyon şiddetinin ve lenfosit hücre profilinin tiroiidin primer MALT tipi lenfomalarının oluşumundaki rolünün araştırılması
Composition and intensity of lymphoid infiltration in Hashimoto's thyroiditis on the way to primary MALT lymphoma generation
ŞÜKRÜ ÖZGÜR AYDIN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2002
PatolojiHacettepe ÜniversitesiPatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. CENK SÖKMENSÜER
- Hodgkin lenfoma'da immunhistokimya: Uygulama öncesi ve sonrasında tanı değişiklikleri, morfolojik ve biyolojik grizon lenfomaların tanınabilmesi
Immunhistochemistry of hodgkin lymphoma: Diagnostic differences before and after application of immunhistochemistry determination of morphological and biological gray zone lymphoma
NURAY BAŞSÜLLÜ
- Hepatit C'li kronik böbrek yetersizliği hastalarında interferon tedavisinin lenfosit alt gruplarına etkisi
The effects of interferon terapy on lymphocyte subgroups in chronic hepatitis C patients with chronic renal failure
BEYTULLAH YILDIRIM
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2001
Nefrolojiİstanbul Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF.DR. HAKAN ŞENTÜRK