Justice and justification: The argument against Kantian subordination of politics to morality (The cases of John Rawls and Jurgen Habermas)
Adalet ve gerekçelendirme: Siyasetin ahlaka indirgenmesine ilişkin Kantçı Arguman (John Rauls ve Jurgen Habermas durumları)
- Tez No: 123052
- Danışmanlar: PROF. DR. AHMET İNAM
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Felsefe, Philosophy
- Anahtar Kelimeler: adalet, gerekçelendirme, liberalizm, komunitarianizm, kamu aklı, kamu gerekçelendirmesi, Rawls, Habermas, Kant ve Sandel, Ahlak, Habermas, Jürgen, Kant, Immanuel, Rawls, John, Siyaset, justice, justification, liberalism, communitarianism, public reason, public justification, Rawls, Habermas, Kant and Sandel, Morality, Habermas, Jürgen, Kant, Immanuel, Rawls, John, Politics
- Yıl: 2002
- Dil: İngilizce
- Üniversite: Orta Doğu Teknik Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Felsefe Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
oz ADALET VE GEREKÇELENDİRME: SİYASETİN AHLAKA İNDİRGENMESİNE İLİŞKİN KANTÇI ARGÜMAN (JOHN RAWLS VE JURGEN HAMERMAS DURUMLARI) YAZICI, Sedat Doktora, Felsefe Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Ahmet İnam Ocak 2002, 277 sayfa Bu çalışmanın, tarihsel amacı, John Rawls ve Jurgen Habermas'ın siyaset ve ahlak felsefesinin Kantçı mirasını aydınlatarak, Kant'ın çağdaş siyaset felsefesinde yol açtığı yanlış yönlendirmeyi ortaya çıkarmaktır. Tezin kavramsal amacı ise, bir siyaset kuramının gerekçelendirme yöntemi ile onun temel değerleri arasındaki içsel ilişkiyi vurgulayarak bir siyasi kuramın siyasi ve ahlaki değerlerinden bağımsız olarak gerekçelendirilemeyeceği görüşünü savunmaktır. Rawls'm aksine, Habermas'ın kamu gerekçelendirmesi modeli yine de ağır koşullar içermektedir. Habermas, siyasi sorunların karmaşıklığı ve çağdaş demokratik toplum olgusunun siyaset felsefesinde çoğulcu bir bakış açısı gerektirdiğinin farkında olmasına karşın, Rawls'm ortak-ujVI düşüncesine gösterdiği eleştirini gösterdiği gibi kabu gerekçelendirmesinin dağıtıcı model olamayacağını savunmaktadır. Ancak, Habermas, siyasi adalet için dağıtıcı gerekçelendirme modelini reddettiği sürece, siyasi sorunlar için öngördüğü üçlü-yaklaşım yönteminin bir anlamı kalmamaktadır. Ancak, dağıtıcı kamu gerekçelendirme modelinin de bir sınırı vardır. Liberal-demokratik siyasi kuramlar kamu gerekçelendirmesi için uzlaşmacı (consensual) ve dağıtıcı (distributive) modelleri birlikte kabul etmelidirler: prosedür ve temel demokratik haklar için birincisini, diğer özgül (substantial) siyasi sorunlara ilişkin uzlaşmalar için de ikincisini. Ancak bu şekilde hem rasyonel uzlaşma ideali hem de farklı değer bakış açılarının gerçekliğinin kavrandığı siyasi gerekçelendirme yöntemi ortaya konmuş olur. Bu yönüyle, Habermas prosedür ilkelerine ilişkin uzlaşma birliğini doğru bir şekilde yakalamış olmasına karşın liberal kuramların öngördüğü presedur-özgül ayrımını görmezlikten gelmektedir.
Özet (Çeviri)
Ill ABSTRACT JUSTICE AND JUSTIFICATION: THE ARGUMENT AGAINST KANTIAN SUBORDINATION OF POLITICS TO MORALITY (THE CASES OF JOHN RAWLS AND JURGEN HABERMAS) YAZICI, Sedat Ph. D., Department of Philosophy Supervisor: Prof. Dr. Ahmet İnam January 2002, 277 pages By providing a clarification of the Kantian legacy on which both Rawls's and Habermas's justification of the principles of justice rests, the historical part of this dissertation aims to demonstrate the misdirection that Kant gave to the contemporary political philosophy. The conceptual part of the dissertation argues for the idea that, due to an internal connection between the justificatory methodology of a political theory and its essential ideas, a political system cannot be justified independently of its political and moral values.IV I argued that, unlike Rawls, Habermas's model of the idea of public justification is still too demanding with respect to the normative requirements of a political consensus. Although he realizes that the complexity of political issues and the fact of contemporary democratic societies make it necessary to employ a pluralist perspective in politics; it is evident from his critique of Rawls's idea of an overlapping consensus that a distributive reading of the public justification is not possible in a political consensus. My suggestion is that Habermas's tripartite distinction for ethical-political questions does not make sense insofar as he excludes the possibility of a distributive justification for the political conception of justice. I have also argued that a distributive mode of public justification has a limitation. By limiting the claims of diversity to conceptions of the good, a political conception of justice must emphasize a unity for the consensual agreement. In this regard, though Habermas truly captures the liberal idea of the unity of a consensual agreement on the procedural principles, his theory, unfortunately, is blind to the distinction that has been made by most liberals regarding the procedural and substantial principles of a political agreement.
Benzer Tezler
- Robert Nozick'in devlet ve adalet teorisi
Robert Nozick's theory of the state and justice
TAHA TANRIKULU
Yüksek Lisans
Türkçe
2007
Siyasal BilimlerSakarya ÜniversitesiKamu Yönetimi Ana Bilim Dalı
Y.DOÇ.DR. İRFAN HAŞLAK
- Fey, zekat ve talak ayetleri çerçevesinde lafzi ve gai yorum tartışmaları
Başlık çevirisi yok
METİN YİĞİT
Yüksek Lisans
Türkçe
2001
DinDicle ÜniversitesiTemel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı
PROF.DR. ABDÜLBAKİ TURAN
- Avrupa Topluluğu Hukukunun üye devletlerinin hukuk düzenlerinde etkili biçimde uygulanmasında yargının rolü bireysel haklar
Effective enforcement of community law in the legal orders of the member states, role of the judiciary and individuals rights
SANEM BAYKAL
Doktora
Türkçe
2001
EkonomiAnkara ÜniversitesiAvrupa Topluluğu Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MAHMUT TUĞRUL ARAT
- İstanbul konut alanlarında mekansal sürdürülebilirlik
Başlık çevirisi yok
SEDA KUNDAK
Yüksek Lisans
Türkçe
1999
Şehircilik ve Bölge Planlamaİstanbul Teknik ÜniversitesiŞehir ve Bölge Planlama Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HALE ÇIRACI