Behçet hastalığında tümör nekrozis faktör-alfa (TNF-alfa) gen polimorfizmlerinin hastalığın gelişim riski ve kliniği üzerine etkisi
Effects of tumor necrosis factor-alpha (TNF-alpha) gene polymorphisms on Behçet's disease
- Tez No: 118732
- Danışmanlar: PROF. DR. GÜLAY KINIKLI
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Allerji ve İmmünoloji, Allergy and Immunology
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2002
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ankara Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İmmünoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Behçet hastalığı, etyopatogenezi tam olarak bilinmeyen kronik inflamatuvar bir hastalıktır. Hastalığın ailevi birikim özelliği ve HLA-B51 ile birliktelik göstermesi, genetik faktörlerin patogenezde rolü olduğunu düşündürmektedir. Son yıllarda, TNF-a genindeki polimorfizmlerin, TNF-a gen ekspresyonu ve sentezini etkileyerek, HLA ile birliktelik gösteren hastalıkların gelişimine eğilim yarattığı gösterilmiştir. Prointlamatuvar bir sitokin olan TNF-a'nın Behçet hastalığındaki immün değişikliklerde anahtar rolünün olması ve hastalığın HLA-B51 ile birliktelik göstermesi, TNF-a gen yapısındaki değişikliklerin Behçet hastalığının patogenezinde rolü olabileceğini düşündürmektedir. Bu çalışma, TNF-a gen polimorfizmlerinin Behçet hastalığının gelişimi ve kliniği üzerine etkisini ve bu etkiye serum TNF-a düzeyinde değişikliklerin eşlik edip etmediğini incelemek amacıyla planlandı. Çalışmaya, 107 Behçet hastalıklı olgu ve 102 sağlıklı kontrol alındı. Hastaların klinik bulguları ayrıntılı bir şekilde kaydedildi ve hastalar, hastalık aktivitesi ve şiddetine göre sınıflandırıldı. Çalışma gruplarından genetik çalışma ve serum TNF-a düzey tayini için kan örnekleri alındı. Genomik DNA saflaştırıldıktan sonra, TNF-a geninin promoter bölgesinde guanin-adenin değişiminin olduğu -376, -308 ve -238 nükleotidlerindeki polimorfizmleri içine alan bölge, TNF-a genine özgül primerler kullanılarak PCR tekniği ile amplifiye edildi. Amplifikasyon ürünleri agaroz jel elektroforezi ile analiz edildikten sonra otomatik DNA analizatörü kullanılarak, bu bölgenin dizi analizi yapıldı. Serum TNF-a düzeyi yüksek duyarlı kitler kullanılarak, sandwich enzyme immunoassay ile ölçümdendi. 51Hasta grubumuzda klinik bulguların dağılımı diğer serilere benzer bulundu. Hastalık şiddeti 41 olguda hafif, 36 olguda orta ve 30 olguda şiddetli olarak değerlendirildi. Çalışma yapıldığı sırada, hastalık 57 olguda aktif, 50 olguda ise inaktif idi. Orta ve şiddetli hastalık (p=0.001) ile vasküler tutulum sıklıkları (p<0.001) erkek hastalarda kadınlardan yüksek bulundu. Hasta grubunda 21 (% 19.6), kontrol grubunda 16 bireyde (% 15.7) TNF-a -308 geninde heterozigot polimorfizm saptandı. İki sağlıklı bireyde -308 A/A genotipi mevcuttu, hasta grubunda ise homozigot mutasyon gözlenmedi. TNF-a -238 G/A polimorfizmi hasta grubunda 4 (% 3.7), kontrol grubunda 6 bireyde (% 5.9) saptandı. Sadece bir hasta (% 0.9) ile üç sağlıklı kontrolde (% 2.9) -376 nükleotidinde heterozigot polimorfizm gözlendi. Her üç pozisyon içinde genotip dağılımı hasta ve kontrol gruplarında benzer bulundu (p>0.05). TNF-a -308 G/A genotip sıklığı ile hastalık şiddeti ve klinik bulgular arasında ilişki saptanmadı. Mukokutanöz ve vasküler tutulumlu olgularda da genotip dağılımı benzer bulundu. TNF-a -238 G/A genotip sıklığı da hastalık şiddetine göre farklılık göstermedi. Vasküler tutulumlu olgularda -238 G/A genotip sıklığı daha yüksek olmakla beraber, aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p=0.08). Tromboflebitli hastalarda ise -238 G/A genotip sıklığı anlamlı olarak yüksek bulundu (p<0.05). Serum TNF-a düzeyi hasta grubunda (3.10 ± 1.45 pg/ml), kontrol grubundan (2.43 ± 1.94 pg/ml) anlamlı olarak yüksek idi (p<0.01). Ancak, serum TNF-a düzeyi ile hastalık şiddeti, aktivitesi ve klinik bulgular arasında ilişki saptanmadı. Yine, serum TNF-a düzeyi hem TNF-a -308, hem de -238 için G/G ve G/A genotipli olgularda farklı bulunmadı. Sonuç olarak, çalışmamızda TNF-a geninin -308, -238 ve -376 pozisyonlarındaki polimorfizmlerin Behçet hastalığının gelişimi ve kliniği üzerine anlamlı bir etkisi gözlenmedi. Ancak, bu konuda daha kesin yargılara varabilmek için değişik toplumlarda yapılacak daha geniş serili ve ayrıntılı çalışmalara gereksinim vardır. 52
Özet (Çeviri)
Özet çevirisi mevcut değil.
Benzer Tezler
- Behçet hastalığında rol alan yeni immunogenetik antijenlerin SEREX metodu ile belirlenmesi
Identification of new immunogenic antigens in Behçet disease by SEREX method
BURÇAK VURAL
- Bazı patolojik olgularda serum total siyalik asit düzeyleri
Başlık çevirisi yok
MERAL BAŞ
Yüksek Lisans
Türkçe
1997
BiyokimyaEge ÜniversitesiBiyokimya Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. ŞÜKRAN KOCAOĞLU
- İnflamatuvar ve otoimmün hastalıklarda serum solübl İL-2R, TNF alfa, İL-6 ve İL-10 düzeyleri
The Serum concentrations of sIL-2R, TNF alfa, IL-6 and IL-10 in inflammatory and autoimmune diseases
ALİ OSMAN AVCI
- Behçet hastalığında levamisole ve colchicine tedavisi ile elde edilen sonuçlar
Başlık çevirisi yok
KIYMET MENGÜ