İbn Rüşt`de Tanrı-alem ilişkisi
Ibn Rushd on god-universe relation
- Tez No: 112973
- Danışmanlar: DOÇ.DR. OSMAN BİLEN
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Din, Felsefe, Religion, Philosophy
- Anahtar Kelimeler: Alem, Din felsefesi, Tanrı, Yaratma, Ölümsüzlük, İbn Rüşd, World, Religious philosophy, God, Creating, Immortality, İbn Rüşd
- Yıl: 2002
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Dokuz Eylül Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Felsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Bu çalışmamızda, Tanrı-âlem ilişkisini İbn Rüşt'ün görüşleri çerçeve sinde incelemeye çalıştık. İbn Rüşt, Tanrı-âlem ilişkisini, Tanrı'nın iradesi değil, fiili bağlamında ele almış ve yorumlamıştır. O'na göre fiil, özne ile nesne arasındaki bir ilişki dir. Bundan dolayı,' İbn Rüşt, bilimsel çalışmalar için son derece önemli olan nedenselliğe büyük önem vermektedir. O'na göre nedenselliğin reddi, epistemolojik, ontolojik ve teolojik sorunlara yol açar. İbn Rüşt, Eşarilerin yoktan yaratma ile Farabi ve İbn Sina'nın sudur teo risini benimsemez. O'na göre Tanrı, yoktan bir şey meydana getirmez. O, ön cesiz olan madde ile sureti bir araya getirir. Ancak Tanrı, madde ile sureti bir araya getirmekle yetinmez; aynı zamanda varlıkların devamını da sağlar. İbn Rüşt kendi teorisini, sürekli yaratma, olarak adlandırır. Bu teoriye göre Tanrı, alemle sürekli ilişki içersindedir. İbn Rüşt'e göre Tanrı, alemdeki varlıkların en önemlisi olan insanla e- pistemolojik bir ilişki içersindedir. Bu ilişkinin en önemli tezahürü; Tanrı'nın insanları bazı pratik konular (ahlak, mutluluk vb.) da aydınlatmak maksadıyla peygamberler göndermesidir. Ancak İbn Rüşt, peygamberliğin doğrulanması için Tanrı'nın tabiata müdahalesi olarak anlaşılan mucizelerin delil olarak gö rülmesine karşıdır. İbn Rüşt, insanın hürriyeti konusunda ılımlı determinist bir anlayışa sa hiptir. O'na göre, insan filleri, insanın iradesi ile dış sebeplerin uyumuyla ger çekleşmektedir. Ancak insan, dış sebepleri öğrenerek hareket edebilir ve hür riyetini gerçekleştirebilir. İbn Rüşt, ölümsüzlük sorununu da ele alır. Ruhun ölümsüzlüğünü ka bul eder. Ancak O, bu dünyadaki bedenlerin aynısıyla gerçekleşeceği iddia edilen bir bedensel diriliş konusunda bazı imkansızlıklar ileri sürmektedir. VI
Özet (Çeviri)
ABSTRACT Thesis investigation the God-Universe relation with reference to Ibn Rushd's (Averroes) philosophy. Ibn Rushd examines and interprets the relation between God and Universe not in terms of divine will but rather in the context of divine acts. For him, act is a relation between a subject and an object For this reason, Ibn Rushd acknowledges the importance of principle of causality in scientifre research. For Ibn Rushd the rejection of causality would lead the unresolved problems of epistemological, ontological and theological nature. Ibn Rushd disaqreos with Ash'arite theologians on creation ex-nihilo, and with al-Farabi and Avicenna's theory of creation as emanation. For Ibn Rushd, God does not create out of nothing, rather God combines prime matter with the form, Yet, Creation by God is not only bringing matter and form together but also continuation in existence. Ibn Rushd calles his version of creation as continuous creation. In this theory God is in continuous relation with the universe. Also, God is in an epistemological relation with the most perfect being, in the universe, namely, human-being. The manifestation of this relation is the sending of prophets by God in order to enlighten human beings in practical matters (such as, morals, happiness ect.) However, Ibn Rushd does not consider miracles- understood as divine intervention into the course of nature as an proof for the accuracy of prophet hood. Ibn Rushd also deals with the human freedom and adapts a mild form of determinism. For him, the human acts take palace in concurrence of human will and external causes. Yet, human being can out and realize his freedom to the extend that external causes are know to him. He also deals with the question of immortality. Although Ibn Rushd accepts immortality of soul, he regards the life after as incorporeal. VII
Benzer Tezler
- İbn Rüşd(595/1198)'ün“Bidayetü'l-Müctehid”adlı eserlerinde İmam Şafii'ye ait görüşlerin tahkiki
İbn Rüşd's(595/1198) attributions to İmam Şafii in his book Bidayetü'l-Müctehid
YASEMİN NAR
Yüksek Lisans
Türkçe
2007
DinSelçuk ÜniversitesiTemel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı
PROF.DR. ORHAN ÇEKER
- Tahafüt geleneğinde mucize problemi
The miracle problem in Tahafut tradition
İBRAHİM AYSU
Yüksek Lisans
Türkçe
2005
DinAnkara ÜniversitesiFelsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı
PROF. DR. RECEP KILIÇ
- İbn Rüşd'ün Bidâyetü'l-müctehid'inde Ebû Hanife'ye ait görüşlerin tahkiki
The investigate Ibn Rüsd's attiribtions to Madhab of Hanefi in his book Bidayetü'l-Müctehid
HAVVA USTA