Tiroid hastalıklarında elektrogastrografi
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 111857
- Danışmanlar: PROF.DR. ÖMER ÖZÜTEMİZ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2001
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ege Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Hipertiroidi ve hipotiroidi de görülen klinik bulgular iyi tanımlanmasına rağmen, tiroid hormonlarının gastrointestinal sisteme olan etkileri pek anlaşılamamıştır. Hipertiroidi ve hipotiroidideki gastrointestinal semptomlardan motilite bozukluğunun sorumlu olabileceği ileri sürülmektedir. Hipertiroidinin gastrik miyoelektrik aktivite üzerine olumsuz etkisi ve bunun tedavi sonrası düzelmesine ait çok az sayıda çalışma bulunurken; literatürde hipotiroidinin gastrik miyoelektrik aktivite üzerine etkisi ile ilgili çalışma yoktur. Bu çalışmada; hipertiroidi ve hipotiroidinin gastrik miyoelektrik aktiviteye, gastrik boşalım ve dispeptik semptomlara olan etkisininin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Çalışmaya klinik ve laboratuvar bulgularıyla kesin tanısı konulmuş 22 hipertiroidili (Ortalama yaş 45, 15 kadın, 7 erkek) ve 11 hipotiroidili (Ortalama yaş 42, 10 kadın, 1 erkek) olgu alınmıştır. Karın cildine yerleştirilmiş elektrodlar yardımıyla gastrik miyoelektrik aktivitenin ölçülmesini sağlayan ve tek invivo teknik olan elektrogastrografi (EGG) ile olgulara açken ve standardize edilmiş test yemeğinin ardından 1 saatlik elektrogastrografik kayıt yapılmıştır. Tedaviyle ötiroid duruma gelen 16 hipertiroidili ve 9 hipotiroidili olguda EGG tekrarlanmış ve sonuçlar yaş, cins ve vücut kitle indeksleri ile uyumlu gönüllü olan sağlıklı kontrollerle( Hipertiroidi için 15 kontrol, hipotiroidi için 12 kontrol ) karşılaştırmıştır. EGG'de dominant frekans (2- 4 cpm ), bradigastri ( < 2 cpm), taşigastri ( 4-10 cpm),normal yavaş dalga oranı (%), dominant frekans instabilite koefisiyenti (DFIC), dominant güç instabilite koefisiyenti (DPIC), ortalama hakim frekans (MnDF) ve ortalama hakim güç (MnDP) parametreleri değerlendirilmiştir. Ayrıca olgulara, üst batın ultrasonografisi, üst gastrointestinal sistem endoskopisi ve Tc -99m sülfür kolloidli katı faz mide boşalım sintigrafisi de uygulanmıştır. Olgular hipertiroidi, hipotiroidi ve dispeptik semptomlar yönünden sorgulanmıştır. Hipotiroidili olgularda, kontrol grubuna göre preprandial taşigastride anlamlı olarak artış izlenmiştir ( 12.3 'e karşı 4.8). 11 hipotiroidili olgunun 7'sinde, 12 kontrol grubunun 2'sinde preprandial normal yavaş dalga oranı(2-4 cpm) % 70 'in altında bulunmuştur ( p< 0.05). 64Hipotiroidili olguların tedavi öncesi hipotiroidi semptom skoru ile EGG parametreleri karşılaştırıldığında; açlık dominant frekans ve tokluk normogastri arasında negatif ilişki saptanırken, tokluk bradigastri arasında pozitif ilişki saptanmıştır. Hipotiroidili olguların tedavi öncesi serum T3 düzeyleri ile EGG parametreleri karşılaştırıldığında; tokluk normogastri arasında pozitif ilişki bulunurken, tokluk taşigastri arasında negatif ilişki bulunmuştur. Hipotiroidili olgularda tedavi öncesi dispepsi skoru ile serum T3 ve T4 düzeyleri arasında ilişki saptanmamasına rağmen; hipotiroidi semptom skoru arasında pozitif ilişki saptanmıştır ( p= 0.0065 r= 0.7903). Hipertiroidili olgularda, kontrol grubuna göre, preprandial ve post-prandial dominant frekans ve postprandial taşigastride anlamlı oranda artış izlenmiştir ( 3.1' e karşı 2.8 cpm ; 3.4' e karşı 3 cpm; % 7.9'a karşı 0 ; p< 0.05 ). 20 hipertiroidili olgunun 10'unda, 15 kontrol grubunun 1'inde postprandial yavaş dalga oranı ( 2-4 cpm) % 70'in altında bulunmuştur (p<0.05). 20 hipertiroidili olgunun 7'sinde, 15 kontrol grubunun 1'inde ortalama postprandial hakim güç (MnDP) düşük bulunmuştur (p<0.05). Hipertiroidili olgularda dispepsi skoru ile power ratio (PR) arasında negatif ilişki saptanmıştır ( p=0.0230 r= - 0.5055) Dispepsi skorunun cut-off değeri 6 olarak alındığında; preprandial değere göre dispepsi skoru 6 'dan büyük olan 11 hipertiroidili olgunun 6'sında ortalama postprandial hakim güç (MnDP) düşük bulunmuştur (p<0.05). Dispepsi skoru 6'dan düşük olan 9 olgunun 1 'inde ortalama postprandial hakim güç (MnDP) düşük bulunmuştur ( p<0.05). Hipertiroidili olgularda tedavi sonrasında PR oranlarında istatiksel olarak değişiklik saptanmıştır ( p< 0.05). Ancak diğer EGG parametrelerinde düzelme görülmekle birlikte bu anlamlı bulunmamıştır. Tedavi sonrası EGG parametreleri kontrol grubu ile benzer hale gelmiştir. Hipertiroidili olgularda, hipertiroidi semptom skoru ile EGG parametreleri arasında ilişki saptanmamıştır. Hipertiroidili olguların tedavi öncesi serum T3.T4 düzeyleri ile EGG parametreleri karşılaştırıldığında; tokluk normogastri ile negatif ilişki bulunurken, serum T4 düzeyi ile tokluk taşigastri arasında pozitif ilişki saptanmıştır.Hipertiroidili olgularda tedavi öncesi dispepsi skoru ile hipertiroidi semptom skoru arasında pozitif ilişki saptanmıştır ( p= 0.0042 r= 0.5854). Hipertiroidili olguların % 45'inde gastrik boşalımda hızlanma ve hipotiroidili olguların % 50'sinde gastrik boşalımda gecikme tespit edilmiştir. Gastrik boşalım ile EGG parametreleri arasında korelasyon saptanmamıştır. Tedavi sonrası ötiroid duruma gelen tüm olgularda bozuk olan EGG parametrelerinde düzelme ve hipertiroidi, hipotiroidi ve dispepsi semptom skorlarında anlamlı oranda azalma tespit edilmiştir. Sonuç olarak, hipertiroidili ve hipotiroidili olgularda, kontrol grubuna göre, EGG parametrelerinin çoğunda anormallikler tespit edilmiştir. Tedavi sonrası ötiroid duruma gelen tüm olgularda, bozuk olan EGG parametrelerinde, hipertiroidi, hipotiroidi ve dispepsi semptom skorlarında anlamlı oranda düzelme gözlenmiştir. Tiroid hastalığın derecesi ile bu hastalardaki dispepsi semptomları arasında belirgin bir ilişki olup, EGG parametrelerinde saptanan anormal bulguların dispeptik semptomlara katkısı olabilir. EGG, hipotiroidi ve hipertiroidide oluşabilecek gastrik bozuklukların ortaya çıkarılmasında yararlı ve non-invaziv bir yöntemdir.
Özet (Çeviri)
EFFECT OF HYPO-HYPERTHYROIDISM ON GASTRIC MYOELECTRICAL ACTIVITY Aims: Although hypo-hyperthyroid patients have different symptoms on the gastrointestinal tract, the mechanism of thyroid action on the gut remain poorly understood. So the aim of this study is to investigate the effect of hypo- hyperthyroidism on antral myoelectrical activity, gastric emptying and dyspeptic symptoms and assess the value of electrogastrograpy (EGG) as a useful and non invasive tool. Methods: 22 hyperthyroid ( median age 45, 15 F ), 11 hypothyroid ( median age 42, 10 F) patients were included into the study. Symptom scoring of dyspepsia, hypo-hyperthyroid symptom scale, abdominal ultrasonography and upper Gl endoscopy were performed. Gastric myoelectrical activity was measured by EGG before and after therapy for 60 minutes preprandially and 60 min postprandially with standardized test meal ( 400 k-cal) and compared with age, gender and body- matched controls ( 12 for hypothyroid, 15 for hyperthyroid patients). Dominant frequency, change of postprandial EGG power(power ratio), normogastria, tachygastria, bradigastria, dominant frequency instability coefficient (DFIC), dominant power instability coefficient (DPIC), were calculated. Radionuclide gastric emptying studies were performed with solid meal. Statistical significance was determined using Chi-square, Wilcoxon Mann Whitney-U tests, Spearman and Pearson rank tests. Results: Hypothyroid patients revealed a significant increase in preprandial tachygastria compared to controls ( 12.3 % versus 4.85% ). The percentage of preprandial normal slow waves (2-4 cpm) were below %70 (dysmotility) in seven of 11 hypothyroid patients versus 2 of 12 controls (p<0.05). Hyperthyroid patients revealed a significantly higher preprandial (3.16 versus 2.81) and postprandial (3.4 versus 3.05) DF when compared with the controls (p<0.05). A higher percentage of postprandial taschygastria (7.9 versus 0) and lower percentage of postprandial normogastria (69.05 versus 89.4) were present in the hyperthyroid patients than in the controls.The percentage of normal slow waves was < 70% in 10 of 20 hyperthyroid patients vs 1 of 15 controls at the postprandial period (p<0.05). After therapy these differences were disappeared in the euthyroid state. The decrease on postprandial EGG power was observed in 7 patients in hyperthyroid group and 1 in controls ( p<0.05). Six of these patients were improved after the therapy. Hypo- hyperthyroid symptom scale correlated to dyspepsia score. Dyspepsia score in hyperthyroidism correlated to power ratios in hyperthyroid patients. We detected some correlations between serum levels of fT3 or fT4 and some of EGG parameters in hypo-hyperthyroidism. Dyspepsia score and hypo-hyperthyroid symptom scale were reduced significantly after therapy in the euthyroid state. Conclusions: We showed some abnormalities in EGG parameters suggesting dysmotility in both hypo and hyperthyroid patients. Dyspeptic symptoms correlated to the activity of thyroid disease. After therapy these findings and dyspeptic symptoms improved in euthyroid state. Abnormalities of EGG parameters may be responsible of dyspeptic symptoms in hyperthyroid patients. EGG may be a useful and non invasive tool for detecting gastric disturbances during hypo- and hyperthyroidism.
Benzer Tezler
- Tiroid hastalıklarında mikrozom antigenine ve tiroglobüline karşı antikorların incelenmesi
Başlık çevirisi yok
HURİYE ALASYA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1989
Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. İRFAN URGANCIOĞLU
- Tiroid hastalıklarında serum ferritin düzeyleri
Başlık çevirisi yok
BÜLENT TEMEL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1993
Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Tiroid hastalıklarında metobolik (tiroid) statusun değerlendirilmesinde sistolik zaman aralıklarının kullanımı
Başlık çevirisi yok
GÖKHAN NERGİSOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1993
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıAnkara Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. NURİ KAMEL
- Tiroid hastalıklarında antimikrozomal (Antiperoksidaz) ve antitiroglobulin antikorlarının incelenmesi
Başlık çevirisi yok
CENGİZ KORKMAZ