Geri Dön

Evre II omuz impingement sendromlu hastalarda rehabilitasyonun kısa dönem sonuçları

Short term results in the rehabilitation patients with impingement syndrome stage II

  1. Tez No: 103506
  2. Yazar: HASAN DİLBER
  3. Danışmanlar: DOÇ.DR. ÖZLEN PEKER
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon, Physical Medicine and Rehabilitation
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2001
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Dokuz Eylül Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

BÖLÜM VI. ÖZET Giriş ve amaç : impingement sendromu kronik omuz ağrısı ve fonksiyon kısıtlılığının en sık görülen nedenlerinden birisidir (16). Akromion, korakoakromial ligaman korakoid proçes ve/veya akromioklavikalar eklemin hemen alt kısımlarından geçen rotator kaf mekanizması üzerinde glenohumeral eklemin hareketi ile özellikle fleksiyon ve rotasyonda bası ve sıkışmaya yol açmaları olarak tanımlanabilir. Bu çalışmada, evre II impingement sendromlu omuz hastalarında rehabilitasyon programının kısa dönem sonuçlarını değerlendirmeyi amaçladık. Gereç ve yöntem : Çalışmaya omuz ağrısı olan evre II impingement sendromlu 10 hasta alındı. Hastaların gün içindeki omuz ağrıları VAS ile değerlendirildi. Hastalar, Amerikan omuz ve dirsek cerrahlarının geliştirdiği form ile değerlendirildi. Bu formda ağrı, hareket açıklığı, güç, stabilite, fonksiyonölçümleri yer almaktadır. Pasif internal rotasyon eklem hareket açıklığı ölçümleri goniometri ile yapıldı. Bu formda yer almayan abduksiyon eklem hareket açıklığı yine goniometri ile değerlendirildi. Hastalara izokinetik incelemeden 10-15 dk önce subakromiyal 10 cc %1 lik lidokain injeksiyonu yapıldı. Omuz abduksiyon ve addüksiyonu ile omuz eksternal ve internal rotasyonu kas gücü izokinetik değerlendirmeleri 60 derece/sn ve 180 derece/sn açısal hızda her iki omuz içinde yapıldı. Maksimal tork, total iş ve ortalama güç değerleri ölçüldü, ölçümler rehabilitasyon öncesi ve başlangıçtan 3 ay sonra olmak üzere iki kez tekrar edildi. Hastalara impingement sendromuna yol açan hareketlerden kaçınmaları ve çalışma pozisyonlarını düzeltmeleri önerildi. Hastaların semptomatik omuzlarına infraruj (15 dk), TENS (70Hz, 20 dk) ve ultrason (1.5 watt/cm2 den, 3-8 dk) 3 hafta süre ile verildi. Hastaların omuz ağrısı azaldığında Faz I egzersizleri (Pasif fleksiyonda germe, eksternal rotasyonda germe, internal rotasyonda germe ve ileri adduksiyonda germe) verildi. Hastaların omuz ağrısı kalmadığında ve eklem hareket açıklığı tam olarak sağlandığında Faz II egzersizlerine geçildi. Bant ile submaksimal güçlendirme egzersizleri uygulandı. Faz II egzersizleri tamamlanınca Faz III egzersizlerine geçilip maksimal güçlendirme sağlanmaya çalışıldı. Bulgular : Hastalardan 8 i kadın, 2 si erkekti. Hastalardan birisi miyokard infarktüsü geçirdiği için protokolden çıkarıldı. Hastaların rehabilitasyon öncesi ve sonrası gün içi omuz ağrısı VAS değerleri arasında istatistiksel olarak (p<0.05) anlamlı fark bulundu. 92rotasyon, aktif eksternal rotasyon, pasif total elevasyon değerleri arasında istatistiksel olarak (p<0.05) anlamlı fark bulundu. Rehabilitasyon öncesi her iki omuz 60 derece açısal hızla eksternal rotasyon kas gücü izokinetik maksimal tork ölçüm değerleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark saptandı, internal rotasyon ve abdüksiyon kas gücü maksimal tork ölçüm değerleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark olmasada etkilenmiş omuzda maksimal tork ortalaması daha düşük olarak saptandı. Her iki omuz ER : İR 60 derece açısal hızda maksimal tork oranları arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark saptandı. Etkilenmiş omuzda rehabilitasyon öncesi ve sonrası omuz eksternal rotasyon, internal rotasyon ve abdüktörlerine ait kas grupları için 60 derece/sn lik ve 180 derece/sn lik açısal hızlarda maksimal tork, total iş, ortalama güç değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu. Rehabilitasyon öncesi etkilenmiş omuz ER: İR maksimal tork oranları arasında 60 derece açısal hızda istatistiksel açıdan anlamlı fark saptandı. Sonuç olarak bu çalışma evre II impengement sendromlu omuz hastalarında kısa dönem rehabilitasyon sonuçlarının oldukça iyi olduğunu ortaya koymuştur. Bu tip hastalarda fizik tedavi ve terapötik egzersiz programları yeterli iyileşme sağlar. 93

Özet (Çeviri)

Özet çevirisi mevcut değil.

Benzer Tezler

  1. Subakromial impingement sendromu tanısında manyetik rezonans görüntülemenin yeri ve ultrasonografi ile karşılaştırılması

    The Place of magnetic resonance imaging in the diagnosis of subacromial impingement syndrome and comparison with ultrasonography

    BEDRİ ÇARSANCAKLI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1996

    Radyoloji ve Nükleer Tıpİstanbul Üniversitesi

    Radyodiagnostik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. KAYA KANBEROĞLU

  2. Omuz impingement sendromunun fizik tedavi ve rehabilitasyonunda transvers friksiyon masasının etkisi

    The Effect of the transverse friction massage in the physical therapy and rehabilitation of shoulder impingement syndrome

    EBRU DOLUNAY TURAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonHacettepe Üniversitesi

    Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. FİLİZ CAN

  3. Baş-boyun yerleşimli erken evre (evre 1-2) agresif lenfomada kısa program kemoterapi ve radyoterapi kombinasyonu

    Başlık çevirisi yok

    BÜLENT KÜÇÜKPLAKÇI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1997

    OnkolojiOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Radyasyon Onkolojisi Ana Bilim Dalı

  4. Radikal radyoterapi uygulanan serviks karsinomlarında prognostik faktörler

    Başlık çevirisi yok

    AYLA DURANSOY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    OnkolojiEge Üniversitesi

    Radyasyon Onkolojisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. A. BÜLENT ARAS

  5. Erken evre meme kanserlerinde RT-PCR ve MACS yöntemleriyle saptanan kemik iliği mikrometastazlarının prognostik değeri

    Prognostic value of bone marrow micrometastases in patients with early stage breast cancer by using RT-PCR and MACS methods

    ENGİN OKAN YILDIRIM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2001

    Genel Cerrahiİstanbul Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. ABDULLAH İĞCİ