Geri Dön

Streptozotosin/nikotinamid ile tip-2 diyabet oluşturulan erkek sıçanlarda aralıklı açlık ve fukoidan uygulamasının erektil doku üzerindeki etkilerinin değerlendirilmesi

Evaluation of the effects of intermittent fasting and fucoidan administration on erectile tissue in male rats with streptozotocin/nicotinamide-induced type 2 diabetes

PDF İndir

  1. Tez No: 1021499
  2. Yazar: ÖYKÜ İLERİ MEŞE
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ÖZLEM TUĞÇE ÇİLİNGİR KAYA
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Histoloji ve Embriyoloji, Histology and Embryology
  6. Anahtar Kelimeler: Diyabetik erektil disfonksiyon, fukoidan, aralıklı açlık, oksidatif stres, korpus kavernozum, Diabetic erectile dysfunction, fucoidan, intermittent fasting, oxidative stress, corpus cavernosum
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Marmara Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Histoloji ve Embriyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Histoloji ve Embriyoloji Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Tip 2 diyabet mellitus (T2DM) sürecinde artan oksidatif stres ve korpus kavernozumda gelişen yapısal değişiklikler, erektil disfonksiyon (ED) patogenezinde önemli rol oynar. Bu çalışmada, fukoidan ve 16:8 aralıklı açlığın (AA) tek başına ve kombine kullanımının, STZ/NA ile oluşturulan T2DM sıçan modelinde kavernozal doku hasarı üzerindeki olası koruyucu etkileri araştırıldı. Gereç ve Yöntem: Erkek Sprague-Dawley sıçanlar (n=40); Kontrol (K), Diyabet (D), Diyabet + Fukoidan (DF), Diyabet + AA (DA) ve Diyabet + Fukoidan+AA (DAF) gruplarına ayrıldı. T2DM modeli, NA (110 mg/kg, i.p.) uygulamasından 15 dakika sonra STZ (65 mg/kg, i.p.) uygulanarak oluşturuldu. Fukoidan 50 mg/kg dozda i.p. olarak gün aşırı, AA ise 16:8 prensibiyle dört hafta boyunca uygulandı. Deney sonunda kavernozal fonksiyon, organ banyosu ile değerlendirildi. Oksidan yük, luminol/lucigenin kemilüminesans ölçümleri ile antioksidan yanıt ise süperoksit dismutaz (SOD) aktivitesi ile değerlendirildi. Morfolojik değişiklikler histokimyasal olarak H&E ve Masson trikrom boyamalarıyla, immünohistokimyasal olarak ise eNOS ve α-SMA işaretlemeleriyle incelendi. Bulgular: Organ banyosu ile değerlendirilen fonksiyonel parametrelerde müdahale gruplarında iyileşme eğilimi gözlendi. Luminol kemilüminesans sinyali tüm müdahale gruplarında D grubuna göre anlamlı olarak azalırken, lucigenin kemilüminesans sinyali yalnızca DAF grubunda D grubuna göre anlamlı olarak azaldı. SOD aktivitesi DF ve DAF gruplarında D grubuna göre anlamlı olarak arttı. Histolojik olarak D grubunda belirgin trabeküler düzensizlik, sinüzoidal alanda azalma ve kolajen/düz kas oranında artış görüldü. Histopatolojik hasar skoru DAF grubunda D grubuna göre anlamlı olarak azalırken, sinüzoidal alan açısından müdahale gruplarında D grubuna göre anlamlı bir artış saptanmadı. Masson trikrom analizinde DF ve DAF gruplarında kolajen/düz kas oranı D grubuna göre anlamlı olarak azaldı. α-SMA immünreaktivitesi DF grubunda D grubuna göre anlamlı olarak artarken, eNOS immünreaktivitesinde müdahale gruplarında D grubuna göre anlamlı fark saptanmadı. Sonuç: Fukoidan ile 16:8 AA'nın birlikte uygulanması, STZ/NA ile oluşturulan T2DM modelinde korpus kavernozumda süperoksitle ilişkili oksidan sinyalin azalması, SOD aktivitesinin artması ve kolajen/düz kas oranındaki artışın sınırlandırılması ile ilişkili bulundu. Bununla birlikte, AA ve fukoidanın kombinasyon uygulaması, tekli müdahalelere göre anlamlı bir üstünlük göstermedi. Bulgular, bu yaklaşımın diyabete bağlı kavernozal oksidatif ve yapısal hasar üzerinde kısmi koruyucu etkiler oluşturabileceğini düşündürmektedir.

Özet (Çeviri)

Objective: Increased oxidative stress and structural alterations in the corpus cavernosum during type 2 diabetes mellitus (T2DM) play an important role in the pathogenesis of erectile dysfunction (ED). This study investigated the possible protective effects of fucoidan and 16:8 intermittent fasting (IF), administered alone or in combination, on cavernosal tissue damage in an STZ/NA-induced T2DM rat model. Materials and Methods: Male Sprague–Dawley rats (n=40) were divided into five groups: Control (K), Diabetes (D), Diabetes + Fucoidan (DF), Diabetes + Intermittent Fasting (DA), and Diabetes + Intermittent Fasting + Fucoidan (DAF) groups. The T2DM model was induced by STZ administration (65 mg/kg, i.p.) 15 minutes after NA administration (110 mg/kg, i.p.). Fucoidan was administered intraperitoneally at a dose of 50 mg/kg every other day, while intermittent fasting was applied according to a 16:8 protocol for four weeks. At the end of the experiment, cavernosal function was evaluated using an organ bath system. Oxidant load was assessed by luminol/lucigenin chemiluminescence measurements, and antioxidant response was evaluated by superoxide dismutase (SOD) activity. Morphological changes were examined histochemically using H&E and Masson's trichrome staining, and immunohistochemically using eNOS and α-SMA labeling. Results: Organ bath responses showed partial improvement trends in the intervention groups. Biochemically, luminol signals decreased in all intervention groups, lucigenin decreased only in the DAF group, and SOD activity increased in the DF and DAF groups compared with the D group. Histologically, the D group showed trabecular disorganization, reduced sinusoidal area, and an increased collagen/smooth muscle ratio. The H&E damage score decreased in the DAF group, whereas sinusoidal area did not significantly increase in any intervention group. The collagen/smooth muscle ratio decreased in the DF and DAF groups, α-SMA immunoreactivity increased only in the DF group, and eNOS immunoreactivity did not significantly differ from the D group. Conclusion: Combined administration of fucoidan and 16:8 IF was associated with reduced superoxide-related oxidant signal, increased SOD activity, and limitation of the increased collagen/smooth muscle ratio in the corpus cavernosum of STZ/NA-induced T2DM rats. However, the combination administration of AA and fucoidan did not show a significant benefit over single interventions. These findings suggest that this approach may exert partial protective effects against diabetes-related cavernosal oxidative and structural damage.

Geri Dön