Geri Dön

İntratimpanik eksozom tedavisinin akustik travma üzerine etkinliğinin araştırılması: Deneysel rat modeli

Investigation of the efficacy of intratympanic exosome therapy on acoustic trauma: An experimental rat model

  1. Tez No: 1021301
  2. Yazar: EMRE YAKUT
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MAHMUT TAYYAR KALCIOĞLU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Kulak Burun ve Boğaz, Otorhinolaryngology (Ear-Nose-Throat)
  6. Anahtar Kelimeler: Akustik travma, eksozomlar, işitme kaybı, mezenkimal kök hücreler, vasküler endotelyal büyüme faktörü A, Acoustic trauma, exosomes, hearing loss, mesenchymal stem cells, vascular endothelial growth factor A
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Medeniyet Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Akustik travma, gürültüye bağlı işitme kaybının en akut biçimi olup tedavi edilmediğinde kalıcı işitme kaybına yol açabilir; mevcut tedavi seçeneklerinin etkinliği sınırlı kalabilmektedir. Bu deneysel çalışmada, sıçanlarda oluşturulan akustik travma modelinde intratimpanik insan umbilikal kord mezenkimal kök hücre kaynaklı eksozom tedavisinin etkinliği araştırılmıştır. Sekiz–on iki haftalık, erkek Sprague-Dawley sıçanları rastgele dört gruba ayrılmıştır: pozitif kontrol (akustik travma, tedavisiz), çalışma grubu (akustik travma + eksozom), negatif kontrol (intratimpanik salin) ve eksozom toksisite grubu. Akustik travma, 6–10 kHz bandında 120 dB SPL şiddetinde 4 saat beyaz gürültü ile oluşturulmuş; MISEV kriterlerini karşılayan, CD9/CD63/CD81 pozitif ve kalneksin negatif eksozom (5 × 10⁹ partikül/mL), travma sonrası 1. günde sağ kulağa 30 µL intratimpanik uygulanmıştır. İşitme, işitsel beyin sapı yanıtı (ABR) ile bazal ve travma sonrası 3., 7. ve 21. günlerde 8, 12, 16, 24 ve 32 kHz frekanslarında değerlendirilmiş; çalışma sonunda koklea dokuları histopatolojik (Hematoksilen-Eozin) ve immünohistokimyasal (VEGF) olarak incelenmiştir. Tedavi etkisi zamanla belirginleşmiştir: 7. günde 32 kHz'de çalışma grubu lehine anlamlı fark bulunmuş (ortalama fark 17,9 dB; pFDR = 0,048), 21. günde tedavi yararı 8 kHz (12,1 dB; pFDR = 0,015) ve 16 kHz (14,3 dB; pFDR = 0,030) frekanslarında anlamlı saptanmıştır. Gün 3 ile gün 21 arasındaki değişim skoru analizinde pozitif kontrol grubunda kendiliğinden iyileşme gözlenmezken, çalışma grubunda 8 kHz'de tedaviye atfedilebilir 17,1 dB'lik anlamlı iyileşme bulunmuştur (pFDR = 0,025). Aynı hayvanda tedavi edilen ve edilmeyen kulağın karşılaştırıldığı kontralateral analizler bu bulguları desteklemiştir. Eksozom, tek başına ototoksik etki göstermemiştir. Histopatolojik incelemede akustik travma grubunda tüylü hücre dejenerasyonu ve stria vaskülaris vakuolizasyonu gözlenirken, eksozom grubunda bu değişiklikler belirgin ölçüde azalmıştır. VEGF immünreaktivitesi akustik travmaya bağlı olarak azalmış, eksozom tedavisiyle korunmuştur. Sonuç olarak intratimpanik umbilikal kord kaynaklı eksozom tedavisi, akustik travmaya bağlı işitme kaybında fonksiyonel ve yapısal düzeyde koruyucu etki sağlamış ve güvenli bir profil sergilemiştir. Bu bulgular, eksozomların akustik travmaya bağlı işitme kaybında hücresiz, hedeflenmiş ve güvenli bir biyolojik tedavi seçeneği olabileceğini desteklemektedir.

Özet (Çeviri)

Acoustic trauma is the most acute form of noise-induced hearing loss and leads to permanent hearing loss if untreated; the efficacy of current treatment options is limited. In this experimental study, the efficacy of intratympanic human umbilical cord-derived mesenchymal stem cell exosome treatment was investigated in a rat model of acoustic trauma. Eight-to-twelve-week-old male Sprague-Dawley rats were randomly divided into four groups: positive control (acoustic trauma, untreated), study group (acoustic trauma + exosome), negative control (intratympanic saline), and exosome toxicity group. Acoustic trauma was induced with white noise at 120 dB SPL for 4 hours in the 6–10 kHz band; exosomes meeting MISEV criteria, positive for CD9/CD63/CD81 and negative for calnexin (5 × 10⁹ particles/mL), were administered intratympanically (30 µL) to the right ear on the first day after trauma. Hearing was assessed by auditory brainstem response (ABR) at baseline and on days 3, 7, and 21 after trauma at 8, 12, 16, 24, and 32 kHz; at the end of the study, cochlear tissues were examined histopathologically (Hematoxylin-Eosin) and immunohistochemically (VEGF). The treatment effect became more pronounced over time: a significant difference in favor of the study group was found at 32 kHz on day 7 (mean difference 17.9 dB; pFDR = 0.048), and treatment benefit was significant at 8 kHz (12.1 dB; pFDR = 0.015) and 16 kHz (14.3 dB; pFDR = 0.030) on day 21. In the change-score analysis between day 3 and day 21, no spontaneous recovery was observed in the positive control group, whereas a significant treatment-attributable improvement of 17.1 dB was found at 8 kHz in the study group (pFDR = 0.025). Contralateral analyses comparing the treated and untreated ears within the same animal supported these findings. The exosome alone showed no ototoxic effect. Histopathological examination revealed hair cell degeneration and stria vascularis vacuolization in the acoustic trauma group, whereas these changes were markedly reduced in the exosome group. VEGF immunoreactivity decreased due to acoustic trauma and was preserved with exosome treatment. In conclusion, intratympanic umbilical cord-derived exosome treatment provided functional and structural protective effects in acoustic trauma-induced hearing loss and exhibited a safe profile. These findings support that exosomes may be a cell-free, targeted, and safe biological treatment option for acoustic trauma-induced hearing loss.

Benzer Tezler

  1. İntratimpanik gentamisin uygulamasına bağlı kokleotoksik etkiyi önlemede deksametazonun rolü

    The role of dexamethasone to preventing cochleotoxicity caused by intratympanic gentamicin application

    HAŞİM AYDIN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    Kulak Burun ve BoğazCelal Bayar Üniversitesi

    Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. CEMİL MUTLU

  2. Ani işitme kaybında intratimpanik ve sistemik steroid tedavisinin karşılatırılması

    Comparision of intratympanic and systemic steroid treatment in idiopathic sudden sensorineural hearing loss

    EMRAH KARA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    Kulak Burun ve BoğazÇukurova Üniversitesi

    Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET FİKRET ÇETİK

  3. Deneysel intratimpanik steroid uygulamasının koklea fonksiyonları üzerine etkisinin elektrofizyolojik ve ultrastrüktürel olarak değerlendirilmesi

    Electrophysiological and ultrastructural evoluation of the effect of the experimental intratympanic steroid administration on cochlear functions

    TURGAY TOPÇUOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    Kulak Burun ve BoğazTrakya Üniversitesi

    Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. RECEP YAĞIZ

  4. İntratimpanik steroidlerin orta kulak mukozasına histopatolojik etkileri : Hayvan çalışması

    Histopathological effects of intratympanic steroids in mi̇ddle ear mucosa : An ani̇mal study

    İSMAİL CEM ÖZENİRLER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2014

    Kulak Burun ve BoğazBaşkent Üniversitesi

    Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü

    DOÇ. DR. HATİCE SEYRA ERBEK

  5. İntratimpanik ilaç kullanımı deneysel hayvan modeli

    Intratympanic drug use in experimental animal model

    BÜLENT KAMİL AYKAL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Kulak Burun ve BoğazPamukkale Üniversitesi

    Kulak Burun Boğaz ve Baş-Boyun Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FAZIL NECDET ARDIÇ