Geri Dön

1.metatarsofalengeal eklem artroplastisi uygulanan hastalarımızın uzun dönem sonuçlarının retrospektif olarak değerlendirilmesi

Retrospective evaluation of the long-term outcomes of patients undergoing first metatarsophalangeal joint arthroplasty

  1. Tez No: 1020974
  2. Yazar: DERVİŞ ALİ GÜLHAN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. FATİH DURGUT
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
  6. Anahtar Kelimeler: Halluks rigidus, 1. metatarsofalangeal eklem, artroplasti, uzun dönem sonuçlar, AOFAS, VAS, dorsifleksiyon, osteoliz, artrodez, Hallux rigidus, first metatarsophalangeal joint, arthroplasty, long- term outcomes, AOFAS, VAS, dorsiflexion, osteolysis, arthrodesis
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Selçuk Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, halluks rigidus nedeniyle 1. metatarsofalangeal eklem artroplastisi uygulanan hastaların uzun dönem klinik, fonksiyonel ve radyolojik sonuçlarının retrospektif olarak değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı'nda halluks rigidus tanısıyla 1. metatarsofalangeal eklem artroplastisi uygulanmış hastaların dosya kayıtlarının geriye dönük incelendiği, tek merkezli, retrospektif, gözlemsel bir araştırma olarak planlandı. Çalışmaya arşiv kayıtları, ameliyat notları, klinik takip verileri ve radyografilerine eksiksiz ulaşılabilen toplam 41 hasta dahil edildi. Hastalar demografik özellikler, Coughlin evresi, komorbid hastalık varlığı, cerrahi sonuçlar ve radyolojik bulgular açısından değerlendirildi. Klinik değerlendirmede ağrı için Visual Analog Scale (VAS), fonksiyonel sonuçlar için American Orthopaedic Foot and Ankle Society (AOFAS) Metatarsophalangeal-Interphalangeal skoru ve eklem hareket açıklığı için dorsifleksiyon açıları kullanıldı. İstatistiksel analizler SPSS 27.0 programı ile yapıldı ve anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 41 hastanın 28'i kadın (%68.3), 13'ü erkek (%31.7) idi. Hastaların büyük çoğunluğu ileri evre halluks rigidus tanısına sahipti; olguların %39.0'ı Coughlin Evre 3, %53.7'si Evre 4 olarak sınıflandırıldı. Cerrahi sonrası hastaların 35'inde (%85.4) protezin halen yerinde olduğu, 6 hastada (%14.6) ise artrodez uygulandığı görüldü. Radyolojik değerlendirmede 21 hastada (%51.2) normal bulgular saptanırken, en sık komplikasyonlar osteoliz (%17.1) ve malpozisyon (%14.6) olarak belirlendi. Preoperatif ortalama VAS skoru 7.5±0.8, preoperatif ortalama AOFAS skoru 37.8±8.8 ve preoperatif dorsifleksiyon açısı 7.2±2.2 derece idi. Postoperatif 1. yılda VAS ortalaması 2.6±0.8'e gerilerken, AOFAS ortalaması 84.3±9.8'e yükseldi. On yıl üzeri takipte VAS ortalaması 3.4±0.8, AOFAS ortalaması 76.4±9.0 ve dorsifleksiyon ortalaması 24.2±8.2 derece olarak saptandı. Cinsiyetler arasında genel olarak klinik ve fonksiyonel sonuçlar açısından anlamlı fark bulunmazken, yalnızca postoperatif 1. yıl VAS skorlarının erkek hastalarda daha düşük olduğu görüldü (p=0.014). Protezin halen yerinde olduğu 96 hastalarda postoperatif 1. yıl VAS ve AOFAS skorları, artrodez uygulanan hastalara göre anlamlı düzeyde daha iyi bulundu (sırasıyla p=0.020 ve p=0.035). Radyolojik bulgular açısından protez ve artrodez grupları arasında anlamlı fark saptandı (p<0.001). Uzun dönem değerlendirmede radyolojik komplikasyon gelişen hastalarda dorsifleksiyon açılarının anlamlı düzeyde daha düşük olduğu görüldü (p=0.034). Sonuç: 1. metatarsofalangeal eklem artroplastisi, halluks rigidus tedavisinde ağrının azaltılması, fonksiyonel skorların iyileştirilmesi ve eklem hareket açıklığının artırılması açısından etkili bir cerrahi seçenek olarak görünmektedir. Bununla birlikte, uzun dönem takipte bazı hastalarda osteoliz, malpozisyon ve revizyon gereksinimi gibi komplikasyonlar gelişebilmektedir. Protezin korunabildiği hastalarda klinik ve fonksiyonel sonuçların daha iyi olduğu görülmüştür. Bu bulgular, uygun hasta seçimi ve dikkatli uzun dönem takip ile 1. metatarsofalangeal eklem artroplastisinin halluks rigidus tedavisinde başarılı sonuçlar sağlayabileceğini göstermektedir.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of this study was to retrospectively evaluate the long- term clinical, functional, and radiological outcomes of patients who underwent first metatarsophalangeal (MTP) joint arthroplasty for hallux rigidus. Materials and Methods: This single-center, retrospective, observational study was conducted by reviewing the medical records of patients who underwent first metatarsophalangeal joint arthroplasty for hallux rigidus at the Department of Orthopedics and Traumatology, Selçuk University Faculty of Medicine. A total of 41 patients with complete access to clinical records, operative notes, follow-up data, and radiographic images were included. Patients were evaluated in terms of demographic characteristics, Coughlin stage, comorbidities, surgical outcomes, and radiological findings. Clinical assessment included pain evaluation using the Visual Analog Scale (VAS), functional assessment using the American Orthopaedic Foot and Ankle Society (AOFAS) Metatarsophalangeal-Interphalangeal score, and range of motion assessment using dorsiflexion angles. Statistical analyses were performed using SPSS version 27.0, and a p-value of <0.05 was considered statistically significant. Results: Of the 41 patients included in the study, 28 (68.3%) were female and 13 (31.7%) were male. The majority of patients had advanced-stage hallux rigidus, with 39.0% classified as Coughlin stage 3 and 53.7% as stage 4. Postoperatively, the prosthesis remained in place in 35 patients (85.4%), while 6 patients (14.6%) underwent arthrodesis. Radiological evaluation revealed normal findings in 21 patients (51.2%), with osteolysis (17.1%) and malposition (14.6%) being the most common complications. The mean preoperative VAS score was 7.5±0.8, the mean preoperative AOFAS score was 37.8±8.8, and the mean preoperative dorsiflexion angle was 7.2±2.2 degrees. At the first postoperative year, the mean VAS score decreased to 2.6±0.8, while the AOFAS score increased to 84.3±9.8. At long-term follow-up (>10 years), the mean VAS score was 3.4±0.8, the AOFAS score was 76.4±9.0, and the dorsiflexion angle was 24.2±8.2 degrees. No significant differences were observed between genders in most clinical and functional outcomes, except for significantly lower postoperative first-year VAS scores in males (p=0.014). Patients with preserved prostheses demonstrated significantly better first-year VAS and AOFAS scores compared to those who underwent arthrodesis (p=0.020 and p=0.035, 98 respectively). A significant difference was found between prosthesis and arthrodesis groups in terms of radiological findings (p<0.001). In long-term evaluation, patients with radiological complications had significantly lower dorsiflexion angles (p=0.034). Conclusion: First metatarsophalangeal joint arthroplasty appears to be an effective surgical option for the treatment of hallux rigidus in terms of pain reduction, functional improvement, and increased range of motion. However, complications such as osteolysis, malposition, and the need for revision may occur in the long term. Better clinical and functional outcomes were observed in patients in whom the prosthesis was preserved. These findings suggest that with appropriate patient selection and careful long-term follow-up, first metatarsophalangeal joint arthroplasty can yield successful outcomes in the treatment of hallux rigidus.

Benzer Tezler

  1. Halluks rijidus cerrahi tedavisinde rezeksiyon interpozisyon artroplastisi ile implant artroplastisi sonuçlarımızın karşılaştırılması

    A comparison of our results with implant arthroplasty and resection interposition arthroplasty in the treatment of advanced stages of hallux rigidus

    MUSTAFA ALTINTAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Ortopedi ve TravmatolojiKırıkkale Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. BİRHAN OKTAŞ

  2. Çimentonun sertleşmesi üzerinde kimyasal komponentlerin etkisi

    Başlık çevirisi yok

    NACİYE TÜRKEL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    Kimya MühendisliğiUludağ Üniversitesi

    Kimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUSTAFA CEBE

  3. Buğdayda farklı melezleme teknikleri kullanarak tohum tutma oranının saptanılması

    Başlık çevirisi yok

    İSMAİL TÜZÜN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    ZiraatUludağ Üniversitesi

    Tarla Bitkileri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HALİS RUHİ EKİNGEN

  4. Ovulasyon indüksiyonu tedavisinde folliküler gelişimin ultrasonografik takibi

    Başlık çevirisi yok

    MERİH BAYRAM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Kadın Hastalıkları ve DoğumGazi Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MÜLAZIM YILDIRIM

  5. Pik demiri ve karbon çeliğinin sulu çözeltiler içindeki korozyon hızının tayini

    Determination of the rate of corrosion of the cast iran and carbon steel in the aqueous solutions

    EMİNE NAZAN ÜNAL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    Kimya MühendisliğiGazi Üniversitesi

    Kimya Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HAYRİ YALÇIN