Polimetilmetakrilat polimer kaide materyali üzerine dibütil adipat ilavesinin mekanik ve teorik açıdan incelenmesi
Mechanical and theoretical investigation of the effect of dibutyl adipate addition on polymethyl methacrylate polymer denture base material
- Tez No: 1020104
- Danışmanlar: PROF. DR. GİRAY BOLAYIR
- Tez Türü: Diş Hekimliği Uzmanlık
- Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
- Anahtar Kelimeler: Darbe dayanımı, Plastikleştiriciler, Polimetilmetakrilat, Impact strength, Plasifiant, Polymethyl methacrylate
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sivas Cumhuriyet Üniversitesi
- Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Protetik Diş Tedavisi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Polimetilmetakrilat (PMMA), protez kaide materyali olarak yaygın kullanılmasına rağmen sınırlı mekanik özellikleri nedeniyle klinik başarısızlıklara yol açabilmektedir. Bu çalışmada, PMMA protez kaide rezinine farklı oranlarda dibütil adipat (DBA) ilavesinin mekanik ve fizikokimyasal özellikler üzerindeki etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada kontrol grubu ile %1, %3, %5 ve %10 DBA içeren deney grupları oluşturuldu. Transvers dayanım ve bükülme miktarı üç nokta bükme testiyle, darbe dayanımı ise Charpy darbe testiyle değerlendirildi. Materyalin karakterizasyonu Diferansiyel Taramalı Kalorimetre (DSC), Fourier Dönüşümlü Kızılötesi Spektroskopisi (FTIR) ve Taramalı Elektron Mikroskobu (SEM) analizleriyle yapıldı; DBA-PMMA etkileşimi Yoğunluk Fonksiyonel Teorisi (DFT) ve Kantitatif Yapı-Özellik İlişkisi (QSPR) hesaplamalarıyla teorik olarak incelendi. DBA ilavesi tüm konsantrasyonlarda transvers dayanımı anlamlı düzeyde azalttığı görüldü. Darbe dayanımı en yüksek %3 DBA grubunda elde edilirken, diğer konsantrasyonlarda bu değer kontrol grubunun altına düştü. Bükülme miktarı %10 DBA grubunda arttı. DSC analizinde DBA konsantrasyonu arttıkça Tg değerinin düzenli olarak azaldığı belirlendi. FTIR analizinde yeni kimyasal bağ oluşumuna ait pik gözlenmeyip, karbonil bandındaki görülen kaymanın DBA'nın PMMA matriksiyle fiziksel etkileşimler yoluyla entegre olduğunu desteklemektedir. DFT analizinde DBA/PMMA bağlanma enerjisi 0,558 eV olarak hesaplandı. QSPR analizi teorik Tg artışı öngörmüş, ancak bu sonuç deneysel DSC bulgularıyla uyum göstermedi. Sonuç olarak DBA ilavesinin PMMA'nın mekanik özelliklerini konsantrasyona bağlı olarak farklı düzeylerde etkilediği görüldü. Özellikle darbe dayanımında %3'lük DBA ilavesinin pozitif yönde katkı sunduğu belirlendi. Bununla birlikte gerçekleştirilen fizikokimyasal analizlerde DBA ile PMMA matriksi arasında moleküler düzeyde etkileşim gerçekleştiği görüldü. Bununla birlikte DBA ilavesinin farklı şekillerde ve ajanlarla kullanılarak farklı testler uygulayarak çalışma boyutlarının geliştirilebileceği düşünülmektedir.
Özet (Çeviri)
Although polymethyl methacrylate (PMMA) is widely used as a denture base material, its limited mechanical properties may lead to clinical failures. This study aimed to evaluate the effects of the incorporation of different concentrations of dibutyl adipate (DBA) into PMMA denture base resin on its mechanical and physicochemical properties. In the study, a control group and experimental groups containing 1%, 3%, 5%, and 10% DBA were prepared. Transverse strength and deflection were evaluated using a three-point bending test, while impact strength was assessed using the Charpy impact test. Material characterization was performed by differential scanning calorimetry (DSC), Fourier transform infrared spectroscopy (FTIR), and scanning electron microscopy (SEM) analyses. In addition, the DBA–PMMA interaction was theoretically investigated using density functional theory (DFT) and quantitative structure–property relationship (QSPR) calculations. The addition of DBA significantly decreased transverse strength at all concentrations. The highest impact strength was obtained in the 3% DBA group, whereas values at higher concentrations fell below those of the control group. Deflection increased in the 10% DBA group. DSC analysis revealed a gradual decrease in the glass transition temperature (Tg) with increasing DBA concentration. In the FTIR analysis, no peaks indicating the formation of new chemical bonds were observed; however, the shift detected in the carbonyl band supported the integration of DBA into the PMMA matrix through physical interactions. In the DFT analysis, the binding energy of the DBA/PMMA complex was calculated as 0.558 eV. Although the QSPR analysis predicted a theoretical increase in Tg, this finding was not consistent with the experimental DSC results. In conclusion, DBA incorporation affected the mechanical properties of PMMA in a concentration-dependent manner. In particular, the addition of 3% DBA positively contributed to impact strength. Furthermore, physicochemical analyses confirmed molecular-level interactions between DBA and the PMMA matrix. Further studies may expand the scope of this research by evaluating DBA in combination with different agents, using different incorporation methods, and applying additional testing protocols.
Benzer Tezler
- Improvement of mechanical properties of poly (methyl methacrylate) by delayed and weak crosslinking
Başlık çevirisi yok
METİN KİRKİN
Yüksek Lisans
İngilizce
1990
Kimya MühendisliğiOrta Doğu Teknik ÜniversitesiKimya Mühendisliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GÜNGÖR GÜNDÜZ
- Işınlanmış polimetilmetakrilat (PMMA) ESR spektrumlarının benzetişim yoluyla çözümlenmesi
Başlık çevirisi yok
NEVİN SEYLAN
Yüksek Lisans
Türkçe
1990
Fizik ve Fizik MühendisliğiHacettepe ÜniversitesiFizik Ana Bilim Dalı
PROF.DR. MUSTAFA KORKMAZ
- Macroazonitriles for the preparation of polymers with crown ether units
Başlık çevirisi yok
ÜMİT TUNCA