Abdominal retroperitoneal tümöral kitlelerin anatomik ve biyolojik özelliklerinin morbidite, mortalite ve onkolojik sonuçlar üzerine etkisinin retrospektif olarak incelenmesi
Retrospective analysis of the impact of anatomical and biological characteristics of abdominal retroperitoneal tumor masses on morbidity, mortality and oncological outcomes
- Tez No: 1018722
- Danışmanlar: PROF. DR. SELMAN SÖKMEN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Genel Cerrahi, General Surgery
- Anahtar Kelimeler: Retroperitoneal neoplazmlar, Retroperitoneal neoplasms
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Dokuz Eylül Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Cerrahi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışmanın amacı abdominal retroperitoneal tümöral kitle nedeniyle ameliyat edilen hastalarda, cerrahi teknik için yol gösterici bir kompleksite skoru geliştirmek ve kliniğimizin multidisipliner yaklaşım sonuçlarını bu skorlama sistemi ile incelemektir. Yine cerrahi ve onkolojik sonlanımlara dair güçlü bir gösterge olacak skorlama sistemi oluşturarak komplikasyon, mortalite ve final onkolojik sonlanımların prediksiyonu amaçlanmaktadır. Retroperitoneal tümörlerin yönetiminde multidisipliner yaklaşımla doğru tanı konabilir, cerrahi teknik zorluğu ve komplikasyonlar azaltılabilir ve onkolojik sonuçlar iyileştirilebilir. Prediktif ve prognostik önemi olan yeni bir skorlama sistemi tanı, tedavi ve bakım sürecine katılan tüm interdisipliner hekimlerin karar verme süresini aydınlatarak doğru kararları zamanında almalarını sağlayacaktır. Çalışmaya 01.01.2010 ve 31.12.2024 tarihleri arasında DEÜTF Genel Cerrahi Kliniğinde abdominal primer retroperitoneal tümöral kitle nedeniyle ameliyat edilip takip edilen 18 yaş üzerindeki 103 hastanın veri kümesi retrospektif olarak değerlendirildi. Literatüre göre önemli ve anlamlı perioperatif cerrahi parametreler ile radyolojik bulgular bir araya getirilerek“RETCOX”skoru geliştirildi. Çıkarılan organ, ko-morbidite, tümör çapı ve volümü her biri 5'er puan üzerinden skorlanarak kompleksite skoru tanımlandı. Gastrointestinal sistem organı rezeksiyonu yapılması(p=.031, OR: 2.839, %95 GA: 1.102-7.310) ve ko-morbidite varlığı(p=.044, OR: 3.058, %95 GA: 1.028-9.093) komplikasyon gelişimi için bağımsız risk faktörleri olarak bulundu. Primer veya nüks hastalık ile başvurmak(p=.018, OR: 3.569, %95 GA: 1.247-10.213) ve postoperatif KT tedavisi(p=.013, OR: 14.05, %95 GA: 1.759-112.347) almış olmak lokal nüks gelişimi için bağımsız güçlü risk faktörleri olarak bulundu. Uzak metastaz gelişimi açısından ise komşu organ invazyonu olması(p=.016, OR: 6.697, %95 GA: 1.416-31.670) ve postoperatif KT tedavisi(p=.028, OR: 10.29, %95 GA: 1.279-82.820) uygulanmasının bağımsız güçlü risk faktörleri olarak saptandı. Kombine nüks gelişimi açısından postoperatif KT tedavisi(p<.001, OR: 39.38, %95 GA: 5.091-304.696) almış olmak bağımsız anlamlı bir risk faktörü idi. Daha agresif veya yüksek riskli hastalara adjuvan tedavi verilmesine bağlı 'seçilim etkisi'ne(“confounding by indication”) göre metastaz gelişme oranı yüksek görünmektedir. Hastalıksız sağkalımı etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi amacıyla yapılan çok değişkenli Cox regresyon analizinde postoperatif kemoterapi (p=.005, HR: 17.675, %95 GA: 2.382–131.146) ve preoperatif kemoterapi (p=.011, HR: 2.537, %95 GA: 1.235–5.212) bağımsız anlamlı prognostik faktörler olarak saptandı. Genel sağkalım için Cox regresyon 12 analizi ile yapılan modellemede tümör çapının artması(p=.015, HR: 3.124, %95 GA: 1.248- 7.824), komşu organ invazyonu(p=.003, HR: 3.217, %95 GA: 1.491-6.940), malign karakter(p=.046, HR: 4.432, %95 GA: 1.027-19.134) ve lokal nüks gelişmesi(p=.001, HR: 3.066, %95 GA: 1.615-5.822) bağımsız güçlü prognostik faktörler olarak bulunmuştur. Hastalarda gelişen komplikasyonlar“komplikasyon gelişmedi”, 'düşük derece'(“low- grade”) komplikasyon ve 'yüksek derece'(“high-grade”) komplikasyon olarak 3 gruba ayrıldı. Geliştirdiğimiz RETCOX skorlaması ile gruplandırılmış komplikasyon ağacı Kruskal–Wallis testi ile değerlendirildi. Analiz sonucunda gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı (Kruskal–Wallis H=7.774; SS=2; p=.021). Komplikasyon olmayan hastalarda RETCOX skorları daha düşük iken, 'düşük derece' ve 'yüksek derece' komplikasyonu olan hastalarda RETCOX skorlarının giderek arttığı gözlendi. Bu bulgular artan komplikasyon derecesinin daha yüksek RETCOX skoru ile bağıntılı olduğunu ortaya koydu. RETCOX skoru mortaliteye göre incelendiğinde, sağ kalan hastalarda RETCOX skorlarının mortal hastalara kıyasla daha düşük olduğu görüldü. Yaşayan hasta grubunda ortalama RETCOX skoru 7.6 iken, ölen hasta grubunda ortalama skor 10.5'du. Bu bulgular daha yüksek RETCOX skorlarının mortalite ile istatiksel olarak anlamlı fark gösteriyordu (p<.001). Yüksek RETCOX skorunun komplikasyon gelişmesi(p=.01, OR: 1.149, %95 GA: 1.034-1.278) ve mortalite(p=.004, OR: 1.186, %95 GA: 1.056-1.331) açısından bağımsız güçlü bir risk faktörü olduğu saptandı. Artan RETCOX skorunun hastalıksız ve genel sağkalım süresinde azalmaya neden olmaktadır. Yüksek RETCOX skoruna sahip olunması hastalıksız sağkalım(p=.008) ve genel sağkalım(p=.001) açısından bağımsız güçlü prognostik faktör olarak bulundu. RETCOX skoru lokal nüks(p=.232), uzak metastaz(p=.519) ve kombine nüks(p=.204) açısından bağımsız bir risk faktörü olarak saptanmadı.
Özet (Çeviri)
The aim of this study was to develop a complexity scoring system to guide the surgical approach in patients undergoing surgery for abdominal retroperitoneal tumor masses, and to evaluate the outcomes of our multidisciplinary approach using this scoring system. Furthermore, we aimed to create a scoring system that could serve as a strong predictor of surgical and oncological outcomes, enabling the prediction of complications, mortality, and final oncological results. With a multidisciplinary approach in managing retroperitoneal tumors, accurate diagnosis can be achieved, surgical difficulty and complications can be reduced, and oncological outcomes can be improved. This predictive and prognostic scoring system will facilitate timely and accurate decision-making by all inter-disciplinary physicians involved in the diagnostic, therapeutic, and critical care processes. The study retrospectively analyzed the dataset of 103 patients over 18 years old who underwent surgery and follow-up for primary abdominal retroperitoneal tumor masses at the DEU Faculty of Medicine General Surgery Clinic between January 1, 2010, and December 31, 2024. Significant perioperative surgical parameters and radiological findings reported in the literature were combined to develop the“RETCOX”score. Each of organ resection, comorbidity, tumor diameter, and tumor volume was scored on a scale of 0–5 to define the complexity score. Gastrointestinal organ resection (p = .031, OR: 2.839, 95% CI: 1.102–7.310) and presence of comorbidities (p = .044, OR: 3.058, 95% CI: 1.028–9.093) were identified as independent risk factors for the development of complications. Presentation with primary or recurrent disease (p = .018, OR: 3.569, 95% CI: 1.247–10.213) and receiving postoperative chemotherapy (p = .013, OR: 14.05, 95% CI: 1.759–112.347) were found to be independent strong risk factors for local recurrence. Regarding the development of distant metastases, adjacent organ invasion (p = .016, OR: 6.697, 95% CI: 1.416–31.670) and receiving postoperative chemotherapy (p = .028, OR: 10.29, 95% CI: 1.279–82.820) were identified as independent strong risk factors. For combined recurrence, receiving postoperative chemotherapy (p < .001, OR: 39.38, 95% CI: 5.091–304.696) was a significant independent risk factor. The higher observed metastasis rate in these patients reflects a“confounding by indication”effect, as more aggressive or high-risk patients were more likely to receive adjuvant therapy. 14 Multivariate Cox regression analysis for disease-free survival revealed postoperative chemotherapy (p = .005, HR: 17.675, 95% CI: 2.382–131.146) and preoperative chemotherapy (p =.011, HR: 2.537, 95% CI: 1.235–5.212) as independent significant prognostic factors. For overall survival, multivariate Cox regression analysis identified increased tumor size (p = .015, HR: 3.124, 95% CI: 1.248–7.824), adjacent organ invasion (p =.003, HR: 3.217, 95% CI: 1.491–6.940), malignant histology (p =.046, HR: 4.432, 95% CI: 1.027–19.134), and local recurrence (p =.001, HR: 3.066, 95% CI: 1.615–5.822) as independent strong prognostic factors. Complications were categorized into three groups:“no complications,”“low-grade complications,”and“high-grade complications.”The complication tree grouped by the RETCOX score was analyzed using the Kruskal–Wallis test, showing a statistically significant difference between groups (Kruskal–Wallis H = 7.774; df = 2; p =.021). Patients without complications had lower RETCOX scores, while scores increased progressively in patients with low-grade and high-grade complications, indicating that higher complication severity is associated with higher RETCOX scores. When analyzed for mortality, RETCOX scores were lower in surviving patients compared to deceased patients. The mean RETCOX score was 7.6 in the surviving group and 10.5 in the deceased group, demonstrating a statistically significant association between higher RETCOX scores and mortality (p<.001). A high RETCOX score was identified as an independent strong risk factor for both complication development (p =.01, OR: 1.149, 95% CI: 1.034–1.278) and mortality (p =.004, OR: 1.186, 95% CI: 1.056–1.331). Increased RETCOX scores were associated with reduced disease-free and overall survival, and high RETCOX scores were independent strong prognostic factors for disease-free survival (p =.008) and overall survival (p =.001). However, the RETCOX score was not identified as an independent risk factor for local recurrence (p=.232), distant metastasis (p=.519), or combined recurrence (p=.204).
Benzer Tezler
- İlkokul çağı erkek çocuklarında inmemiş testis anomalisi ve insidansı
The anomaly and incidence of cryptorchidism in primary school boys
SERDAR SEZGİN
- Gebelik ve doğum olgularında prolaktin düzeylerinin değerlendirilmesi
The Evaluation of prolactin values during pregnancy labour and in deliveries
TÜLİN AKAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Kadın Hastalıkları ve DoğumGazi ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. MÜLAZIM YILDIRIM
- Akut miyokard infarktüsünde intravenöz heparin tedavisi ile alınan sonuçlar (karşılaştırmalı bir çalışma)
Başlık çevirisi yok
MEHMET ALİ ÇOBANOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Kardiyolojiİstanbul Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. REMZİ ÖZCAN
- 1978-1987 yılları arasında izlenen 33 cushing sendromu olgusunun incelenmesi
Başlık çevirisi yok
METİN CANER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. H. HÜSREV HATEMİ