Vitiligonun uzun dönem seyrinin araştırılması
Investigation of the long-term course of vitiligo
- Tez No: 1017118
- Danışmanlar: PROF. DR. DİLEK SEÇKİN GENÇOSMANOĞLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Dermatoloji, Dermatology
- Anahtar Kelimeler: Vitiligo, seyir, komorbiditeler, fototerapi, yaşam kalitesi, depresyon, anksiyete, progresyon, Vitiligo, course, comorbidities, phototherapy, quality of life, depression, anxiety, progression
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Marmara Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş ve Amaç: Vitiligo, epidermal melanosit kaybına bağlı depigmente lezyonlarla seyreden, kronik ve otoimmün kökenli bir deri hastalığıdır. Hastalığın uzun dönem klinik seyri, tedavi yanıtları ve psikososyal yük üzerine gerçek dünya verileri oldukça sınırlıdır. Bu çalışmanın amacı; vitiligonun uzun dönem klinik seyrini, klinik form değişimlerini, otoimmün komorbiditeleri, laboratuvar bulgularını, tedavi özelliklerini ve tedavilere verilen yanıtları ile hastalığın yaşam kalitesi ve psikolojik parametreler üzerindeki etkisini araştırmaktır. Yöntem ve Gereç: Çalışmaya Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Deri ve Zührevi Hastalıklar Anabilim Dalı'nda en az iki yıl süreyle izlenen 30 vitiligo hastası dahil edilmiştir. Hastaların demografik özellikleri kaydedilmiş, hastalık öyküleri alınmış, klinik değerlendirme yapılmış (VASİ ve VİDA ile), laboratuvar parametrelerine bakılmış (tiroid fonksiyon testleri, tiroid otoantikorları, demir metabolizması, B12, folat, açlık kan şekeri) ve yaşam kalitesi ölçekleri (VYKÖ, DYKİ, ÇDYKİ) ile Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği (HAD) uygulanmıştır. Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 35,43±12,84 yıl olup %46,7'si kadın, %53,3'ü erkekti. Hastaların %43,3'ünde ailede vitiligo, %41,4'ünde ailede otoimmün hastalık öyküsü mevcuttu. Hastalık başlangıç yaşı ortalaması 21,20 yıl olup olguların %93,3'ü non-segmental tipte başlamıştı. Takip sürecinde akrofasiyel başlangıçlı olguların %68,7'si, lokalize başlangıçlı olguların ise tamamı vulgaris forma ilerledi. Laboratuvar değerlendirmesinde en yüksek referans dışılık oranları sırasıyla serum demiri (%38,5), ferritin (%30,4) ve Anti-TPO (%25,9) parametrelerinde saptandı. Hastaların %65,5'i kliniğimize başvurmadan önce başka merkezlerde tedavi almış olmakla birlikte bu tedavilerin büyük çoğunluğuna yanıt alınamamıştı. Tarafımızca en sık kabin içi DB-UVB (%50,0) ve excimer ışık (%43,3) fototerapisi uygulandı; ortalama seans sayısı 86,18±44,57 idi. Hastaların %43,4'ü tedavi yanıtını“iyileşme yok”şeklinde tanımladı. Tedaviye alınan yanıt ile tekrardan fototerapi isteği arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulundu (χ²=8,409; p=0,045). Son muayenede hastaların %50'sinde hastalık progresif seyrediyordu. VYKÖ skoru ile HAD-depresyon (rs=0,511; p=0,007) ve HAD-anksiyete (rs=0,441; p=0,021) arasında orta düzey, pozitif yönlü istatistiksel anlamlı ilişki saptanırken, VASİ ve VİDA skorları ile yaşam kalitesi ve psikolojik parametreler arasında anlamlı ilişki saptanmadı (p>0,05). Sonuç: Vitiligo uzun dönemde ilerleyici ve dalgalı bir seyir göstermekte; akrofasiyel ve lokalize başlangıçlı olgular zamanla jeneralize forma geçme eğilimi taşımaktadır. Otoimmün tiroid hastalığı ve demir eksikliği bu hasta grubunda sık karşılaşılan komorbiditeler arasındadır. Tedavi uyumunun klinik sonuçlar üzerinde belirleyici bir rol oynadığı görülmektedir. Hastalığın nesnel klinik şiddeti ile yaşam kalitesi arasında anlamlı ilişki bulunmaması, psikolojik değerlendirmenin vitiligo takibinde rutin olarak yer alması gerektiğini desteklemektedir.
Özet (Çeviri)
Background and Aim: Vitiligo is a chronic autoimmune skin disorder characterized by depigmented macules and patches resulting from the loss of epidermal melanocytes. Real-world data on the long-term clinical course, treatment responses, and psychosocial burden of the disease remain scarce. The aim of this study was to investigate the long-term clinical course of vitiligo, changes in clinical subtypes over time, autoimmune comorbidities, laboratory findings, treatment characteristics and responses, and the impact of the disease on quality of life and psychological parameters. Methods: Thirty patients with vitiligo who had been followed for at least two years at the Department of Dermatology and Venereology, Marmara University Faculty of Medicine, were included in the study. All patients underwent detailed history taking, clinical evaluation using the Vitiligo Area Scoring Index (VASI) and Vitiligo Disease Activity (VIDA) score, laboratory assessments (thyroid function tests, thyroid autoantibodies, iron metabolism parameters, vitamin B12, folate, and fasting blood glucose), and quality of life questionnaires including the Vitiligo Quality of Life Scale (VitiQoL), the Dermatology Life Quality Index (DLQI), the Children's Dermatology Life Quality Index (CDLQI), and the Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS). Results: The mean age of the patients was 35.43±12.84 years; 46.7% were female and 53.3% were male. A family history of vitiligo was present in 43.3% of patients, and a family history of autoimmune disease was noted in 41.4%. The mean age at disease onset was 21.20 years, and 93.3% of patients had non-segmental vitiligo at onset. During follow-up, 68.7% of patients with acrofacial onset and all patients with localized onset progressed to the vulgaris subtype. The highest rates of out-of-reference laboratory values were observed for serum iron (38.5%), ferritin (30.4%), and Anti-TPO (25.9%). Although 65.5% of patients had previously received treatment at other centers, the majority had not responded adequately to those treatments. At our clinic, narrowband UVB phototherapy (50.0%) and excimer light therapy (43.3%) were the most frequently applied modalities, with a mean session count of 86.18±44.57. A 'no improvement' response was recorded in 43.4% of patients. A statistically significant association was found between treatment response and willingness to repeat phototherapy (χ²=8.409; p=0.045). At the final visit, 50% of patients showed disease progression. A moderate, positive, and statistically significant correlation was found between the VitiQoL score and both HADS-depression (rs=0.511; p=0.007) and HADS-anxiety (rs=0.441; p=0.021), whereas no significant association was detected between VASI or VIDA scores and quality of life or psychological parameters (p>0.05). Conclusion: Vitiligo follows a progressive and fluctuating course over the long term, with acrofacial and localized subtypes tending to progress to generalized forms. Autoimmune thyroid disease and iron deficiency are among the frequently encountered comorbidities in this patient population. Treatment adherence appears to play a decisive role in clinical outcomes. The absence of a significant correlation between objective clinical severity and quality of life supports the routine incorporation of psychological assessment into the follow-up of vitiligo patients.
Benzer Tezler
- Vitiligo hastalarında plazma vitamin D düzeyi
Plasma vitamin D levels in patients with vitiligo
NEBAHAT DEMET AKPOLAT
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
DermatolojiSağlık BakanlığıDeri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AHMET METİN
- Vitiligo patogenezinde adenozin deaminaz ve ksantin oksidaz enzimleri ile ileri oksidasyon protein ürünlerinin tayini
The determination of adenosine deaminase and xanthine oxidase enzymes via advanced oxidation protein products in vitiligo pathogenesis
BÜŞRA DALMAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2016
DermatolojiNamık Kemal ÜniversitesiTıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AHMET GÜREL
- Vitiligo hastalarında demografik özelliklerin, prognostik faktörlerin, vitiligo klinik tipinin, komorbiditelerin hastalık şiddeti ve aktivitesine etkisi
The effect of demographic features, prognostic factors, vitiligo clinical type, comorbidities on disease severity and activity in vitiligo patients
MERVE MERCAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
DermatolojiEge ÜniversitesiDeri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
PROF. DR. İDİL ÜNAL
- Vitiligoda levamizol tedavisi
Başlık çevirisi yok
COŞKUN BİRİNCİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1998
DermatolojiSağlık BakanlığıDeri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MERAL EKŞİOĞLU