Semaglutid kullanımının metabolik belirteçler, vücut kompozisyonu ve kas fonksiyonu üzerine etkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effects of semaglutide use on metabolic markers, body composition, and muscle function
- Tez No: 1015751
- Danışmanlar: PROF. DR. MEHMET SARGIN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Medeniyet Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Aile Hekimliği Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışmada, obezite polikliniğine başvuran hastalarda yaşam tarzı değişikliğine ek olarak haftalık maksimum 1 mg subkutan semaglutid kullanımının; medikal tedavi almayan kontrol grubuna kıyasla vücut ağırlığı, vücut kompozisyonu (yağ ve kas kitleleri), fonksiyonel kas gücü ve geniş bir metabolik/endokrinolojik belirteç seti üzerindeki etkileri gerçek yaşam koşullarında değerlendirilmiştir. Araştırma, tek merkezli, prospektif ve gözlemsel tipte tasarlanmıştır. İstanbul Medeniyet Üniversitesi Göztepe Prof. Dr. Süleyman Yalçın Şehir Hastanesi Obezite Polikliniği'nde takipli, obezite tanısı olan ve kilo vermek isteyen 18-65 yaş arası toplam 140 gönüllü (70 semaglutid kullanan, 70 yaşam tarzı değişikliği uygulayan kontrol grubu) çalışmaya dahil edilmiştir. Katılımcıların takipleri 6 ay süreyle yürütülmüştür. Vücut kompozisyonu biyoelektriksel empedans analizi (BEA) ile, kas gücü ise hidrolik el dinamometresi kullanılarak el kavrama gücü üzerinden ölçülmüştür. Hastalardan 0., 3. ve 6. aylarda metabolik, glisemik ve endokrinolojik parametreleri içeren kan tetkikleri alınmıştır. İstatistiksel analizlerde yaş ve cinsiyete göre düzeltilmiş lineer karma modeller kullanılmış, çoklu karşılaştırmalar Benjamini-Hochberg (BH-FDR) yöntemiyle düzeltilerek q değerleri raporlanmıştır. Altı aylık izlem sonunda semaglutid grubunda ortalama %9,83, kontrol grubunda ise %7,10 vücut ağırlığı kaybı elde edilmiştir. Lineer karma model analizinde vücut ağırlığı, VKİ, bel çevresi ve kalça çevresi için zaman×grup etkileşimi istatistiksel olarak anlamlı bulunmuş ve semaglutidin kontrol grubuna kıyasla antropometrik düzelmede daha üstün olduğu kanıtlanmıştır. Semaglutid grubunda katılımcıların %85,71'i %5 kilo kaybına, %47,62'si ise %10 kilo kaybına ulaşmıştır. Vücut kompozisyonunda, semaglutid grubunda yağsız vücut kitlesinde ve sol ekstremite kas kitlesinde kontrol grubuna göre daha fazla azalma izlenmiştir. Buna karşın, fonksiyonel bir gösterge olan sağ ve sol el kavrama gücü ölçümlerinde gruplar arası zaman içindeki değişim açısından anlamlı bir farklılık saptanmamış, fonksiyonel kas gücü her iki grupta da korunmuştur. Glisemik (HbA1c, açlık glukozu, insülin) ve lipid (total kolesterol, LDL, trigliserid) parametrelerinde her iki grupta da başlangıca göre anlamlı iyileşmeler saptanmış ancak gruplar arası değişim örüntüsü farklılaşmamıştır. Güvenlik parametrelerinde ise semaglutid grubunda serum amilaz düzeyinde ve lipaz düzeyinde zaman içinde anlamlı bir artış saptanmış; ancak hiçbir hastada klinik akut pankreatit tablosu gelişmemiştir. Elde edilen sonuçlar, obezite tedavisinde haftalık maksimum 1 mg dozunda semaglutid kullanımının, 6 aylık süreçte yaşam tarzı müdahalesine kıyasla ağırlık kaybı, VKİ ve özellikle santral obezite (bel çevresi) üzerinde anlamlı düzeyde daha etkin bir azalma sağladığını ortaya koymaktadır. Semaglutid tedavisiyle ilişkili yağsız kitle ve kas kitlesi kaybına rağmen, fonksiyonel kas gücünün (el kavrama gücü) korunmuş olması klinik açıdan oldukça değerlidir. Tedavi sırasında izlenen pankreatik enzim artışları nedeniyle hastaların subklinik pankreatik etkilenim açısından yakın takibi ve kas kitlesinin korunması amacıyla tedaviye direnç egzersizleri ile yüksek proteinli beslenmenin eklenmesi önerilmektedir.
Özet (Çeviri)
This study evaluated the effects of weekly subcutaneous semaglutide use (maximum 1 mg/week) in addition to lifestyle modification in patients presenting to an obesity clinic compared to a control group receiving no medical treatment. The evaluation focused on body weight, body composition (fat and muscle mass), functional muscle strength, and a comprehensive set of metabolic and endocrinological biomarkers under real-world conditions. The research was designed as a single-center, prospective, and observational study. A total of 140 volunteers aged 18–65 with a diagnosis of obesity and a desire to lose weight, who were followed up at the Istanbul Medeniyet University Goztepe Prof. Dr. Suleyman Yalcin Training and Research Hospital Obesity Clinic, were included in the study (70 in the semaglutide group and 70 in the lifestyle-only control group). The follow-up of all participants included in the study was conducted prospectively for a duration of 6 months from the time of their initial clinic visit. Body composition was assessed using bioelectrical impedance analysis (BEA), and muscle strength was evaluated via handgrip strength using a hydraulic hand dynamometer. Blood samples were collected at baseline, month 3, and month 6 to analyze metabolic, glycemic, and endocrinological parameters. Linear mixed models adjusted for age and sex were utilized for statistical analysis, and multiple comparisons were corrected using the Benjamini-Hochberg (BH-FDR) method, with values reported. At the end of the 6-month follow-up, an average body weight loss of 9.83% was achieved in the semaglutide group compared to 7.10% in the control group. In the linear mixed model analysis, the time×group interaction was statistically significant for body weight, BMI, waist circumference, and hip circumference. These findings demonstrate that semaglutide was superior to the control group in improving anthropometric measurements. In the semaglutide group, 85.71% of participants achieved a weight loss of 5%, and 47.62% reached a weight loss of 10%. Regarding body composition, the semaglutide group experienced a greater decrease in lean body mass and left extremity muscle mass compared to the control group. In contrast, no significant difference was found between the groups regarding changes over time in right and left handgrip strength measurements, indicating that functional muscle strength was preserved in both groups. Glycemic parameters (HbA1c, fasting glucose, insulin) and lipid profiles (total cholesterol, LDL, triglycerides) showed significant improvements from baseline in both groups, but the patterns of change did not differ significantly between the groups. Regarding safety parameters, a significant increase over time was observed in serum amylase and lipase levels in the semaglutide group; however, no patient developed clinical acute pancreatitis. The obtained results demonstrate that the use of semaglutide at a maximum dose of 1 mg/week in obesity treatment provides a significantly more effective reduction in body weight, BMI, and particularly central adiposity (waist circumference) over a 6-month period compared to lifestyle intervention alone. Despite the loss of lean mass and muscle mass associated with semaglutide treatment, the preservation of functional muscle strength (handgrip strength) is highly valuable from a clinical perspective. Due to the observed increases in pancreatic enzymes during treatment, close monitoring of patients for subclinical pancreatic involvement is recommended. Additionally, integrating resistance exercises and high-protein nutrition into the treatment plan is advised to preserve muscle mass.
Benzer Tezler
- 1 ocak 2018- 31 mart 2020 tarihleri arasında Akdeniz Üniversitesi Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları Polikliniği'nde takip edilen tip 2 diyabetes mellitus tanılı hastaların tedavi seçiminde ulusal ve uluslararası kılavuzların tedavi önerilerine uygunluğunun değerlendirilmesi
Evaluation of compliance with treatment recommendations of national andinternational guidelines in the treatment selection of patients with type 2diabetes mellitus at Akdeniz University Endocrinology and Metabolism Policlinic between January 1, 2018 - March 31, 2020
MEHMET ZABIT KARTAL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıAkdeniz Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MUSTAFA KEMAL BALCI
- Tip 2 diyabet tanılı hastalarda semaglutid tedavisinin beta hücre fonksiyonu ve metabolik parametreler üzerine etkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effects of semaglutide treatment on beta-cell function and metabolic parameters in patients with type 2 diabetes
ELİFNUR DEMİRCİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
Aile Hekimliğiİstanbul Medeniyet ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MEHMET SARGIN
- GLP-1 reseptör agonist tedavisinin tiroid fonksiyon testlerine etkisi
Effects of GLP-1 receptor agonist therapy on thyroid function tests
HASAN BOZBURUN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. NALAN OKUROĞLU
- Sıçanlarda valproik asit ile oluşturulan otizm spektrum bozukluğu modelinde GLP-1 agonisti semaglutidin etkisi
The effect of the GLP-1 agonist semaglutide in a rat model of autism spectrum disorder induced by valproic acid
EBRU ALKAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2026
Eczacılık ve FarmakolojiKütahya Sağlık Bilimleri ÜniversitesiFarmakoloji Ana Bilim Dalı
DR. YASEMİN TEKŞEN
- Sıçan tip 2 diyabet modelinde GLP-1 reseptör agonisti semaglutidin kardiyovasküler etkilerinin değerlendirilmesi
Evaluation of the cardiovascular effects of the GLP-1 receptor agonist semaglutide in a rat model of type 2 diabetes mellitus
MERYEM ARAS
Doktora
Türkçe
2026
Eczacılık ve Farmakolojiİstanbul ÜniversitesiFarmakoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. DENİZ KALELİ DURMAN
DOÇ. DR. SAVAŞ ÜSTÜNOVA