Geri Dön

İmplant soketine ozon uygulamasının marjinal kemik seviyesi üzerine etkilerinin karşılaştırılması

Comparison of the effects of ozone application to the implant socket on marginal bone levels

PDF İndir

  1. Tez No: 1015573
  2. Yazar: ZELİHA BAŞAK ÇAKIR ERDİL
  3. Danışmanlar: PROF. DR. METİN ÇALIŞIR
  4. Tez Türü: Diş Hekimliği Uzmanlık
  5. Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
  6. Anahtar Kelimeler: Dental implant, Ozon tedavisi, Marjinal kemik seviyesi, Osseointegrasyon, CBCT, Dental implantasyon, Konik ışınlı bilgisayarlı tomografi, Dental implant, Ozone therapy, Marginal bone level, Osseointegration, CBCT, Dental implantation, Cone-beam computed tomography
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Adıyaman Üniversitesi
  10. Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Periodontoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Periodontoloji Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, implant yerleştirilmesi sırasında soket içerisine uygulanan lokal ozon tedavisinin marjinal kemik seviyesi üzerindeki etkilerini radyografik olarak değerlendirmek ve elde edilen bulguları standart implant cerrahi protokolü ile karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma split-mouth tasarımında planlanmış prospektif klinik bir araştırmadır. Aynı hastada karşılıklı benzer anatomik bölgelerde yerleştirilen implantlardan biri çalışma grubunu (ozon uygulanan), diğeri kontrol grubunu (standart protokol) oluşturmuştur. İmplant yerleştirilmesini takiben çalışma grubunda soket içerisine lokal ozon uygulaması gerçekleştirilmiştir. Protetik aşama çalışma kapsamı dışında bırakılmıştır. Marjinal kemik seviyeleri, cerrahi sonrası iyileşme sürecinin tamamlanmasını takiben yaklaşık 6. ayda Konik Işınlı Bilgisayarlı Tomografi (CBCT) görüntüleri üzerinden değerlendirilmiştir. Sagittal kesitlerde mezial kemik seviyesi (MBL) ve distal kemik seviyesi (DBL), koronal kesitlerde bukkal kemik seviyesi (BBL) ve Palatal kemik seviyesi (PBL) implant omuz seviyesi (IS) referans alınarak mm cinsinden ölçülmüştür. Aksiyel kesitler implantın bukkolingual konumunun doğrulanması amacıyla kullanılmıştır. Elde edilen veriler istatistiksel analiz yöntemleri ile değerlendirilmiş ve gruplar arası fark anlamlılık düzeyinde karşılaştırılmıştır. Bulgular: Ozon ve standart uygulamalar marjinal kemik kaybı açısından karşılaştırıldığında, bukkal yüzeyde standart uygulanan implantlarda kemik kaybının ozon uygulanan implantlara göre anlamlı düzeyde daha fazla olduğu saptanmıştır (p<0,001). Distal yüzeyde de standart uygulanan implantlarda daha fazla kemik kaybı gözlenmiş ve fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p=0,026). Lingual ve mezial yüzeylerde gruplar arasında anlamlı fark belirlenmemiştir (p>0,05). Kombine yüzey analizinde bukkal–lingual ortalama marjinal kemik kaybı ozon uygulanan implantlarda standart uygulamaya kıyasla anlamlı derecede daha düşük bulunmuştur (p<0,001). Mezial–distal yüzey ortalamalarında ise gruplar arasında anlamlı fark saptanmamıştır (p>0,05). Sonuç: İmplant soketine lokal olarak uygulanan ozon tedavisi, erken iyileşme döneminde marjinal kemik seviyesinin korunmasına olumlu katkı sağlamaktadır. Ozonun antimikrobiyal, antiinflamatuar ve biyostimülan etkileri göz önüne alındığında, implant cerrahisinde destekleyici bir ajan olarak kullanılabileceği düşünülmektedir. Bununla birlikte, uzun dönem klinik sonuçların değerlendirilmesi için ileri çalışmalar gerekmektedir.

Özet (Çeviri)

Aim: The aim of this study was to radiographically evaluate the effect of locally applied ozone therapy to the implant socket on marginal bone levels and to compare the findings with those obtained using the conventional implant surgical protocol. Materials and Methods: This prospective clinical study was designed using a split-mouth model. In each patient, implants placed in contralateral anatomically comparable sites were allocated to either the study group (ozone application) or the control group (standard protocol). Immediately after implant placement, local ozone was applied into the implant socket in the study group. The prosthetic phase was excluded from the study design. Marginal bone levels were assessed approximately 6 months after surgery using Cone Beam Computed Tomography (CBCT). On sagittal sections, mesial bone level (MBL) and distal bone level (DBL) were measured, while buccal bone level (BBL) and palatal bone level (PBL) were evaluated on coronal sections. All measurements were performed in millimeters using the implant shoulder (IS) as the reference point. Axial sections were used to confirm the buccolingual positioning of the implant. The obtained data were statistically analyzed, and intergroup differences were evaluated at the established level of significance. Results: When ozone and standard applications were compared in terms of marginal bone loss, significantly greater bone loss was observed at the buccal surface in the standard group compared to the ozone group (p<0.001). At the distal surface, bone loss was also significantly higher in the standard group (p=0.026). No statistically significant differences were detected at the lingual or mesial surfaces (p>0.05). In the combined surface analysis, buccal–lingual marginal bone loss was significantly lower in the ozone group compared to the standard group (p<0.001). No statistically significant difference was found between groups in mesial–distal surface averages (p>0.05). Conclusion: Local ozone application to the implant socket positively contributes to the preservation of marginal bone levels during the early healing period. Considering its antimicrobial, anti-inflammatory, and biostimulatory properties, ozone may serve as an adjunctive agent in implant surgery. However, further long-term clinical studies are required to confirm these findings.

Geri Dön