Timustan deselülarize matriks elde edilmesi ve karakterizasyonu
Decellularization and characterizing desellularized matrix from thymus
- Tez No: 1015437
- Danışmanlar: PROF. DR. PETEK KORKUSUZ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Histoloji ve Embriyoloji, Histology and Embryology
- Anahtar Kelimeler: Timus, deselülarizasyon, histokimya, jel elektroforezi, spektrofotometri, Thymus, decellularization, histochemistry, gel electrophoresis, spectrophotometry
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Histoloji ve Embriyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Deselülarizasyon doku ve organların hücre bileşenlerinden arındırılarak ekstraselüler matriksin (ESM) korunması yöntemidir. Pek çok organ ve dokuya ait optimize deselülarizasyon protokolü bulunmakta olup timus deselülarizasyonu ve deselülarizasyonun değerlendirilmesi ile ilgili çalışmalar sınırlıdır ve bu konu ile ilgili ileri araştırmalara gereksinim bulunmaktadır. Primer lenfoid organ olan timus adaptif immünitenin oluşturulmasında T lenfosit farklılaşması ve santral immün toleransın geliştirilmesinde görev almaktadır. Deselülarize timus bu işlevlerin ex vivo test edilmesi için güvenli bir platform oluşturabilir. Bu çalışmada hangi deselülarizasyon protokollerinin optimum timus iskelesini sağlamada etkili olduğu sorusu yanıtlanacaktır. Bu amaçla pubertal dönemdeki 8 - 12 haftalık erkek Wistar sıçanlardan elde edilen timus örnekleri çevre dokulardan temizlenip loblarına ayrılmış ve dondurma çözme siklusları, sodyum dodesil sülfat (SDS), Triton X-100, 3-[(3-kolamidopropil) dimetilamonyo]-2-hidroksi-1-propansulfonat (CHAPSO), sodyum deoksikolat (SDC), n-oktil glukozid (NOG), benzonazın etkilerinin değerlendirileceği toplamda 11 adet grup ile (n=6 lop) deneyler gerçekleştirilmiştir. Deneylerde kantitatif olarak birim alana düşen çekirdek sayısı, birim kuru ağırlıkta izole edilen DNA miktarı; semikantitatif olarak birim alanda kollagen fibrilleri yoğunluğu; kalitatif olarak izole edilen çift zincirli DNA (dsDNA) uzunluğu deney grupları arasında karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Birim alandaki çekirdek sayısı CHAPSO, NOG, SDC, SDS-Y, TX-D ve TX-Y protokollerinde düşmüştür. DNA izolasyonu ve jel elektroforezi DNA izolasyonunun başarılı bir şekilde gerçekleştirildiğini ve CHAPSO, SDC, SDS-Y, TX-D, TX-Y protokollerinde 200 baz çiftinden uzun dsDNA kalmadığını göstermiştir. DNA konsantrasyonu SDS-Y grubunda düşmüştür. Deselülarizasyon başarısı açısından azalmaması istenen kollagen boyanma yoğunluğu, kontrol grubu ile karşılaştırıldığında, CHAPSO ve SDS-Y dışındaki protokollerde anlamlı farklılık göstermemiştir. Deselülarizasyon protokolünün optimizasyonu timusun in vitro ve ex vivo koşullarda modellenerek involüsyon, doku ve organ reddi gibi fizyopatolojik mekanizmaların in vivo modellere gerek olmadan saptanabilmesini sağlayabilecektir.
Özet (Çeviri)
Decellularization is a method of removing cellular components from tissues and organs while preserving the extracellular matrix (ECM). While optimized decellularization protocols exist for many organs and tissues, studies on thymus decellularization and the evaluation of decellularization are limited, and further research on this topic is needed. The thymus, a primary lymphoid organ, plays a role in T lymphocyte differentiation and the development of central immune tolerance in the formation of adaptive immunity. The decellularized thymus can provide a safe platform for testing these functions ex vivo. This study will answer the question of which decellularization protocols are effective in providing an optimal thymus scaffold. For this purpose, thymus samples obtained from 8-12 week-old male Wistar rats in the pubertal period were cleared of surrounding tissues, separated into lobes, and subjected to freeze-thaw cycles, sodium dodecyl sulfate (SDS), Triton X-100, 3- [(3-chloroamidopropyl) dimethylammonio]-2-hydroxy-1-propanesulfonate (CHAPSO), sodium deoxycholate (SDC), n-octyl glucoside (NOG), and benzonase. In the experiments, the number of nuclei per unit area, the amount of DNA isolated per unit dry weight, the density of collagen fibrils per unit area, and the length of isolated double-stranded DNA (dsDNA) were quantitatively and semi-quantitatively compared between experimental groups. The number of nuclei per unit area decreased in the CHAPSO, NOG, SDC, SDS-Y, TX-D, and TX-Y protocols. DNA isolation and gel electrophoresis demonstrated that DNA isolation was successfully performed and that no dsDNA longer than 200 base pairs remained in the CHAPSO, SDC, SDS-Y, TX-D, and TX-Y protocols. DNA concentration decreased in the SDS-Y group. Collagen staining intensity, which should not decrease with decellularization success, did not differ significantly from the control group in protocols other than CHAPSO and SDS-Y. Optimization of the desellularization protocol by modeling the thymus in vitro and ex vivo conditions will enable the detection of pathophysiological mechanisms such as involution, tissue, and organ rejection without the need for in vivo models.
Benzer Tezler
- T-hücreli akut lenfoblastik lösemide genom boyu anlatım analizleri
Whole genome expression analysis in t-cell acute lymphblastic leukemia
ÖZDEN HATIRNAZ NG
- Domuz timusunda apoptozisin immunohistokimyasal ve ultrastrüktürel yöntemlerle incelenmesi
Investigation on apoptosis in thymus of the pigs by immunohistochemical and ultrastructural techniques.
AHMET CEYLAN
Doktora
Türkçe
2014
Histoloji ve EmbriyolojiAnkara ÜniversitesiHistoloji ve Embriyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BELMA ALABAY
- Akciğer transplantasyonu olgularında erken immün iyileşme döneminde T hücre kinetiğinin tcr excision circle (TREC)düzeyi ile izlenmesi
Monitoring t cell kinetics at early recovery period of lung transplantation cases by TCR excision circle (TREC) levels
FATMA TUBA AKDENİZ
Doktora
Türkçe
2017
Moleküler TıpYeditepe ÜniversitesiMoleküler Tıp Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. GÜLDEREN YANIKKAYA DEMİREL
- Lenfomalı hastalarda periferik kan CD4+ CD25+ FOXP3+ düzenleyici T hücreler ve klinik özellikler arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi
Assessment of the relationship between peripheral blood CD4+ CD25+ FOXP3+ regulatory T cells and clinical characteristics of patients with lymphoma
SERAP ŞERMET
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2015
HematolojiEskişehir Osmangazi Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. EREN GÜNDÜZ
DOÇ. DR. OLGA MELTEM AKAY
DOÇ. DR. VİLDAN ÖZKOCAMAN
- 0-6 yaş grubu sağlıklı Türk çocuklarında timopoezin izlenmesi
Evaluation of the thymopoiesis in healthy Turkish children between 0-6 years
AKİF KAVGACI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Allerji ve İmmünolojiAnkara ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. KAMİLE AYDAN İKİNCİOĞULLARI