Psoriasis tırnak tutulumunda IL-17 ve IL-23 inhibitörlerinin etkinliği ve yaşam kalitesi üzerindeki etkileri
The efficacy of IL-17 and IL-23 inhibitors in psoriasis nail involvement and their effects on quality of life
- Tez No: 1014210
- Danışmanlar: PROF. DR. İLKNUR KIVANÇ ALTUNAY
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Dermatoloji, Dermatology
- Anahtar Kelimeler: NAPSİ, IL-17, IL-23, Tırnak Psoriasisi, PASİ, Biyolojik Tedaviler, NAPSI, IL-17, IL-23, Nail Psoriasis, PASI, Biological Treatments
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Şişli Hamidiye Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Deri ve Zührevi Hastalıklar Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmada, psoriasis hastalarında tedavisi zor ve özellikli bir tutulum alanı olan tırnak psoriasisinde, yeni nesil biyolojik ajanlardan IL-17 inhibitörleri (bimekizumab, iksekizumab, sekukinumab) ile IL-23 inhibitörlerinin (guselkumab, risankizumab) tırnak psoriasisindeki etkinliğini ve hastaların yaşam kalitesi üzerindeki etkilerini prospektif olarak karşılaştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışma prospektif gözlemsel bir araştırma olarak tasarlanmıştır. Çalışmaya S.B.Ü. Şişli Hamidiye Etfal Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi psoriasis Polikliniği'nde takip edilen, en az bir tırnak psoriasisi bulgusu olan ve konvansiyonel tedavi öyküsü bulunan 18 yaş üzeri toplam 74 hasta dahil edildi. Hastalar sitokin yolaklarına göre IL-17 inhibitör grubu (n=47) ve IL-23 inhibitör grubu (n=27) olarak iki sınıfa ayrıldı; ayrıca beş ajan bazında da ayrı analizler yapıldı. Hastaların 0, 12, 24, 36 ve 52. haftalardaki takipleri PASİ, NAPSİ ve DYKİ skorları kullanılarak prospektif olarak değerlendirildi. Çalışma 36. haftaya kadar 74 hastayı içerirken, veri kesim tarihi itibarıyla toplam 37 hasta 52 haftalık izlemini tamamlamıştır. Bulgular: Hastaların medyan yaşı 38 yıl, medyan hastalık süresi 14 yıl olarak saptandı. Deri bulgularının gerilemesinde (PASİ 90 ve PASİ 100) IL-17 ve IL-23 sınıfları arasında hiçbir zaman noktasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmadı (tüm p > 0,05); her iki sınıf da 12. haftada deride güçlü bir temizlenme başarısı sergiledi. Buna karşın tırnak iyileşme hızını gösteren NAPSİ medyan yüzde azalma analizinde; IL-17 grubu hem 24. haftada (%52,9 vs %43,5; p=0,031) hem de 36. haftada (%69,8 vs %59,1; p=0,009) IL-23 grubuna kıyasla istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha yüksek yanıtlar gösterdi. 24. haftada NAPSİ 50 yanıt oranı IL-17 grubunda %57,4, IL-23 grubunda %22,2 (p=0,004); 36. haftada NAPSİ 75 yanıt oranı ise IL-17 grubunda %38,3, IL-23 grubunda %7,4 (p=0,006) olarak anlamlı düzeyde IL-17 lehine bulundu. 52. haftaya gelindiğinde iki sınıfın tırnak etkinlik eğrileri yakınsadı ve aralarındaki fark anlamlılığını kaybetti (p=0,130). Beş biyolojik ajan arasında bimekizumab, tırnak lezyonlarında sergilediği erken ve kararlı NAPSİ 50 (%92,6) ve NAPSİ 75 (%44,4) başarı oranlarıyla ön plana çıktı. Hasta-içi analizlerde el tırnaklarındaki iyileşmenin ayak tırnaklarına göre belirgin derecede daha hızlı seyrettiği saptandı (p<0,001). Hastaların başlangıçta 10,5 olan medyan DYKİ skorları, tedavinin ilk 12 haftasında hızla 3,0'a düşerek kalıcı bir plato çizdi. Korelasyon analizlerinde PASİ ile DYKİ arasında zayıf düzeyde anlamlı bir korelasyon (ρ=0,234; p=0,044) tespit edilirken, NAPSİ ile PASİ ve NAPSİ ile DYKİ arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmadı. Sonuç: Biyolojik tedaviler hem deri lezyonlarında hem de yaşam kalitesinde ilk 12 haftada dramatik ve eşdeğer bir iyileşme sağlamaktadır. Ancak tırnak psoriasisinde iyileşme süreci deriye göre daha geç başlamakta ve tam yanıt için 52 haftayı aşan takiplere ihtiyaç duyulmaktadır. Şiddetli ve dirençli tırnak tutulumunun ön planda olduğu, hızlı klinik yanıt beklenen vakalarda, IL-17 inhibitörlerinin öncelikli terapötik strateji olarak tedavi algoritmasında yer alması doğru bir yaklaşım olacaktır.
Özet (Çeviri)
Aim: This study aimed to prospectively compare the efficacy and impact on quality of life of next-generation biological agents—specifically IL-17 inhibitors (bimekizumab, ixekizumab, secukinumab) and IL-23 inhibitors (guselkumab, risankizumab)—in treating nail psoriasis, a notoriously difficult-to-treat manifestation in psoriasis patients. Material and Methods: This prospective observational study included 74 patients aged over 18 with at least one sign of nail psoriasis and a history of conventional treatment, followed at the University of Health Sciences Sisli Hamidiye Etfal Training and Research Hospital Dermatology Outpatient Clinic. Patients were categorized based on their cytokine pathways into an IL-17 inhibitor group (n=47) and an IL-23 inhibitor group (n=27); separate analyses were also conducted for each of the five individual agents. Patient follow-ups at weeks 0, 12, 24, 36, and 52 were prospectively evaluated using PASI, NAPSI, and DLQI scores. As of the data cut-off date, 37 patients had completed their 52-week follow-up. Results: The median age of the patients was 38 years, with a median disease duration of 14 years. No statistically significant difference was observed between the IL-17 and IL-23 classes in the clearance of skin lesions (PASI 90 and PASI 100) at any time point (all p > 0.05); both classes demonstrated robust skin clearance by week 12. In contrast, analysis of the median percentage reduction in NAPSI, reflecting the rate of nail improvement, revealed that the IL-17 group achieved statistically significantly higher responses compared to the IL-23 group at both week 24 (52.9% vs. 43.5%; p=0.031) and week 36 (69.8% vs. 59.1%; p=0.009). The NAPSI 50 response rate at week 24 was 57.4% in the IL-17 group and 22.2% in the IL-23 group (p=0.004); at week 36, the NAPSI 75 response rate was 38.3% for IL-17 and 7.4% for IL-23 (p=0.006), significantly favoring IL-17. By week 52, the nail efficacy curves of the two classes converged, and the difference lost statistical significance (p=0.130). Among the five agents, bimekizumab stood out with early and stable success rates for NAPSI 50 (92.6%) and NAPSI 75 (44.4%) in nail lesions. Intra-patient analyses indicated that fingernail improvement progressed significantly faster than toenail improvement (p<0.001). The patients' median DLQI score, initially 10.5, dropped rapidly to 3.0 during the first 12 weeks of treatment and reached a stable plateau. Correlation analyses revealed a weakly significant correlation between PASI and DLQI (ρ=0.234; p=0.044), whereas no statistically significant relationship was found between NAPSI and PASI, or between NAPSI and DLQI. Conclusion: Biological treatments provide dramatic and equivalent improvements in both skin lesions and quality of life during the first 12 weeks. However, the healing process in nail psoriasis begins later than in the skin, and follow-ups exceeding 52 weeks are necessary to observe a complete response. In cases where severe and resistant nail involvement is prominent and a rapid clinical response is desired, prioritizing IL-17 inhibitors in the treatment algorithm represents an appropriate therapeutic strategy.
Benzer Tezler
- IgM, IgG ve lgA romatoid faktörlerin değişik artritli hasta gruplarında mikro-ELISA test yöntemiyle ölçülmesi
Başlık çevirisi yok
BAHRİYE KEŞ
- Psoriasiste elektroensefalografi ve psikometrik testlerin değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
BARIŞ DERVENT
- Psoriasis'de serum ve lökosit antioksidan savunma sistemindeki değişiklikler
Başlık çevirisi yok
GÜRSEL TANRIKULU
- Doğu Akdeniz bölgesi ticari portakal çeşitlerinde psorosis grubu hastalıkların indekslenmesi
Başlık çevirisi yok
NÜKET ÖNELGE
