Adli tıp kurumu birinci ihtisas kurulunca rapor düzenlenen hüviyeti meçhul ölümlerin adli tıbbi açıdan değerlendirilmesi
Forensic evaluation of unidentified deaths reported by the first specialization board of the council of forensic medicine
- Tez No: 1012134
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ YUSUF ATAN, DR. MUHAMMED EMRE YILMAZ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Adli Tıp, Forensic Medicine
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Adalet Bakanlığı
- Enstitü: Adli Tıp Kurumu
- Ana Bilim Dalı: Adli Tıp Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışma, 01.01.2020–31.12.2024 tarihleri arasında Adli Tıp Kurumu Birinci İhtisas Kurulu'na gönderilen 420 hüviyeti meçhul olgunun retrospektif analizi ile kimliklendirme yöntemlerinin etkinliğini ve ölüm nedenleriyle ilişkili bulguları ortaya koymayı amaçlamaktadır. Vakaların %85'i erkek (n=357), %15'i kadın (n=63) olup; uyruk dağılımında %34 Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı, %27,6 yabancı uyruklu, %38,4 bilinmeyen olarak kaydedilmiştir. İleri çürüme evresinde DNA incelemesine olan gereksinim anlamlı biçimde artmıştır (p<0,001). Parmak izi yalnızca %18,3 vakada alınabilmiş, odontolojik incelemeler ise antemortem kayıt eksiklikleri nedeniyle sınırlı kalmıştır. Kimliklendirme sürecinde DNA profilleme (%61,1) ve YSTR analizleri (%22,7) en sık kullanılan tekniklerdir; ancak referans örnek eksikliği kimliklendirme başarısını olumsuz etkilemiştir. Ölüm nedenleri incelendiğinde, vakaların %30,2'si zorlamalı nedenlerle (travmatik yaralanmalar, ası, boğulma), %21,0'i toksikolojik nedenlerle (alkol ve uyuşturucu intoksikasyonu), %30,2'si doğal nedenlerle (kalp-damar hastalıkları, enfeksiyonlar) gerçekleşmiş; %18,6'sında ise neden belirlenememiştir. Bulgular, klasik yöntemlerin (parmak izi, görsel teşhis) tek başına yetersiz olduğunu; DNA incelemesi, YSTR, radyolojik bulgular ve otopsi verilerinin disiplinler arası bir yaklaşımla birlikte kullanıldığında kimliklendirme başarısının belirgin şekilde arttığını göstermektedir. Çalışma, olay yeri incelemelerinin standardizasyonu, DNA örneklerinin uygun koşullarda saklanması ve ulusal DNA veritabanı oluşturulmasının sürecin güvenilirliği açısından kritik önemde olduğunu vurgulamaktadır. Hüviyeti meçhul olguların kimliklendirilmesi yalnızca bilimsel değil, aynı zamanda insani ve toplumsal bir sorumluluk olarak ele alınmalıdır.
Özet (Çeviri)
This study retrospectively examines 420 unidentified death cases referred to the First Specialization Board of the Council of Forensic Medicine between January 1, 2020, and December 31, 2024, aiming to evaluate the effectiveness of identification methods and their relationship with postmortem conditions and causes of death. Identity determination is a critical step for both judicial processes and humanitarian obligations. Among the cases, 85% (n=357) were male and 15% (n=63) female; nationality distribution included 34% Turkish citizens, 27.6% foreign nationals, and 38.4% unknown. Advanced decomposition significantly increased reliance on DNA analysis (p<0.001). Fingerprints were obtained in only 18.3% of cases, while odontological methods were rarely applied due to insufficient ante-mortem records. DNA-based techniques provided the highest success rates, with DNA profiling performed in 61.1% of cases and Y-STR analysis in 22.7%. However, lack of reference samples remained a major limitation. Regarding causes of death, 30.2% were attributed to traumatic factors (e.g., blunt injuries, hanging, drowning), 21.0% to toxicological causes (alcohol and drug intoxication), 30.2% to natural causes (cardiovascular disease, infections), while 18.6% remained undetermined. Findings indicate that traditional methods such as fingerprinting and visual recognition are insufficient alone; a multidisciplinary approach combining DNA analysis, Y-STR typing, radiological imaging, and autopsy findings significantly improves identification outcomes. The study emphasizes the need for standardized crime scene documentation, proper preservation of DNA samples, and the establishment of a national DNA database to enhance reliability. Unidentified deaths should be addressed not only as forensic challenges but also as humanitarian and social responsibilities, ensuring closure for families and strengthening forensic practice in Türkiye.
Benzer Tezler
- Türkiye'de trafik kazalarının epidemiyolojisi
Başlık çevirisi yok
HARUN KARACA
Yüksek Lisans
Türkçe
1985
UlaşımGazi ÜniversitesiKazalarda Acil Yardım ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HİKMET PEKCAN
- Yahya Kemal'de bedii tefekkür unsurları: 1 Kendi Gök Kubbemiz'de duygu
Başlık çevirisi yok
MUSTAFA ÖZBALCI
Yüksek Lisans
Türkçe
1985
Türk Dili ve EdebiyatıGazi ÜniversitesiTürk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SADIK K. TURAL
- Geçmişte, günümüzde syphilis (frengi)
Syphilis today and in the past
BELKIS ÖZDEMİR
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
DermatolojiUludağ ÜniversitesiDeontoloji ve Tıp Tarihi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. AYŞEGÜL DEMİRHAN ERDEMİR
- Seyrek-Zade Mehmet Asım'ın hayatı ve Zeyl-i Zübdetü'l-Eş'ar adlı eseri
Başlık çevirisi yok
ALİ OSMAN COŞKUN
Yüksek Lisans
Türkçe
1985
Türk Dili ve EdebiyatıGazi ÜniversitesiTürk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. ABDULKERİM ABDÜLKADİROĞLU