Geri Dön

Periodontal kemik kaybı ve periapikal lezyon boyutunun apikal rezeksiyon uygulanan maksiller santral kesici dişlerin biyomekanik davranışına etkisi: Sonlu elemanlar analizi

The effect of periodontal bone loss and periapical lesion size on the biomechanical behavior of maxillary central incisors with apical resection: Finite element analysis

  1. Tez No: 1011830
  2. Yazar: YAREN TUANA İMAMOĞLU
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. SELİN GÖKER KAMALI
  4. Tez Türü: Diş Hekimliği Uzmanlık
  5. Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
  6. Anahtar Kelimeler: Apikal rezeksiyon, kemik kaybı, sonlu elemanlar analizi, periapikal lezyon, Alveolar kemik kaybı, Endodonti, Sonsuz elemanlar analizi, Apical resection, bone loss, finite element analysis, periapical lesion, prognosis, Alveolar bone loss, Endodontics, Infinite elements analysis
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Marmara Üniversitesi
  10. Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Endodonti Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın temel amacı, periodontal kemik kaybı, periapikal lezyon boyutu ve apikal rezeksiyon prosedürünün maksiller santral dişlerin biyomekanik davranışı üzerindeki etkilerini bütüncül bir yaklaşımla ortaya koymak ve klinik karar verme süreçlerine katkı sağlamaktır. Gereç ve Yöntem: Maksiller santral diş ve çevre dokuları temsil eden üç boyutlu modeller oluşturulmuştur. Senaryolar, 0, 6, 8, 10, 12 ve 14mm periapikal lezyon boyutları, 0, 1, 2, 3 ve 4 mm periodontal kemik kaybı seviyeleri ve apikal rezeksiyon varlığı/yokluğu kombinasyonları temel alınarak tasarlanmış ve toplam 60 adet model elde edilmiştir. Modellere sonlu elemanlar analizi kapsamında çelik küre aracılığıyla 100 N kuvvet uygulanmış ve yükleme sonrasında diş üzerinde oluşan von Mises stres ve total deformasyon değerleri hesaplanmıştır. Elde edilen veriler karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Bulguların güvenilirliğini ve yorumlanabilirliğini artırmak amacıyla Robust regresyon ve kümeleme analizi uygulanmıştır. Bulgular: Regresyon analizleri, periodontal kemik kaybının hem von Mises stres hem de total deformasyon üzerinde en güçlü ve anlamlı belirleyici olduğunu göstermiştir (p<0,001). Periapikal lezyon boyutu total deformasyonu anlamlı ve pozitif yönde artırırken (p<0,001), von Mises stres üzerindeki etkisi istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p>0,05). Apikal rezeksiyon ise dentin stresini anlamlı düzeyde azaltmış (p=0,020) ancak total deformasyonu etkilememiştir (p>0,05). Kümeleme analizi sonuçlarına göre, 1-2 mm kemik kaybında düşük risk korunurken, 3 mm'de risk düzeyinde belirgin bir artış saptanmıştır. 4 mm kemik kaybı ve 14 mm lezyon kombinasyonu yüksek risk kategorisinde yer almıştır. Sonuç: Çalışmamızın sınırlamaları dahilinde, biyomekanik stabilitenin temel belirleyicisinin rezidüel periodontal destek düzeyi olduğu ve 3 mm kemik kaybının biyomekanik risk açısından kritik bir eşik oluşturduğu ortaya konmuştur. Periodontal desteği zayıf olan dişlerde geniş periapikal lezyonların varlığı ise kümülatif bir risk oluşturmaktadır.

Özet (Çeviri)

Objective: This study aims to comprehensively evaluate the effects of periodontal bone loss, periapical lesion size, and apical resection on the biomechanical behavior of maxillary central incisors, and to contribute to clinical decision-making processes Material and Method: Three-dimensional models of the maxillary central incisor and its supporting tissues were developed. A total of 60 unique scenarios were generated by combining different periapical lesion sizes (0, 6, 8, 10, 12, and 14 mm), periodontal bone loss levels (0, 1, 2, 3, and 4 mm), and the presence or absence of apical resection. Within the finite element analysis framework, a 100 N load was applied using a steel sphere. Following simulation, von Mises stress distribution and total deformation values were calculated and comparatively analyzed. The obtained data were analyzed comparatively. To enhance the reliability and interpretability of the findings, robust regression and clustering analyses were performed. Results: Regression analyses revealed that periodontal bone loss was the strongest and most significant predictor of both von Mises stress and total deformation (p <0.001). While periapical lesion size significantly and positively increased total deformation (p <0.001), its effect on von Mises stress was not statistically significant (p > 0.05). Apical resection significantly reduced dentin stress (p = 0.020) but had no significant effect on total deformation (p> 0.05). According to the clustering analysis, a low-risk profile was maintained at 1–2 mm of bone loss, whereas a marked increase in risk was observed at 3 mm. The combination of 4 mm bone loss and a 14 mm lesion was classified within the high-risk category. Conclusion: Within the limitations of this study, it was concluded that the level of residual periodontal support is the primary determinant of biomechanical stability, and 3 mm of bone loss constitutes a critical threshold for biomechanical risk. Furthermore, the presence of large periapical lesions in teeth with compromised periodontal support poses a cumulative risk

Benzer Tezler

  1. Jüvenil diabetes mellituslu olgularda tükrük immunoglobulin A, çürük ve periodontal ilişki

    Başlık çevirisi yok

    SERAP AKYÜZ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Diş HekimliğiMarmara Üniversitesi

    Pedodonti Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. CENGİZ OKTAY