Tam kan değişimi uygulanan ciddi hiperbilirübinemili yenidoğanların değerlendirilmesi
Evaluation of newborns diagnosed with severe hyperbilirubinemia who underwent exchange transfusion
- Tez No: 1011102
- Danışmanlar: PROF. DR. SERDAR CÖMERT
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2026
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Çocuk Neonatoloji Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Amaç: Bu çalışmada yenidoğan yoğun bakım ünitesinde takip edilen ve kan değişimi uygulanan ciddi hiperbilirübinemili yenidoğanlarda demografik, klinik ve laboratuvar özellikler ile tedavi sonrası oluşan komplikasyonların değerlendirilmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Retrospektif olarak gerçekleştirilen çalışmaya tam kan değişimi yapılan 20 olgu ve ciddi hiperbilirübinemisi olan ancak kan değişimi yapılmayan 20 olgu, toplam 40 yenidoğan dahil edildi. İki grup arasında demografik, klinik, etiyolojik özellikler, laboratuvar bulguları ve komplikasyonlar karşılaştırıldı. İstatistiksel anlamlılık p<0,05 olarak kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya tam kan değişimi yapılan 20 bebek ve ciddi hiperbilirübinemisi olan ancak kan değişimi yapılmayan 20 bebek, toplamda 40 bebek dahil edildi. Tam kan değişimi yapılan grupta 11 kız (%55) ve 9 erkek (%45), kan değişimi yapılmayan grupta 9 kız (%45) ve 11 erkek (%55) mevcut idi. Gestasyon yaşı ortalaması tam kan değişimi yapılan grupta 38,25±0,94 hafta ve kan değişimi yapılmayan grupta 38,07±1,38 hafta idi. Doğum ağırlığı ortalaması kan değişimi uygulananlarda 3150±480,69 gram iken kan değişimi yapılmayanlarda 3251±507,86 gram olarak bulundu. Her iki grupta da 9 olgu (%45) normal spontan vajinal doğum, 11 olgu (%55) ise sezaryen ile doğmuştu. Gruplar arasında cinsiyet dağılımı, gestasyon haftası, doğum tartısı açısından anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Klinik özellikler değerlendirildiğinde, doğum sonrası sarılık nedeniyle başvuru zamanı tam kan değişimi yapılan grupta medyan 55 [6,75–141,50] saat, tam kan değişimi yapılmayan grupta medyan 165 [99,50–236] saat olarak bulundu. Başvuru zamanı tam kan değişimi yapılan grupta anlamlı olarak daha erken saptandı (p=0,003). Doğum sonrası hastaneye yatış zamanı tam kan değişimi yapılan grupta medyan 56,50 [12–143,75] saat, kan değişimi yapılmayan grupta 167 [100,50–238] saat, olarak bulundu. Tam kan değişimi yapılan grupta anlamlı olarak daha erken idi (p=0,004). Hastanede yatış süresi ise tam kan değişimi yapılan grupta medyan 10 [5–12] gün, kan değişimi yapılmayan grupta 5 [3–9,50] gün, olarak saptandı. Tam kan değişimi yapılan grupta hastanede yatış süresi anlamlı olarak daha uzun bulundu (p=0,039). Etiyolojik nedenler değerlendirildiğinde en sık sırasıyla Rh uygunsuzluğu, ABO uygunsuzluğu, G6PD eksikliği, pirüvat kinaz eksikliği, yetersiz beslenme ve sepsis saptandı. Hiperbilirubinemi nedenleri açısından gruplar arasında anlamlı fark saptanmadı (p>0,05). IVIG tedavisi uygulanma oranı tam kan değişimi yapılan grupta anlamlı olarak daha yüksek bulundu (%45'e karşı %15; p=0,038). Komplikasyonlar açısından değerlendirildiğinde, trombositopeni tam kan değişimi yapılan grupta 12 (%60) bebekte saptanırken tam kan değişimi yapılmayan grupta gözlenmedi ve bu fark ileri düzeyde anlamlı bulundu (p<0,001). Hipokalsemi yalnızca tam kan değişimi yapılan grupta %30 sıklıkta gözlendi. Gruplar arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu (p=0,020). Anemi ise tam kan değişimi yapılmayan grupta daha yüksek oranda saptandı (%45'e karşı %15; p=0,038). Sonuç: Tam kan değişimi, ciddi hiperbilirübinemi tedavisinde etkili bir çözüm sunmaktadır. Ancak trombositopeni ve hipokalsemi gibi kritik komplikasyonların oluşma riskine karşı dikkatli olunması ve yakın izlem yapılması gerekmektedir. Bu doğrultuda, uygun hasta seçimi, zamanında yapılan müdahaleler ve işlem sonrasında yakın klinik ve laboratuvar takibinin sağlanması büyük önem taşımaktadır.
Özet (Çeviri)
ABSTRACT Aim: The aim of this study was to evaluate the demographic, clinical, and laboratory characteristics, as well as post-treatment complications, in newborns with severe hyperbilirubinemia who were followed in the neonatal intensive care unit and underwent exchange transfusion. Materials and Methods: A total of 40 newborns were retrospectively included in the study, consisting of 20 infants who underwent exchange transfusion and 20 infants with severe hyperbilirubinemia who did not undergo exchange transfusion. Demographic, clinical, etiological characteristics, laboratory findings, and complications were compared between the two groups. A p value of <0.05 was considered statistically significant. Results: A total of 40 newborns were included in the study, consisting of 20 infants who underwent exchange transfusion and 20 infants with severe hyperbilirubinemia who did not undergo exchange transfusion. In the exchange transfusion group, there were 11 females (55%) and 9 males (45%), whereas the non-exchange transfusion group consisted of 9 females (45%) and 11 males (55%). The mean gestational age was 38.25±0.94 weeks in the exchange transfusion group and 38.07±1.38 weeks in the non-exchange transfusion group. The mean birth weight was 3150±480.69 g in infants who underwent exchange transfusion and 3251±507.86 g in those who did not. In both groups, 9 infants (45%) were delivered vaginally and 11 infants (55%) were delivered by cesarean section. No significant differences were found between the groups regarding sex distribution, gestational age, or birth weight (p>0.05). When clinical characteristics were evaluated, the median time of admission due to jaundice after birth was 55 [6.75–141.50] hours in the exchange transfusion group and 165 [99.50–236] hours in the non-exchange transfusion group. Admission occurred significantly earlier in the exchange transfusion group (p=0.003). The median postnatal hospitalization time was 56.50 [12–143.75] hours in the exchange transfusion group and 167 [100.50–238] hours in the non-exchange transfusion group, which was also significantly earlier in the exchange transfusion group (p=0.004). The median duration of hospitalization was 10 [5–12] days in the exchange transfusion group and 5 [3–9.50] days in the non-exchange transfusion group. Hospital stay was significantly longer in the exchange transfusion group (p=0.039). Etiological evaluation revealed that the most common causes were Rh incompatibility, ABO incompatibility, glucose-6-phosphate dehydrogenase (G6PD) deficiency, pyruvate kinase deficiency, inadequate feeding, and sepsis, respectively. No significant difference was found between the groups in terms of etiological causes of hyperbilirubinemia (p>0.05). The rate of intravenous immunoglobulin (IVIG) treatment was significantly higher in the exchange transfusion group compared to the non-exchange transfusion group (45% vs. 15%, p=0.038). Regarding complications, thrombocytopenia was detected in 12(%60) infants in the exchange transfusion group, whereas it was not observed in the non-exchange transfusion group, and this difference was highly significant (p<0.001). Hypocalcemia was observed only in the exchange transfusion group, with a frequency of 30%, and the difference between the groups was statistically significant (p=0.020). Anemia, on the other hand, was detected at a higher rate in the non-exchange transfusion group compared to the exchange transfusion group (45% vs. 15%, p=0.038). Conclusion: Exchange transfusion provides an effective treatment option for severe hyperbilirubinemia. However, careful monitoring and close follow-up are required because of the risk of critical complications such as thrombocytopenia and hypocalcemia. Therefore, appropriate patient selection, timely intervention, and close clinical and laboratory monitoring after the procedure are of great importance.
Benzer Tezler
- Terapotik plazma değişimi sırasında kullanılan replasman sıvılarının plazma viskozitesi ve koagülasyon faktörleri üzerine etkileri
Effects of replacement fluids used for therapeutic plasma exchange on plasma viscosity and coagulation factors
İBRAHİM TEK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2001
HematolojiAnkara Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. ÖNDER ARSLAN
- Yoğun bakımda hellp sendromlu hastalara uyguladığımız plazma değişiminin retrospektif değerlendirilmesi
Retrospective evaluation of plasma exchange which we applied to hellp syndrome patients with intensive care
ABDULLAH GÖK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2017
Anestezi ve Reanimasyonİnönü ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. AYTAÇ YÜCEL
- Total kalça protezi cerrahisinde intravenöz ve intraartiküler deksametazon uygulamasının postoperatif ağrı ve sistemik inflamatuar yanıt üzerine etkilerinin karşılaştırılması
Comparison of the effects of intravenous and intra-articular dexamethasone administration on postoperative pain and systemic inflammatory response in total hip arthroplasty
KAAN ÖNGEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
Anestezi ve ReanimasyonSağlık Bilimleri ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GÜLDENİZ ARGUN
- Feline parvovirüs (FPV) hastalarında tedaviye ek koloni stimüle edici faktör kullanımının prognostik önemi
The effect of granulocyte colony stimulating factor use in addition to classical treatment on prognosis and blood values in patients with feline panleukopenia
BOTAN KIZILKAYA
Yüksek Lisans
Türkçe
2024
Veteriner HekimliğiKırıkkale ÜniversitesiVeterinerlik İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ ERDAL KARA
- Trakeal darlığı olan hastalarda stent uygulaması ve cerrahi sonuçlarının değerlendirilmesi
Evaluation of stent application and surgery results in patients with tracheal stenosis
ÖZGÜR GÜZEY
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
Göğüs Kalp ve Damar CerrahisiSağlık Bilimleri ÜniversitesiGöğüs Cerrahisi Ana Bilim Dalı
UZMAN MURAT YAŞAROĞLU