Geri Dön

Klinik örneklerden izole edilen enterokok suşlarında antibiyotik direnci, biyofilm oluşumu ve virülans genlerinin araştırılması

Investigation of antibiotic resistance, biofilm formation, and virulence genes in enterococcus strains isolated from clinical samples

  1. Tez No: 1010305
  2. Yazar: SÜMEYYE AĞAN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. CANDAN ÖZTÜRK
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Mikrobiyoloji, Microbiology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Mersin Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Tıbbi Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Tıbbi Mikrobiyoloji Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışmada, Aralık 2024- Haziran 2025 tarihleri arasında Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Mikrobiyoloji Anabilim Dalı Laboratuvarı'na gönderilen çeşitli klinik örneklerden izole edilen toplam 88 Enterococcus izolatı değerlendirilmiş ve tür düzeyinde tanımlama VITEK 2 Compact (bioMérieux, Fransa) otomatize sistemi ile yapılmıştır. Antimikrobiyal duyarlılık testleri disk difüzyon yöntemi ile yapılıp değerlendirilmiştir. Mikrotitre plaka yöntemi ile biyofilm oluşumu belirlenmiştir. Virülans genlerinden asa1, esp, gelE, cylA ve hyl genlerinin varlığı multipleks PCR yöntemi ile araştırılmıştır. 88 Enterococcus izolatının %51'i E. faecalis (Efs), %49'u E. faecium (Efm) olarak tanımlanmıştır. Antibiyotik duyarlılık sonuçlarına göre, Efm izolatlarında direnç oranlarının Efs izolatlarına kıyasla anlamlı derecede daha yüksek olduğu saptanmıştır. Vankomisin direnci Efm izolatlarında %14 oranında görülürken, Efs izolatlarında saptanmamıştır. Virülans genlerinden asa1 ve gelE pozitifliği Efs izolatlarında sırasıyla %55,6 ve %73,3 oranında, Efm izolatlarında ise her iki gen için %2,3 oranında bulunmuştur. hyl geni yalnızca Efm izolatlarında %53,5 oranında cylA geni ise yalnızca Efs izolatlarında %11,1 oranında saptanmıştır. esp geni her iki türde de saptanmış olup Efs ve Efm izolatlarında sırasıyla %53,3 ve %69,8 oranında görülmüştür. Biyofilm oluşumu, Efs izolatlarının tamamında (%100) saptanmış; zayıf, orta ve güçlü biyofilm oranları sırasıyla %44,4, %37,8 ve %17,8 olarak belirlenmiştir. Efm izolatlarında biyofilm negatiflik oranı %51,2 olup, zayıf, orta ve güçlü biyofilm pozitiflik oranları sırasıyla %30,2, %16,3 ve %2,3 olarak bulunmuştur. Elde edilen bulgular, E. faecalis izolatlarının biyofilm oluşturma kapasitesinin daha yüksek olduğunu, E. faecium izolatlarının ise antibiyotik direnci açısından daha yüksek oranlar sergilediğini göstermektedir. Biyofilm oluşumu ve virülans genlerinin varlığı, enterokok enfeksiyonlarının patogenezinde ve tedavi sürecinde önemli rol oynayabilecek faktörler olarak değerlendirilmektedir.

Özet (Çeviri)

In this study, a total of 88 Enterococcus isolates obtained from various clinical specimens sent to the Department of Medical Microbiology Laboratory, Mersin University Faculty of Medicine, between December 2024 and June 2025 were evaluated, and species-level identification was performed using the VITEK 2 Compact automated system (bioMérieux, France). Antimicrobial susceptibility testing was carried out and evaluated by the disk diffusion method. Biofilm formation was determined using the microtiter plate method. The presence of the virulence genes asa1, esp, gelE, cylA, and hyl was investigated by multiplex PCR. Of the 88 Enterococcus isolates, 51% were identified as E. faecalis (Efs) and 49% as E. faecium (Efm). According to antimicrobial susceptibility results, resistance rates were significantly higher in Efm isolates compared to Efs isolates. Vancomycin resistance was detected in 14% of Efm isolates, whereas no resistance was observed in Efs isolates. Among the virulence genes, positivity rates of asa1 and gelE were 55.6% and 73.3% in Efs isolates, respectively, while both genes were detected at a rate of 2.3% in Efm isolates. The hyl gene was detected exclusively in Efm isolates at a rate of 53.5%, whereas the cylA gene was detected only in Efs isolates at a rate of 11.1%. The esp gene was identified in both species, with positivity rates of 53.3% in Efs and 69.8% in Efm isolates. Biofilm formation was detected in all Efs isolates (100%), with weak, moderate, and strong biofilm production rates of 44.4%, 37.8%, and 17.8%, respectively. In Efm isolates, the biofilm-negative rate was 51.2%, while weak, moderate, and strong biofilm positivity rates were 30.2%, 16.3%, and 2.3%, respectively. The findings demonstrated that E. faecalis isolates had a higher biofilm-forming capacity, whereas E. faecium isolates exhibited higher antimicrobial resistance rates. Biofilm formation and the presence of virulence genes may play important roles in the pathogenesis and treatment outcomes of enterococcal infections.

Benzer Tezler

  1. Bakteri yüzey slime yapısındaki moleküllerin, bakteri adheransı ve antibiyotik direncine etkisi

    The effect of molecules in bacterial slime layer structure upon bacterial adherence and antibiotic resistance

    ŞERİFE BARÇIN ÖZTÜRK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiAdnan Menderes Üniversitesi

    Klinik Bakteriyoloji ve Enfeksiyon Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. SERHAN SAKARYA

  2. Alopesia areatalı olgularda tedavi öncesi ve tedavi sonrası immünolojik özellikler

    Başlık çevirisi yok

    AYLA GÜLEKON

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1988

    DermatolojiGazi Üniversitesi

    Dermatoloji Ana Bilim Dalı

  3. Posterior fossa tümörleri

    Başlık çevirisi yok

    SERHAT AYDINER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    NöroşirürjiGazi Üniversitesi

    Nöroşirürji Ana Bilim Dalı

  4. Doğuştan kalça çıkıklı hastalarda kalça patolojilerinin bilgisayarlı tomografi ile değerlendirilmesi

    Başlık çevirisi yok

    NECDET ŞÜKRÜ ALTUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Ortopedi ve TravmatolojiGazi Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. ORHAN ASLANOĞLU

  5. Laktat dehidrogenaz tayini için klinik kullanıma uygun yöntem araştırması

    The investigation of a suitable method for the determination of lactate dehidrogenase in routine analysis

    SEVTAP BAKIR ÇETİNTARAKÇI

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1984

    BiyokimyaCumhuriyet Üniversitesi

    Biyokimya Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. AHMET AKER