Geri Dön

Ankara ilindeki aile hekimliği asistanlarının sık görülen dermatolojik hastalıklar hakkındaki bilgi, tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi

Evaluation of knowledge, attitudes, and practices offamily medicine residents in Ankara regarding common dermatological diseases

  1. Tez No: 1009846
  2. Yazar: ŞEYDA TORUN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MUSTAFA ÇELİK
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

ÖZET Amaç: Birinci basamak sağlık hizmetlerine başvuruların artmasıyla birlikte, aile hekimlerinden beklenen tanı koyma ve yönetim becerileri de giderek önem kazanmaktadır. Dermatolojik yakınmalar, birinci basamakta sık karşılaşılan başvuru nedenleri arasında yer almakta ve bu hastalıkların etkin yönetimi aile hekimlerinin klinik yeterliliği ile doğrudan ilişkilidir. Bu çalışma, Ankara ilinde aile hekimliği uzmanlık eğitimi alan asistanların sık görülen dermatolojik hastalıklar konusundaki bilgi düzeylerini, klinik yaklaşımlarını ve uygulama davranışlarını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Ayrıca asistanların kıdem yılı, eğitim aldıkları kurum ve dermatoloji eğitiminin yeterliliğine ilişkin algıları ile bilgi ve tutum düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi ve olası eğitim gereksinimlerinin belirlenmesi hedeflenmektedir Gereç ve Yöntem: Çalışmamız, 11.03.2026 ile 12.04.2026 tarihleri arasında yürütülen tanımlayıcı nitelikte bir araştırmadır. Bu araştırmaya, Ankara'da aile hekimliği uzmanlık eğitimi veren üniversite ve eğitim araştırma hastanelerinde görevli 201 tam zamanlı ve sözleşmeli aile hekimliği asistanı gönüllü olarak katılmıştır. Katılımcılara sosyodemografik ve sık görülen dermatolojik hastalıklar ile ilgili bilgi düzeyini etkileyebilecek faktörleri içeren toplamda 36 sorudan ve 3 bölümden oluşan anketimizde, ilk bölümde katılımcıların sosyodemografik özellikleri ikinci bölümde öz değerlendirmeleri üçüncü bölümde ise bilgileri değerlendirildi. Araştırmamızda elde edilen bulgular değerlendirilirken SPSS 15.0 for Windows istatistik programı kullanıldı ve p<0.05 anlamlı kabul edildi. Bulgular: Katılımcıların dermatolojik hastalıklara ilişkin bilgi toplam puanı ortalaması 9,51±2,04, dermatoloji klinik tutum puanı ortalaması ise 13,23±5,61 olarak bulunmuştur. Bilgi puanı ile klinik tutum puanı arasında pozitif yönlü, zayıf düzeyde anlamlı ilişki saptanmıştır (r=0,231; p=0,001). Cinsiyete göre kadınların bilgi puanı erkeklere göre daha yüksek bulunmuştur (9,74±1,89 vs 8,78±2,30; p=0,009), buna karşılık erkeklerin klinik tutum puanı daha yüksek saptanmıştır (14,66±5,35 vs 12,76±5,62; p=0,038).Yaş grupları arasında bilgi puanı açısından fark bulunmazken (p=0,271), ≥30 yaş grubunda klinik tutum puanı daha yüksek bulunmuştur (p=0,001).Dermatoloji rotasyonu alanların bilgi puanı daha yüksek saptanmıştır (p<0,001). Çok değişkenli analizde dermatoloji rotasyonu alma bilgi puanını bağımsız olarak artıran bir faktör olarak belirlenmiştir (B=0,349; p=0,032), erkek cinsiyet ise bilgi puanını azaltan bağımsız değişken olarak bulunmuştur (B=-0,696; p=0,039). Tıp fakültesinde dermatoloji eğitimini yeterli bulanlarda klinik tutum puanı anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur (16,86±5,03 vs 12,18±5,33; p<0,001). Benzer şekilde ek dermatoloji eğitimi alanlarda klinik tutum puanı daha yüksek saptanmıştır. Sonuç: Çalışmamızda katılımcıların büyük çoğunluğunu kadınlar oluşturmakta ve örneklemin önemli bir kısmı 30 yaş ve üzerindedir. Dermatolojiye ilişkin bilgi düzeyi ile klinik tutum arasında zayıf ancak anlamlı bir pozitif ilişki saptanmıştır. Kadınların bilgi düzeyi daha yüksekken, erkeklerin klinik tutum puanları daha yüksek bulunmuştur. Dermatoloji rotasyonu (p<0,001). Çok değişkenli analizde klinik tutum puanını artıran bağımsız değişkenler; bilgi puanı (B=0,732; p<0,001), erkek cinsiyet (p=0,044), dermatoloji eğitimini yeterli bulma (B=4,217; p<0,001) ve ek eğitim alma (B=2,979; p=0,004) olarak belirlenmiştir. Katılımcıların büyük çoğunluğu (%83,6) reçete yazarken kılavuz veya dijital kaynak kullandığını belirtmiştir. Bilgi düzeyini artıran bağımsız bir faktör olarak belirlenmiştir. Klinik tutumu artıran başlıca değişkenler ise bilgi düzeyi, erkek cinsiyet, dermatoloji eğitimini yeterli bulma ve ek eğitim alma olmuştur. Katılımcıların büyük çoğunluğunun klinik uygulamada kılavuz veya dijital kaynaklardan yararlanması dikkat çekmektedir. Bu bulgular, dermatoloji eğitiminde uygulamalı ve sürekli eğitimin güçlendirilmesinin önemini ortaya koymaktadır.

Özet (Çeviri)

ABSTRACT Objective: With the increasing number of applications to primary healthcare services, the diagnostic and management skills expected from family physicians have become increasingly important. Dermatological complaints are among the common reasons for admission in primary care, and the effective management of these conditions is directly related to the clinical competence of family physicians. This study aims to evaluate the knowledge levels, clinical approaches, and practice behaviors of family medicine residents in Ankara regarding common dermatological diseases. Additionally, it aims to examine the relationship between residents' year of training, the institution where they received their education, and their perceptions of the adequacy of dermatology training with their knowledge and attitude levels, as well as to identify potential educational needs. Materials and Methods: This study is a descriptive research conducted between 11.03.2026 and 12.04.2026 A total of 201 full-time and contracted family medicine residents working in university hospitals and training and research hospitals providing family medicine residency training in Ankara voluntarily participated in the study. A questionnaire consisting of 36 questions and three sections, including sociodemographic characteristics and factors that may affect knowledge levels regarding common dermatological diseases, was administered to the participants. The first section evaluated sociodemographic characteristics, the second section included self-assessments, and the third section assessed knowledge levels. Statistical analyses were performed using SPSS 15.0 for Windows, and a p-value of <0.05 was considered statistically significant. Results: A total of 75.1% of the participants were female, and the majority were aged ≥30 years (61.2%). The mean total knowledge score regarding dermatological diseases was 9.51±2.04, while the mean dermatology clinical attitude score was xi 13.23±5.61. A weak but statistically significant positive correlation was found between knowledge and clinical attitude scores (r=0.231; p=0.001).According to gender, females had higher knowledge scores than males (9.74±1.89 vs 8.78±2.30; p=0.009), whereas males had higher clinical attitude scores (14.66±5.35 vs 12.76±5.62; p=0.038). No significant difference was found in knowledge scores between age groups (p=0.271); however, participants aged ≥30 years had significantly higher clinical attitude scores (p=0.001).Participants who had completed a dermatology rotation had higher knowledge scores (p<0.001). In multivariate analysis, having a dermatology rotation was identified as an independent factor increasing knowledge scores (B=0.349; p=0.032), while male gender was found to be an independent factor decreasing knowledge scores (B=-0.696; p=0.039).Participants who considered dermatology education in medical school sufficient had significantly higher clinical attitude scores (16.86±5.03 vs 12.18±5.33; p<0.001). Similarly, those who received additional dermatology training had higher clinical attitude scores (p<0.001). In multivariate analysis, independent factors associated with increased clinical attitude scores were knowledge score (B=0.732; p<0.001), male gender (p=0.044), perceiving dermatology education as sufficient (B=4.217; p<0.001), and receiving additional training (B=2.979; p=0.004).The majority of participants (83.6%) reported using guidelines or digital resources when prescribing. Conclusion: In our study, the majority of participants were female, and a substantial proportion were aged 30 years and older. A weak but statistically significant positive correlation was found between dermatology knowledge and clinical attitude. While females had higher knowledge levels, males demonstrated higher clinical attitude scores.Dermatology rotation was identified as an independent factor that increased knowledge levels. The main factors associated with improved clinical attitude were knowledge level, male gender, perceiving dermatology education as sufficient, and receiving additional training.The majority of participants reported using guidelines or digital resources in clinical practice. These findings highlight the importance of strengthening practical and continuous education in dermatology.

Benzer Tezler

  1. Ankara ilindeki aile hekimliği asistanlarının kolorektal kanser erken tanısı ve taramaları hakkında bilgi düzeyleri, tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi

    Assessment of knowledge levels, attitudes, and behaviors of family medicine residents regarding early diagnosis and screenings of colorectal cancer in ankara province

    EMRE ÇETİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İSMAİL ARSLAN

  2. Ankara ilindeki aile hekimliği asistanlarının baş ağrısı hakkındaki bilgi düzeyi, tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi

    Assessment of knowledge levels, attitudes, and behaviors of family medicine residents regarding headache in Ankara province

    FURKAN GÜMÜŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İSMAİL ARSLAN

  3. Ankara ilindeki aile hekimliği asistanlarının afet okuryazarlığı düzeylerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the disaster literacy level of family medicine assistants in Ankara

    FEVZİ NİZAMOĞULLARI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUSTAFA ÇELİK

  4. Asistan hekimlerin sağlıkta şiddet olayları karşısındaki tutumlarının, hasta ve hastalık yönetimi sürecindeki kararlarına olan etkisi

    The effect of resident physicians' attitudes towards violence against healthcare workers on their decisions in the disease management process

    KAAN EMRE BOZKURT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. İSMAİL KASIM

  5. Ankara ilindeki aile hekimliği asistanlarının sigara bırakma tedavisi konusundaki bilgi, tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi

    Evaluation of knowledge, attitude and behavior of family medicine assistants in Ankara province on smoking cessation treatment

    FATMA ERDEM DEMİREZEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Aile HekimliğiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUSTAFA ÇELİK