Geri Dön

Obstruktif uyku apne sendromlu hastalarda kemik dansitometri ve serum sklerostin düzeylerinni hastalık şiddeti ile ilişkisinin değerlendirilmesi

Assessment of the association between bone mineral density and serum sclerostin levels and disease severity in patients with obstructive sleep apnea syndrome

PDF İndir

  1. Tez No: 1007655
  2. Yazar: HATİCE BEYZA ÖZKAN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MEHMET MERAL
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Göğüs Hastalıkları, Chest Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Kemik mineral yoğunluğu, OUAS, sklerostin, Bone mineral density, obstructive sleep apnea, sclerostin
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Atatürk Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Obstrüktif uyku apne sendromu (OUAS), tekrarlayan üst havayolu tıkanmaları ile karakterize, hipoksi ve uyku bölünmeleriyle seyreden bir hastalıktır. Bu çalışmada OUAS hastalarında serum sklerostin düzeyleri ile kemik mineral yoğunluğu (KMY) arasındaki ilişkinin incelenmesi ve hastalık şiddeti ile bağlantısının araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya toplam 190 birey dahil edilmiştir. Kontrol grubunda 51 sağlıklı birey yer alırken, OUAS tanılı hastalar apne-hipopne indeksine (AHI) göre üç alt gruba ayrılmıştır: 45 hafif OUAS, 45 orta OUAS ve 49 ağır OUAS. Tüm katılımcıların klinik özellikleri kaydedilmiş, lomber vertebra ve femur boyun bölgelerinden dual enerji X-ışını absorbsiyometrisi (DEXA) yöntemi ile KMY ölçümleri yapılmış, serum sklerostin düzeyleri ELISA yöntemiyle belirlenmiştir. İstatistiksel değerlendirmelerde gruplar arası karşılaştırmalar, korelasyon ve çok değişkenli regresyon analizleri uygulanmıştır. Bulgular: OUAS hastalarında hem lomber hem de femoral bölgelerde KMY kontrol grubuna göre anlamlı derecede düşük bulunmuştur (p<0.001) ve hastalık şiddeti arttıkça kemik kaybı daha belirgin hale gelmiştir. Serum sklerostin düzeyleri OUAS grubunda daha düşük olup, özellikle ağır OUAS'lı hastalarda bu fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0.001). Parsiyel korelasyon analizlerinde sklerostin ile lomber T skoru arasında pozitif ilişki (r=0.478; p<0.001), sklerostin ile femur boyun T skoru arasında ise daha güçlü bir ilişki (r=0.568; p<0.001) saptanmıştır. Regresyon analizlerinde sklerostin düzeyleri KMY üzerinde bağımsız olumlu bir etken olarak kalırken (p=0.001), apne-hipopne indeksi her iki bölgede de bağımsız olumsuz etkileyici olarak bulunmuştur (p=0.002 ve p=0.046). Sonuç: OUAS hastalarında hem KMY kaybı hem de serum sklerostin düzeylerinde düşüş gözlenmiştir. Sklerostin, OUAS'a bağlı iskelet sağlığı bozukluklarının değerlendirilmesinde değerli bir biyobelirteç olarak öne çıkmaktadır.

Özet (Çeviri)

Aim: Obstructive sleep apnea syndrome (OSAS) is a disorder characterized by recurrent upper airway obstruction, accompanied by hypoxemia and sleep fragmentation. This study aimed to investigate the relationship between serum sclerostin levels and bone mineral density (BMD) in patients with OSAS and to evaluate their association with disease severity. Methods: A total of 190 individuals were included in the study. The control group consisted of 51 healthy subjects, while patients with OSAS were classified into three subgroups according to the apnea–hypopnea index (AHI): 45 with mild OSAS, 45 with moderate OSAS, and 49 with severe OSAS. Clinical characteristics of all participants were recorded. BMD was assessed at the lumbar spine and femoral neck using dual-energy X-ray absorptiometry (DEXA), and serum sclerostin levels were measured by enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA). Statistical analyses included intergroup comparisons, correlation analyses, and multivariate regression models. Results: BMD values at both lumbar and femoral sites were significantly lower in OSAS patients compared with controls (p<0.001), with more pronounced reductions observed in severe OSAS. Serum sclerostin levels were also lower in the OSAS group, with the most marked decrease in the severe subgroup (p<0.001). Partial correlation analyses demonstrated a positive association between sclerostin and lumbar T-score (r=0.478; p<0.001), as well as a stronger correlation with femoral neck T-score (r=0.568; p<0.001). In regression analyses, sclerostin remained an independent positive predictor of BMD (p=0.001), whereas AHI emerged as an independent negative predictor for both skeletal sites (p=0.002 and p=0.046). Conclusion: Patients with OSAS exhibit both reduced BMD and decreased serum sclerostin levels. Sclerostin may serve as a valuable biomarker in assessing skeletal health impairment associated with OSAS.

Geri Dön