Geri Dön

Böbrek nakli alıcılarında antikoagülan ilaç kullanımı: Endikasyon, yan etki ve etkinlik araştırması

Use of anticoagulant agents in kidney transplant recipients: Indications, adverse effects and efficacy

  1. Tez No: 1007300
  2. Yazar: MELİKE DEMİREL
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ARZU VELİOĞLU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Nefroloji, Nephrology
  6. Anahtar Kelimeler: Antikoagülasyon, Böbrek nakli, Direkt oral antikoagülanlar, Kanama, Tromboembolik olaylar, Anticoagulation, Bleeding, Direct oral anticoagulants, Kidney transplantation, Thromboembolic events
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Marmara Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Antikoagülan kullanımı gerektiren tromboembolik olaylar ve kardiyovasküler hastalıklar, böbrek nakli alıcılarında önemli bir morbidite ve mortalite nedenidir. Direkt oral antikoagülanlar (DOAK) genel popülasyonda yaygın olarak kullanılmaktadır ancak böbrek naklinde etkinlik, güvenlik ve yan etki profillerine ilişkin veriler sınırlıdır. Çalışmamız, böbrek nakli alıcılarında antikoagülan kullanımını; klinik özellikler, tedaviye bağlı yan etkiler, etkinlik ve güvenlik sonuçları açısından değerlendirmeyi ve özellikle DOAK tedavisinin bu hasta grubundaki güvenlik profilini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: 1998–2025 yılları arasında merkezimizde takip edilen 645 erişkin böbrek nakli alıcısı tek merkezli, retrospektif kohort çalışmasına dahil edildi. Hastalar, nakil sonrası antikoagülan kullanım durumuna göre antikoagülan kullananlar (n=87, %13.5) ve kullanmayanlar (n=558, %86.5) olarak iki gruba ayrıldı. Antikoagülan tedavi alan hastalar ayrıca vitamin K antagonisti (VKA), düşük molekül ağırlıklı heparin (DMAH) ve direkt oral antikoagülan (DOAK) alt gruplarında incelendi. Demografik ve klinik özellikler, komorbiditeler, antikoagülan ilaç kullanım endikasyonları, immünsüpresif tedavi rejimleri, eşlik eden ilaç kullanımı ve greft sonuçları değerlendirildi. Veriler uygun tanımlayıcı ve karşılaştırmalı istatistiksel yöntemlerle analiz edildi; p<0.05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edildi. Bulgular: Antikoagülan tedavi alan hastalar, almayanlara kıyasla anlamlı derecede daha yaşlı bulundu (p<0.001). Son dönem böbrek hastalığının (SDBH) primer nedeni olarak diyabetik nefropati antikoagülan grubunda daha yüksek oranda saptandı (p=0.033). Nakil öncesi renal replasman tedavisi süresi antikoagülan kullananlarda daha uzundu (p<0.001). İmmünsüpresif rejimler genel olarak benzerlik göstermekle birlikte, basiliksimab ile indüksiyon ve antiproliferatif ajan kullanımı antikoagülan grubunda daha düşük oranlarda izlendi (sırasıyla p=0.041 ve p=0.007). Beta bloker, statin ve proton pompa inhibitörü (PPİ) kullanımı antikoagülan grubunda daha yaygın saptandı. Antikoagülasyon için en sık endikasyonlar venöz tromboembolizm (VTE) (%63.2) ve atriyal fibrilasyon (AF) (%27.6) olarak belirlendi. Antikoagülana bağlı toplam kanama oranı %10.3, majör kanama oranı %5.7 olarak hesaplandı. DOAK kullanan hastalarda majör kanama gözlenmedi. Antikoagülan iv dozlaması hastaların %96.6'sında uygun bulundu. Greft kaybı, diyalize dönüş ve mortalite oranları antikoagülan alt grupları arasında benzerlik gösterdi. Sonuç: DOAK kullanan hasta sayısı sınırlı olmakla birlikte, alt grup analizlerinde DOAK grubunda majör kanama gözlenmemiş ve greft sonuçları üzerinde olumsuz bir etki saptanmamıştır. Bu bulgular, DOAK'ların böbrek nakli alıcılarında kabul edilebilir bir güvenlik profiline sahip olabileceğini düşündürmektedir. Uygun hasta seçimi ve dikkatli doz ayarlaması ile DOAK'lar böbrek nakli alıcılarında güvenli ve etkili bir antikoagülasyon seçeneği olarak değerlendirilebilir. Bununla birlikte, bu bulguların daha geniş ve prospektif çalışmalarla desteklenmesi gerekmektedir.

Özet (Çeviri)

Objective: Thromboembolic and cardiovascular events represent significant causes of morbidity and mortality in kidney transplant recipients, leading to a need for anticoagulant therapy. Although direct oral anticoagulants (DOACs) are widely used in the general population, data regarding their efficacy, safety, and adverse event profile in kidney transplant recipients remain limited. This study aimed to evaluate anticoagulant use in kidney transplant recipients in terms of clinical characteristics, treatment-related adverse events, efficacy, and safety outcomes, with particular emphasis on the safety profile of DOAC therapy in this patient population. Materials and Methods: In this single-center retrospective cohort study, 645 adult kidney transplant recipients followed at our center between 1998 and 2025 were included. Patients were classified according to post-transplant anticoagulant use as anticoagulant users (n=87, 13.5%) and non-users (n=558, 86.5%). Anticoagulant users were further stratified into vitamin K antagonist (VKA), low-molecular-weight heparin (LMWH), and direct oral anticoagulant (DOAC) subgroups. Demographic and clinical characteristics, comorbidities, indications for anticoagulant use, immunosuppressive treatment regimens, concomitant medication use, and graft outcomes were compared. Data were analyzed using appropriate descriptive and comparative statistical methods, and a p-value <0.05 was considered statistically significant. Results: Patients receiving anticoagulant therapy were significantly older than non-users (p<0.001). Diabetes mellitus as the primary cause of end-stage kidney disease was more frequent in the anticoagulant group (p=0.033). The duration of pre- transplant renal replacement therapy was longer among anticoagulant users (p<0.001). Although overall immunosuppressive regimens were comparable, induction with basiliximab and the use of antiproliferative agents were less frequent in the anticoagulant group (p=0.041 and p=0.007, respectively). Beta-blockers, statins, and proton pump inhibitors were more commonly used among anticoagulant users. The most common indications for anticoagulation were venous thromboembolism (63.2%) and atrial fibrillation (27.6%). The overall bleeding rate was 10.3%, with a major bleeding rate of 5.7%; no major bleeding events were observed in DOAC users. vi Anticoagulant dosing was appropriate in 96.6% of patients. Rates of graft loss, return to dialysis, and mortality were similar across anticoagulant subgroups. Conclusion: Although the number of patients receiving DOAC therapy was limited, subgroup analyses demonstrated no major bleeding and no adverse impact on graft outcomes. These findings suggest that DOACs may have an acceptable safety profile in kidney transplant recipients. With careful patient selection and appropriate dose adjustment, DOACs may represent a safe and effective anticoagulation option in this population. Larger prospective studies are warranted to confirm these results.

Benzer Tezler

  1. Böbrek nakli alıcılarında D vitamini eksikliği ve D vitamini eksikliğinin endotel disfonksiyonu üzerine etkisi

    Vitamin D defficiency in renal transplant patients and it?s effect on endothelial dysfunction in renal transplant patients

    MEHMET ALTAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    NefrolojiAnkara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. KENAN KEVEN

  2. Böbrek nakli alıcılarında aterosklerotik kalp ? damar hastalıkları ile ilişkili belirteçlerin incelenmesi

    Evaluation of markers related to atherosclerotic cardiovascular disease in kidney transplantation patients

    SELEN BALOĞLU KAÇAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    NefrolojiUludağ Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALPARSLAN ERSOY

  3. Böbrek nakli alicilarinda homosistein, parathormon, aktif vitamin D3 ve kemik mineral dansitometrisi arasindaki ilişkinin değerlendirilmesi

    Evaulation of relationship between homocysteine, parathyroid hormone, active vitamin D3 and bone mineral density in renal transplant recipients

    ESRA ATEŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    NefrolojiÇukurova Üniversitesi

    Dahili Tıp Bilimleri Bölümü

    PROF. DR. MUSTAFA BALAL

  4. Böbrek nakli alıcılarında 2009- 2013 yılları arasında Akdeniz Üniversitesi Hastanesi Organ Nakli Merkezi'nde allogreft biyopsi yapılan hastalarda klinik takip ve histopatolojik bulgular arasındaki ilişki

    The relationship between histopathological findings and clinical follow-up of kidney transplant recipients underwent allograft biopsy in 2009-2013 in Mediterranean University Hospital Organ Transplant Center

    FEYZA BORA

    Tıpta Yan Dal Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    NefrolojiAkdeniz Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. F. FEVZİ ERSOY

    PROF. DR. GÜLTEKİN SÜLEYMANLAR