Geri Dön

Farklı dekontaminasyon yöntemlerinin implant iyileşme başlıklarının temizlenmesine ve yüzey özelliklerine etkileri

Effects of different decontamination methods on cleaning and surface properties of implant healing aps

  1. Tez No: 1003741
  2. Yazar: EYŞAN ÇETİNSOY
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ALİ GÜRKAN
  4. Tez Türü: Diş Hekimliği Uzmanlık
  5. Konular: Diş Hekimliği, Dentistry
  6. Anahtar Kelimeler: İyileşme başlığı, Dekontaminasyon, Sitrik asit, Sodyum hipoklorit, healing abutment, decontamination, citric acid, sodium hypochlorite
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ege Üniversitesi
  10. Enstitü: Diş Hekimliği Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Periodontoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Araştırmamızın amacı implant iyileşme başlıklarının dekontaminasyonunda sitrik asit karışımının potansiyel etkinliğini değerlendirmek, sodyum hipokloritin etkili olabilecek en düşük konsantrasyonunu araştırmak ve farklı yöntemleri karşılaştırarak dental iş akışı rutininde kullanılabilecek ideal dekontaminasyon yöntem veya yöntemlerini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, Ege Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi'nde implant destekli protez uygulanacak hastalardan elde edilen 2 farklı implant firmasından toplam 95 adet iyileşme başlığı kullanılmıştır. 4-6 hafta ağızda kalan iyileşme başlıkları, dekontaminasyon öncesinde bazik fuksin ile boyanıp makro lensli dijital fotoğraf makinesiyle 5 farklı yüzden fotoğraflanmıştır. Dekontaminasyon için başlıklar ön temizleme sonrasında beş gruba ayrılarak yalnızca otoklavlama, %1 sodyum hipoklorit ve otoklavlama, sitrik asit karışımı ve otoklavlama, enzimatik deterjan ve otoklavlama ve çeşme suyu ve otoklavlama yöntemleri uygulanmıştır. Kontrol grubu dışındaki iyileşme başlıklarına ultrasonikasyon işlemi uygulanmıştır. Dekontaminasyon sonrası başlıklar yeniden boyanıp fotoğraflanarak, ImageJ yazılımı ile kontamine yüzey alanları hesaplanmıştır. Ayrıca, taramalı elektron mikroskobu (SEM) ve enerji dağılımlı X-ışını spektroskopisi (EDS) analizleri ile yüzey morfolojisi ve element içerikleri değerlendirilmiştir. Veriler SPSS ve R yazılımı kullanılarak istatistiksel olarak analiz edilmiş ve p<0,05 değeri anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: Yapılan analizler, en yüksek temizlenen alan yüzdesi ve temizlenen alan miktarının %1 sodyum hipoklorit ile dekontamine edilen grupta olduğunu gösterdi. Yalnızca oklüzal yüz temizlenen alan miktarı değerinde gruplar arasında anlamlı bir fark tespit edilmedi. Sadece otoklavlama yapılan kontrol grubunda en fazla rezidüel kontaminasyon tespit edildi. SEM analizleri, bazı dekontaminasyon yöntemlerinin yüzey morfolojisini değiştirdiğini, özellikle kontrol grubuna ait iyileşme başlıklarının yüzeyinde daha fazla debris olduğunu ortaya koydu. EDS analizleri, temizlenmiş yüzeylerden alınan element ölçümlerinin hiç kullanılmamış iyileşme başlıklarının ölçümleriyle benzer olduğunu göstermiştir. Sonuç: Genel olarak, kimyasal dekontaminasyon yöntemleri ultrasonikasyonla birlikte yüksek yüzey alanı temizliği sağlarken, yalnızca ön temizleme ve otoklavlama implant iyileşme başlığı dekontaminasyonunda yetersiz kalmaktadır. Ultrasonikasyon ile birlikte %1 konsantrasyonda sodyum hipoklorit iyileşme başlıklarının dekontaminasyonunda yüksek temizleme ve düşük yüzey değişikliği etkisinden dolayı tercih edilebilir.

Özet (Çeviri)

Aim: The aim of our study is to evaluate the potential effectiveness of a citric acid solution in the decontamination of implant healing abutments, investigate the lowest effective concentration of sodium hypochlorite, and compare different methods to determine the ideal decontamination protocol for routine dental workflow. Materials and Methods: This study included a total of 95 healing abutments from two different implant brands, obtained from patients undergoing implant-supported prosthetic treatments at Ege University Faculty of Dentistry. Before decontamination, the healing abutments were stained with basic fuchsin and photographed from five different angles using a macro-lens digital camera. The abutments were then divided into five groups and subjected to different decontamination protocols: autoclaving only, 1% sodium hypochlorite and autoclaving, citric acid solution and autoclaving, enzymatic detergent and autoclaving, and tap water and autoclaving. After decontamination, the abutments were re-stained and re-photographed, and contaminated surface areas were analyzed using ImageJ software. In addition, scanning electron microscopy (SEM) and energydispersive X-ray spectroscopy (EDS) analyses were conducted to assess surface morphology and elemental composition. Data were statistically analyzed using SPSS and R software, with p<0.05 considered significant. Results: The analyses revealed that the highest percentage of cleaned surface area and decontaminated area was observed in the group treated with 1% sodium hypochlorite. No significant difference was found between groups in terms of the amount of decontaminated area on the occlusal surface alone. The control group, which underwent only autoclaving, showed the highest residual contamination. SEM analyses demonstrated that certain decontamination methods altered surface morphology, with more debris present on healing abutments from the control group. EDS analyses indicated that the elemental composition of decontaminated surfaces was similar to that of unused healing abutments. Conclusion: In general, chemical decontamination methods, when combined with ultrasonication, provide high surface area decontamination, whereas pre-cleaning and autoclaving alone are insufficient for the decontamination of implant healing abutments. Sodium hypochlorite at a 1% concentration, used in combination with ultrasonication, can be preferred for decontaminating healing abutments due to its high decontamination efficiency and minimal surface alteration.

Benzer Tezler

  1. Peri-implantitisin cerrahisiz tedavisinde farklı dekontaminasyon uygulamalarının etkinliğinin incelenmesi

    Efficacy of alternative antimicrobial therapies in non-surgical treatment of peri-implantitis

    NİHAL ERAYDIN

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Diş HekimliğiGazi Üniversitesi

    Periodontoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÖNEN ÖZCAN

  2. Peri-implantitisin cerrahi olmayan tedavisinde iki farklı mekanik uygulamanın klinik ve radyografik olarak karşılaştırılması

    A clinical and radiographic comparison of two non-surgical mechanical peri-implantitis treatment

    RUMEYSA TOSUN

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Diş HekimliğiKütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi

    Periodontoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BERCESTE GÜLER AYYILDIZ

  3. Titanyum disklerde farklı implant yüzeyi dekontaminasyon yöntemlerinin ın vıtro etkinliğinin ve güvenilirliğinin karşılaştırılması

    Comparison of in vitro efficiency and reliability of different implant surface decontamination methods on titanium disc

    ELİF ZEHRA KARAFIRTINALAR SELVİ

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Diş Hekimliğiİzmir Katip Çelebi Üniversitesi

    Periodontoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ŞÜKRÜ ENHOŞ

  4. Titanyum implant yüzeylerine uygulanan farklı mekanik dekontaminasyon yöntemlerinin etkinliğinin ve yüzey özelliklerine etkisinin in vitro olarak incelenmesi

    In vitro examination of the efficacy of mechanical decontamination methods applied to different titanium implant surfaces and their effects on surface properties

    AYŞE GÖKÇE ŞAHİN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Diş HekimliğiGazi Üniversitesi

    Periodontoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MAZLUM BÜLENT KURTİŞ

  5. Farklı dekontaminasyon tekniklerinin titanyum implantlar üzerindeki başarısının değerlendirilmesi

    Evaluation of different decontamination techniques on titanium implants

    KEMAL AKSOY

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Diş Hekimliğiİzmir Katip Çelebi Üniversitesi

    Periodontoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ŞÜKRÜ ENHOŞ