Geri Dön

Yüksek yapılar için tasarlanan yeni tip bir yarı-aktif kontrollü sismik titreşim sönümleyicinin deneysel incelemesi ve sistem modeli

Experimental investigation and system modeling of a novel semi-active controlled seismic vibration damper designed for high-rise structures

PDF İndir

  1. Tez No: 1000539
  2. Yazar: SEFER ARDA SERBES
  3. Danışmanlar: PROF. DR. TAHSİN ENGİN
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Makine Mühendisliği, Deprem Mühendisliği, Mechanical Engineering, Earthquake Engineering
  6. Anahtar Kelimeler: Doğrusal olmayan titreşimler, Sismik titreşim, Sistem modelleme, Titreşim analizi, Titreşim emici, Titreşim kontrolü, Nonlinear vibrations, Seismic vibration, System modelling, Vibration analysis, Vibration absorber, Vibration control
  7. Yıl: 2026
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İstanbul Teknik Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Makine Mühendisliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Makine Mühendisliği Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Yüksek yapılarda titreşim sönümleme, yapının deprem ve rüzgar gibi dinamik yükler altında oluşan titreşimlerini azaltarak, sistemin güvenliğini ve konfor koşullarını korumak açısından kritik öneme sahiptir. Bu tür yapılar, büyük kütleleri ve düşük doğal frekansları nedeniyle dış etkilere karşı daha hassastır. Yüksek yapılarda etkin bir sönümleme sisteminin kullanımı, hem yapısal hasar riskini azaltır hem de yapının ömrünü uzatır. Yüksek yapıların titreşim kontrolünde kullanılan sönümleme sistemleri üç ana kategori altında sınıflandırılmaktadır. Bunlar; taban izolatörleri, enerji dağıtıcılar ve dinamik titreşim sönümleyicilerdir. Dinamik titreşim sönümleyiciler; yapıya eklenen kütle, yay ve sönüm elemanlarından oluşur. Bu sistemlerde, yapının titreşim enerjisinin sönüm elemanına aktarılması suretiyle yapısal hasarların önlenmesi amaçlanır. Bu sönümleyiciler, yapıya sonradan da entegre edilebilmekte ve rezonans frekanslarında yüksek titreşim sönümü sağlamaktadır. Dinamik titreşim sönümleyiciler genel olarak iki ana grupta incelenmektedir. Ek kütlenin katı bir eleman olması durumunda dinamik titreşim sönümleyiciler ayarlı kütle sönümleyici (TMD) olarak adlandırılırken; ek kütlenin sıvı fazında olması halinde ayarlı sıvı sönümleyici (TLD) adını alır. TLD sistemleri de kendi içinde iki alt gruba ayrılır. Sıvının serbest yüzey hareketiyle titreşim enerjisinin sönümlendiği sistemler ayarlı çalkantılı sönümleyici (TSD) olarak adlandırılırken, U biçimli bir boru içinde boru ekseni boyunca akan sıvının sönümleme sağladığı sistemler ayarlı sıvı kolon sönümleyici (TLCD) olarak adlandırılmaktadır. TLCD'nin yapıya uygulanmasıyla, yapının rezonans bölgesindeki titreşimi önemli ölçüde azaltılır. Ancak, TLCD'nin sisteme eklenmesi sonucu sistemin serbestlik derecesinin artması, yeni doğal frekansların ortaya çıkmasına neden olur. Bu yeni doğal frekansların civarındaki frekans aralıklarında TLCD'nin varlığı, titreşim genliğinde artışa yol açar. Yapının rezonansa girdiği frekans bölgesinde TLCD'nin sağladığı olumlu etkilerden yararlanırken, sistemde ortaya çıkan yeni doğal frekans bölgelerindeki olumsuz etkileri minimum enerji tüketimiyle azaltmak amacıyla yarı-aktif kontrol sistemleri kullanılmaktadır. Bu tez çalışmasında, yüksek yapıların deprem yükü altındaki titreşimlerinin sönümünde kullanılmak üzere, yeni tip bir yarı-aktif kontrollü TLCD detaylı olarak incelenmiştir. Yarı-aktif pistonlu ayarlı sıvı kolon sönümleyici (SP-TLCD) adıyla tanımlanan bu yarı-aktif kontrollü TLCD tipi, düşey sütunlarında birer adet yüzer piston içermektedir. Bu pistonlar, ferromanyetik malzemeden yapılmış piston millerine bağlıdır. Piston millerinin diğer ucu ise, manyetik özellikli frenlere düşey eksende hareket edebilecek şekilde yataklanmıştır. Manyetik fren, bir kasanın içerisine sabitlenmiş manyetik çekirdek ve bobin ikilisini bünyesinde barındırır. Bobinin tellerinden geçirilen akımla mıknatıslanan manyetik çekirdeğin, piston mili ile arasında oluşan çekme kuvveti; pistonun hareketi esnasında, akım ile kontrol edilebilir bir sürtünme kuvveti doğurur. TLCD sıvısının yukarı yönlü hareketlerinde, bu kontrol edilebilir sürtünme kuvveti, piston tarafından TLCD sıvısının kontrollü biçimde frenlenmesini sağlar. Tez çalışmasının amacı; SP-TLCD'nin deneysel olarak incelenmesi ve işlevsel olduğu durumların ortaya çıkarılmasının yanı sıra, SP-TLCD-yapı sisteminin deneysel verilerle uyumlu bir sistem modelinin oluşturulmasıdır. Bu amaç doğrultusunda, öncelikle TLCD'nin, SP-TLCD'nin, yapı sisteminin, TLCD-yapı sisteminin ve SP-TLCD-yapı sisteminin hareket denklemleri tanımlanmıştır. Ardından analitik olarak çözümü mümkün olmayan bu hareket denklemlerinin, dördüncü derece Runge-Kutta yönteminin (RK4) kullanımıyla sayısal çözüm kodu oluşturulmuştur. Sonrasında deneysel çalışmalar ele alınmıştır. Deneysel çalışmalarda ilk olarak; 72 m yüksekliğe ve 25 kata sahip bir yüksek yapıya, frekans benzeşimiyle denk olan bir tek katlı yapı modeli imal edilmiştir. Bunu takiben, yapı modeline uygun bir TLCD ve TLCD'ye uygun bir manyetik fren mekanizması imal edilmiştir. Manyetik fren mekanizmasının TLCD'ye montajlanmasıyla da SP-TLCD imalatı gerçekleştirilmiştir. Deneysel çalışmada altı eksenli bir sarsma tablası kullanılmıştır. Ölçüm cihazlarından alınan verilerin veri toplama kartına iletilmesiyle; zemin ivmesine, yapı deplasmanına, TLCD sıvı seviyesine ve SP-TLCD piston deplasmanına ilişkin veriler anlık olarak bilgisayar ortamına aktarılmıştır. Deneyler iki grup altında gerçekleştirilmiştir. Birinci grup deneylerde TLCD, üç farklı sıvı uzunluğu için ayrı ayrı, harmonik zemin tahriki altında sarsılmıştır. Bu deneylerden alınan veriler ile TLCD sıvısının harmonik tahrik altındaki davranışı incelenmiştir. Bu incelemede, TLCD ve SP-TLCD uygulamaları açısından yüksek öneme sahip bir parametre olan viskoz kayıp katsayısının, sistem ve tahrik parametreleri ile ilişkisi ele alınmıştır. Buna göre, viskoz kayıp katsayısının tahrik frekansına bağlı olduğu, ancak tahrik genliğinden büyük ölçüde bağımsız olduğu ortaya çıkarılmıştır. Ayrıca, birinci grup deneysel çalışmanın değerlendirilmesinde, boyutsuz sayılar üzerinden viskoz kayıp katsayısına ait bir korelasyon türetilmiştir. Viskoz kayıp katsayısı korelasyonunun kullanıldığı sayısal çözüm sonuçları ile deneysel sonuçlar arasındaki ortalama bağıl hata %3 civarındadır. Birinci grup deney sonuçlarının değerlendirilmesiyle elde edilen çıktılar, SP-TLCD-yapı sistemine ait hareket denklemindeki viskoz kayıp kayıp katsayısının belirlenmesi için bir öngörü oluşturmuştur. İkinci grup deneysel çalışmalar kapsamında, öncelikle yapı sistemi ile TLCD-yapı sistemi üzerinde, farklı tahrik türleri altında dinamik davranış analizleri gerçekleştirilmiştir. Bu doğrultuda, her iki sistem için de serbest titreşim ve beyaz gürültü tahriki altındaki zorlanmış titreşim deneyleri gerçekleştirilmiştir. Buna ek olarak, SP-TLCD-yapı sistemi üzerinde, sistemin akıma bağlı yarı-aktif kontrol karakteristiğini ortaya koymak amacıyla, manyetik fren mekanizmasındaki bobinlerden deney süresince sabit akım geçirilerek testler yapılmıştır. Bu kapsamda, akım 0 A ile 0.50 A aralığında olacak şekilde eşit aralıklı 11 farklı akım seviyesi için deneyler tekrarlanmış; her bir akım seviyesinde sistemin serbest titreşim davranışı, beyaz gürültü tahriki ve sismik tahrikler altındaki zorlanmış titreşim davranışları ayrı ayrı değerlendirilmiştir. Çalışmada kullanılan sismik tahrikler, gerçek deprem etkilerini temsil edecek biçimde seçilmiştir. Bu doğrultuda; Landers (1992), Northridge (1994), Kocaeli (1999), Manjil-Rudbar (1990) ve Kobe (1995) depremlerine ait kayıtlı zemin ivmesi verileri kullanılmıştır. Söz konusu ivme verileri, deney düzeneğinin fiziksel sınırlarına uygun biçimde ölçeklendirilerek tam ölçekli ve yarım ölçekli olmak üzere iki farklı ölçekte sarsma tablasına uygulanmıştır. İkinci grup deneysel çalışma, iki kısımda ele alınmıştır. Serbest titreşim ve tam ölçekli beyaz gürültü tahriki altındaki deneylerin değerlendirilmesinden oluşan birinci kısımda; SP-TLCD'nin işlevsel olduğu çalışma noktaları ortaya çıkarılmış, SP-TLCD'deki pistonun farklı akım seviyeleri için dinamik ve statik çalışma bölgeleri tespit edilmiştir. Buna göre, serbest titreşim deneylerinde TLCD'nin ilk etapta etkili bir sönüm sağladığı, ancak titreşim esnasında TLCD sıvısının kazandığı kinetik enerjinin sistemi yeniden titreşime zorladığı gözlemlenmiştir. Sözü edilen yeniden tahrik etkisinin hemen öncesinde SP-TLCD'nin bobinlerinden geçirilecek akımın, bu etkiyi bertaraf edeceği ve bu sayede sönümün daha kararlı hale geleceği öngörülmüştür. Ayrıca tam ölçekli beyaz gürültü tahriki altındaki zorlanmış titreşim deneylerinin ardından yapılan frekans cevabı analizinde; SP-TLCD'deki akım uygulamasıyla, TLCD uygulaması sonucu ortaya çıkan yeni doğal frekans bölgelerindeki genlik artışının önüne geçilebileceğinden bahsedilmiştir. İkinci kısımda ise; SP-TLCD-yapı sisteminin sözü edilen akım seviyelerini kapsayan bir sistem modeli geliştirilmiştir. Geliştirilen sistem modeli, 0 A durumundaki SP-TLCD-yapı sisteminin tam ölçekli beyaz gürültü deneyi üzerinden viskoz kayıp katsayısının tespitini içermektedir. Ayrıca 11 farklı akım seviyesindeki SP-TLCD-yapı sisteminin tam ölçekli beyaz gürültü deneyleri üzerinden, sistem modelinde mevcut olan doğrusal kuvvet ve doğrusal sönüm elemanı terimlerinin olabilecek maksimum değerleri tespit edilmiştir. Ardından tam ölçekli; Landers (1992), Northridge (1994) ve Kocaeli (1999) depremlerine ilişkin sismik girişlerin kullanıldığı deneyler üzerinden, sözü edilen maksimum değerlerin en uygun değerlere düşürülmesini sağlayan bir ağırlık katsayısı tespit edilmiştir. Bu tespit ile birlikte sistem modeli neticelendirilmiştir. Bunu takiben sistem modelinin çeşitli frekans içeriklerine sahip sismik tahriklerdeki geçerliliği, modelin oluşturulmasında kullanılmayan tam ölçekli Manjil-Rudbar (1990) ve Kobe (1995) depremlerine ilişkin sismik girişlerin çıktıları üzerinden test edilmiştir. Sistem modelinin tam ölçekli zorlanmış titreşime ait sayısal çözüm sonuçlarının deney sonuçlarıyla kıyaslamasında, tam ölçekli tüm deneyler için bağıl hata ortalamaları, etkin değer için %2 ve maksimum değer için %1 civarındadır. Ardından geliştirilen sistem modelinin yarım ölçekli zorlanmış titreşimlere ilişkin sayısal çözüm sonuçları, deneysel sonuçlar ile kıyaslanmıştır. Buna durumda ise, tüm deneyler için bağıl hata ortalamaları, etkin değer için %12 ve maksimum değer için %4.5 civarındadır. Buna göre SP-TLCD-yapı sisteminin davranışının ve geliştirilen sistem modelinin ivme ölçeğine duyarlı olduğu saptanmıştır. Ancak sistem modelindeki bu duyarlılığın yapı hasarındaki rolü belirleyici olan maksimum yapı deplasmanlarında kabul edilebilir seviyede hataya sebep olduğu ortaya çıkarılmıştır. Sonuç olarak tez çalışmasında, SP-TLCD'nin işlevsel olduğu ortaya konmuş ve deneysel verilerle uyumlu bir sistem modeli oluşturulmuştur. Oluşturulan sistem modelinin yarı-aktif kontrollü TLCD'ler üzerine yapılan önceki çalışmalardan farklı, yenilikçi bir yaklaşım sunduğu düşünülmektedir. Deneysel ve sayısal sonuçlar arasındaki uyum, oluşturulan sistem modelinin SP-TLCD-yapı sistemine ilişkin kontrol stratejilerinin geliştirilmesinde güvenilir ve uygulanabilir bir referans olabileceğini göstermektedir.

Özet (Çeviri)

Vibration suppression in high-rise buildings is of critical importance for maintaining structural safety and occupant comfort by reducing the vibrations induced by dynamic loads such as earthquakes and wind. Such structures are more sensitive to resonance effects and excessive displacements due to their large masses and low natural frequencies. The use of an effective damping system not only reduces the risk of structural damage but also enhances the service life and overall safety of the structure. The damping systems employed in the vibration control of high-rise buildings are generally categorized into three main groups: base isolators, energy dissipators, and dynamic vibration absorbers. Base isolators partially decouple the structure or its load-bearing elements from ground motions, preventing the direct transmission of earthquake effects to the upper portions of the structure. These systems significantly reduce the horizontal forces acting on the building by dissipating vibrations at the base level, thereby minimizing the risk of earthquake-induced damage. Energy dissipators, on the other hand, convert part of the seismic energy transmitted to the structure into heat and distribute the remaining energy to various parts of the structure, thereby reducing the concentration of energy. Typically placed at the inter-story connections of buildings, these systems are classified into four main types: frictional, metallic, viscous, and viscoelastic dampers. Dynamic vibration absorbers consist of an additional mass, spring, and damping element attached to the main structure. In such systems, the vibration energy of the structure is transferred to the damping component, thereby mitigating structural damage. These absorbers can be integrated into existing structures and provide high damping performance near resonance frequencies. Dynamic vibration absorbers are divided into two main subgroups. When the auxiliary mass is a solid body, they are referred to as tuned mass dampers (TMDs), whereas when the auxiliary mass is in the liquid phase, they are termed tuned liquid dampers (TLDs). TLD systems are further classified into two subtypes: tuned sloshing dampers (TSDs), in which the damping is achieved by the free-surface motion of the liquid, and tuned liquid column dampers (TLCDs), in which damping occurs through the oscillatory motion of the liquid column within a U-shaped tube. When a TLCD is applied to a structure, the vibration amplitude in the resonance region is significantly reduced. However, the inclusion of a TLCD increases the degrees of freedom of the system, leading to the emergence of new natural frequencies. In the frequency bands near these new natural frequencies, the presence of the TLCD may cause amplification of vibration amplitudes. To take advantage of the beneficial effects of the TLCD near the primary resonance region while minimizing its negative effects around the newly introduced frequencies with minimal energy consumption, semi-active controlled TLCDs are utilized. In this thesis, a novel semi-active controlled TLCD, designed for the vibration suppression of high-rise buildings under seismic excitation, has been comprehensively investigated. This semi-active system, termed the semi-active piston tuned liquid column damper (SP-TLCD), incorporates floating pistons inside its vertical columns. These pistons are connected to piston rods made of ferromagnetic material, the opposite ends of which are vertically supported within a magnetic brake mechanism. The magnetic brake consists of a magnetic core and a coil assembly. When an electric current passes through the coil, the magnetic core becomes magnetized and generates an attractive force with the piston rod. This interaction produces a frictional force that is controllable via the applied current. During the upward motion of the TLCD fluid, this controllable friction force allows the piston to regulate the fluid motion, thereby achieving semi-active damping. The aim of this study is to experimentally examine the SP-TLCD, to identify its functional operating conditions, and to develop a system model that aligns with experimental data while remaining within defined boundaries. To this end, the equations of motion for the TLCD, SP-TLCD, structure system, TLCD-structure system, and SP-TLCD-structure system were first derived. As these coupled nonlinear equations are not analytically solvable, a numerical solution algorithm was developed using the fourth-order Runge–Kutta (RK4) method. The validity of the numerical model developed in MATLAB software was confirmed using a block-diagram model constructed in MATLAB/Simulink toolbox. Subsequently, experimental investigations were conducted. A single-story structural model dynamically equivalent to a 72 m, 25-story building was fabricated. A TLCD compatible with this structure and a corresponding magnetic brake mechanism were then manufactured, and the assembly of these components yielded the SP-TLCD prototype. In all systems, the equality of natural frequencies between the structure, TLCD, and SP-TLCD was ensured, and the total system mass was kept constant by redistributing a portion of the structural mass to the damper. The experiments were carried out using a six-degree-of-freedom shaking table. The ground acceleration, displacement of structure, TLCD liquid level, and SP-TLCD piston displacement were measured and recorded in real time through a data acquisition system. The experiments were conducted in two groups. In the first group, TLCDs with three different liquid lengths were tested under harmonic base excitations of various amplitudes near the resonance frequency. The dynamic behavior of the TLCD liquid was analyzed under these harmonic excitations. The investigation focused on the relationship between the viscous loss coefficient—an essential parameter for both TLCD and SP-TLCD applications and the system and excitation parameters. It was observed that the viscous loss coefficient depends on excitation frequency but is largely independent of excitation amplitude. Based on dimensionless numbers, a correlation for the viscous loss coefficient was derived, and numerical results based on this correlation showed an average relative error of approximately 3% compared to experimental data. The findings of the first experimental group also provided insight into the determination of the viscous loss coefficient used in the motion equation of the SP-TLCD structure system. In the second group of experiments, the dynamic responses of the structure, TLCD-structure, and SP-TLCD-structure systems were examined under various excitations, including free vibration, forced vibration under white-noise excitation, and seismic excitations. For the SP TLCD-structure system, a constant electric current was applied to the coils of the magnetic brake to investigate the current-dependent semi-active control behavior. Eleven current levels, ranging from 0 A to 0.50 A in equal increments, were tested. For each current level, the free vibration, white-noise excitation, and earthquake excitation responses were individually evaluated. The earthquake excitations were selected to represent realistic seismic inputs, using recorded ground motions from the Landers (1992), the Northridge (1994), the Kocaeli (1999), the Manjil-Rudbar (1990) and the Kobe (1995) earthquakes. These acceleration records were scaled according to the physical limits of the shaking table and applied at both full-scale and half-scale amplitudes to prevent potential damage to the experimental setup. The secondary experimental study consisted of two main parts. In the first part, which consists of the evaluation of the free-vibration tests and the full-scale white-noise excitation tests, the operating points at which the SP-TLCD is functional were identified, and the dynamic and static operating regions of the piston within the SP-TLCD were determined for different current levels. It was observed that, in free vibration tests, the TLCD initially provides effective damping, but the kinetic energy stored in the liquid subsequently re-excites the structure. Applying current to the SP-TLCD just before this re-excitation was shown to suppress this effect, yielding more stable damping performance. Frequency response analysis under white-noise excitation further revealed that current application can mitigate the amplitude increase occurring near the new natural frequencies introduced by the TLCD. Moreover, the excitation accelerations required to activate piston motion at different current levels were determined from free vibration tests, providing a simple yet novel method for defining the dynamic and static operating regions of the SP-TLCD. In the second part, a comprehensive system model was developed for the SP-TLCD-structure system covering the tested current levels. The viscous loss coefficient was determined from the full-scale white-noise test at 0 A. The maximum values of the linear stiffness and damping terms present in the model were identified from the full-scale white-noise tests at 11 current levels. Subsequently, an appropriate weighting factor was introduced to adjust these maximum values based on full-scale seismic experiments using the Landers (1992), the Northridge (1994), and the Kocaeli (1999) earthquakes records. The model was then validated using the full-scale Manjil–Rudbar (1990) and Kobe (1995) earthquakes records, which were not included in the model development phase. The comparison between numerical and experimental results under full-scale seismic excitations showed mean relative errors of about 2% for RMS and 1% for maximum values. For half scale excitations, the corresponding mean relative errors were about 12% (RMS) and 4.5% (maximum), indicating that the SP-TLCD-structure system and the developed model are sensitive to acceleration scaling. However, this sensitivity caused only acceptable deviations in maximum displacements of the structure, which are critical for damage assessment. It was further shown that calibrating the system model using excitation amplitudes corresponding to the structural damage threshold can enable accurate modeling of SP-TLCD behavior under risk level accelerations, allowing improved performance in future semi-active control applications. In addition, by separately evaluating the relative errors between the numerical results obtained from the system model and the experimental results for the full-scale and half-scale forced vibrations of the SP-TLCD-structure system under the 0 A condition, the sensitivity of both the viscous loss coefficient and the semi-active force to the ground acceleration amplitude was determined. Accordingly, it was found that the assumption of the semi-active force being independent of the excitation amplitude leads to larger errors compared to the assumption that the viscous loss coefficient is independent of the excitation amplitude. This finding demonstrates that the semi-active force, which governs the current-controlled operation of the semi-active damper, is significantly more sensitive to variations in ground acceleration amplitude. In conclusion, the semi-active TLCD investigated in this study has been demonstrated to be functional, and a system model consistent with the experimental data has been developed. The proposed model presents an innovative approach distinct from those found in previous studies on semi-active controlled TLCDs. The strong agreement between experimental and numerical results indicates that the developed system model can serve as a reliable and practical reference for the design of control strategies for SP-TLCD-structure systems. Regarding the limitations and possible future work, the experimental study was conducted on a single-story structural model. Extending the application of the SP-TLCD to multi-story structures would enable more comprehensive evaluations related to real-world implementations. Furthermore, while the system model was developed in this study, active control implementation was not performed. In future research, optimal control strategies can be formulated using the established system model, and energy optimization can be achieved by considering both dynamic and static acceleration regions of the structure.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    890862

    Glioblastoma tedavisinde kombin ilaç yüklü katmanlı nanolif yüzeylerin tasarımı ve kullanılabilirliğinin analizi

    Design and analysis of usability of combined drug loaded layered nanofiber surfaces in glioblastoma treatment

    MELİS ERÇELİK

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    GenetikBursa Uludağ Üniversitesi

    Tıbbi Biyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. BERRİN TUNCA

  2. Tez No

    315225

    Yapılarda taban izolasyonu sistemleri

    Base isolation systems in structures

    AHMET CANER BAŞDOĞAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Deprem Mühendisliğiİstanbul Teknik Üniversitesi

    İnşaat Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÜNAL ALDEMİR

  3. Tez No

    518305

    Alanine scanning on the active site of a novel esterase

    Yeni bir esteraz enziminin aktif bölgesinde alanin taraması

    SEDA KARAKAŞ

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2018

    Biyoteknolojiİstanbul Teknik Üniversitesi

    Moleküler Biyoloji-Genetik ve Biyoteknoloji Ana Bilim Dalı (disiplinlerarası)

    PROF. DR. NEVİN GÜL-KARAGÜLER

  4. Tez No

    534350

    Küçük gazlı su soğutma sistemleri için kompresör tasarımı, imalatı ve kontrolü

    Design, manufacturing and control of compressor for small gas water-cooling systems

    SELMAN TAŞAR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Mekatronik MühendisliğiSelçuk Üniversitesi

    Mekatronik Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ KEMAL TÜTÜNCÜ

  5. Tez No

    558748

    Çamaşır makinası uygulamasında gan yarı iletkenanahtarlar ile yüksek güç yoğunluklu ve verimlievirici tasarımı

    Design of high efficiency and high power densityinverter using gan semiconductors for washing machine

    TANER YAZICI

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Elektrik ve Elektronik Mühendisliğiİstanbul Teknik Üniversitesi

    Elektrik Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ MURAT YILMAZ

Geri Dön